บทที่ 220 ในห้องวีไอพีที่มืดสลัว

ทิฟฟานี่ก้มหน้าลงเพราะกลัวว่าจะมีใครสังเกตเห็น “ไม่ต้อง ฉันกำลังจะไปที่อื่นเพราะฉันยังมีอย่างอื่นต้องทำ คุณไปก่อนได้เลย”

แจ็คสันไม่ได้ตาบอดหรือเป็นคนโง่ ผู้หญิงโดยปกติแล้วจะถือเพียงกระเป๋าถือที่ใหญ่พอจะใส่โทรศัพท์และเครื่องสำอางบางอย่าง อย่างไรก็ตามทิฟฟานี่ได้นำกระเป๋าเสื้อผ้าสีดำมาทำงานเมื่อไม่นานมานี้ และเห็นได้ชัดว่ามันไม่ใช่ของที่เธอเพิ่งซื้อมา เขาค่อนข้างสงสัยว่าเธอไปไหนต่อหลังจากที่เลิกงาน เขาปฏิบัติตาม แต่ขอให้คนขับหยุดที่สี่แยก เขาเฝ้าดูขณะที่ทิฟฟานี่ขึ้นรถแท็กซี่ และสั่งให้คนขับขับตามพวกเขา

คนขับงงนิดหน่อย “คุณผู้ชายครับ วันนี้คุณจะไม่กลับไปทานอาหารกับมาดามเหรอครับ? คุณจะไปไหน? เรากำลังไปช้า...”

แจ็คสันขมวดคิ้ว “แจ้งคุณแม่ของผมว่าวันนี้ผมจะไม่กลับไปทานอาหารเย็น ผมมีอย่างอื่นต้องทำ”

เขาติดตามทิฟฟานี่ไปตลอดทางจนกระทั่งเห็นรถแท็กซี่จอดอยู่หน้าไนต์คลับแห่งหนึ่ง

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่งเขาจึงขอให้คนขับหยุดรถและเข้าไปในไนต์คลับคนเดียว ไนต์คลับแห่งนี้เปิดทำการเร็วกว่าที่อื่น ๆ และมีแขกไม่มากนักในชั่วโมงนี้ เป็นพนักงานที่เดินไปมาเสียส่วนใหญ่ นอกเหนือจากพนักงานและผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์ส่วนที่เหลือก็คือการ์ด เขามีความรู้สึกไม่ดีกับที่นี่นัก

หลังจากคิดสักพัก แจ็คสันก็ไปที่แผนกต้อนรับเพื่อถามรายละเอียดแทนที่จะถามกับทิฟฟานี่โดยตรง ทันทีที่แผนกต้อนรับได้ยินคำถาม พนักงานตอบกลับมาด้วยทัศนคติที่ค่อนข้างแย่ “ท่าน พวกเราต้อนรับคุณเพื่อมาสนุกที่นี่ มันมีเพียงแค่นั้นและไม่มีอะไรอย่างอื่น”

แจ็คสันหยิบเงินจำนวนหนึ่งออกมาจากกระเป๋าสตางค์อย่างไม่ใยดีและกระแทกมันลงบนโต๊ะ จากนั้นเขาก็แสดงรูปของทิฟฟานี่บนโทรศัพท์ของเขาให้พนักงานดู “ผมต้องการเธอ พาเธอมาที่ห้องผม”