บทที่ 225 ตื่นขึ้นมาในไวท์ วอเตอร์ เบย์

นีน่าเห็นว่าเธอรีบวิ่งลงบันไดด้วยใบหน้าแดงก่ำและหยอกล้อเธอด้วยการยิ้มเยาะ “ดูเหมือนมาร์คจะตื่นเต้นเกินไป... มันไม่นานนักที่คุณทำหน้าที่...”

แอเรียนอายมากจนอยากจะตาย “คุณพูดเรื่องอะไร...? นั่นไม่ใช่... ฉันเหนื่อย ฉันแค่กำลังจะไปอาบน้ำและนอน”

แมรี่จ้องมองนีน่า “อย่ายุ่งเรื่องของคนอื่นคุณผู้หญิง! คุณไม่อายตัวเองเหรอ? สนใจเรื่องของคุณดีกว่า!”

นีน่าไม่เห็นด้วยกันเธอ “พวกเราเป็นผู้ใหญ่กันหมดแล้ว คุณกังวลเรื่องอะไร? เมื่อพิจารณาถึงความตึงเครียดเรื่องบนเตียงระหว่างพวกเขาก่อนหน้านี้ ฉันคิดว่าพวกเขาต้องทำอะไรสักอย่าง ดูเหมือนฉันจะตื่นเต้นไปหมดซะทุกอย่าง พวกเขาทั้งคู่มักจะดูเหมือนว่า “ไม่มีความต้องการทางเพศ” คุณไม่สงสัยเหมือนกันหรือว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาจะพัฒนาได้อย่างไร?”

“เหมือนคุณจะไม่รู้ว่านายหญิงสุขภาพไม่ดี นายท่านเข้าใจเรื่องนี้ของเธอ คุณเป็นคนเดียวที่คาดเดาอะไรได้ยากที่นี่ ฉันคิดว่าคุณคงเบื่อจนสติแตก” แมรี่สลัดเธอออก

แอเรียนฟังบทสนทนาของแมรี่และนีน่าในห้องน้ำ เธอรู้สึกอายเกินกว่าที่ใครจะเห็นได้ในตอนนี้ ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของมาร์ค ทำไมเขาต้องลากเธอขึ้นไปชั้นบนแบบนั้นทันทีที่พวกเขากลับมา? พฤติกรรมที่ผิดปกติของเขายิ่งทำให้เห็นได้ชัด...

เธอจงใจใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำนานกว่าปกติ เมื่อถึงเวลาที่เธอกลับเข้าห้องนอน มาร์คก็หลับไปและไฟก็ยังเปิดอยู่ เธอปิดไฟอย่างระมัดระวังและนอนลงบนเตียง อย่างไรก็ตามมาร์คขยับเขามาใกล้เธอมากขึ้นและวางแขนของเขาลงบนเอวของเธอ แอเรียนรู้สึกได้ชัดเจนถึงลมหายใจร้อนผ่าวของเขาที่ลำคอของเธอ

ปกติแล้วพวกเขาไม่เคยใกล้กันขนาดนี้ในตอนที่พวกเขานอนหลับ ในตอนนี้เธอพบว่าตัวเองอยู่ในอ้อมกอดของมาร์ค เธอรู้สึกไม่คุ้นเคยกับมันจริง ๆ เธอรู้สึกตัวอยู่ตลอดไม่สามารถนอนหลับได้ แม้ว่าดวงตาของเธอปิดลง แต่ภายในจิตใจของเธอยังคงตื่นอยู่

มาร์คดูเหมือนจะนอนไม่ค่อยหลับเหมือนกัน เขาเปลี่ยนตำแหน่งการนอนเป็นครั้งคราว แต่ดูเหมือนจะแนบชิดกับเธอมากขึ้นทุกครั้ง แอเรียนรู้สึกได้ถึงทุกการเคลื่อนไหวที่เขาทำ

ทั้งสองคนคงจะไม่ได้นอนหลับสบายถ้ายังคงเป็นแบบนี้ต่อไป เนื่องจากเธอไม่ใช่เด็กและไร้เดียงสาอีกต่อไป เธอจึงรวบรวมความกล้าที่จะกระซิบบอก “ฉันคิดว่า... ฉันเกือบจะหายดีแล้ว มันคง...ไม่เป็นไร...”