บทที่ 228 การทะเลาะกันในออฟฟิศ

ทิฟฟานี่รู้สึกสงสัยขึ้นมาเล็กน้อย “จริงเหรอ? แล้วทำไมฉันถึงไม่รู้สึกอะไรเลย?”

แอเรียนตกตะลึงไปชั่วครู่ก่อนจะกลับมามีสติ “เธอหมายถึง...เธอ? เธอไม่ได้คบกับเอธานมาเป็นเวลานานและยังอยู่กับเขาเป็นครั้งคราวเหรอ? ทำไมเธอถึงถามเรื่องแบบนี้กับฉัน? เธอไม่ได้รู้เรื่องนี้ดีไปกว่าฉันเหรอ?”

ดวงตาของทิฟฟานี่หรี่ลงเล็กน้อยเมื่อเอ่ยถึงเอธาน “เอธานกับฉัน...ไม่เคยไปถึงขั้นนั้น เขาต้องการรอจนกว่าพวกเราจะแต่งงานกัน แต่ใครจะไปรู้...ฮ่าฮ่า...เขาไม่เคยคิดที่จะแต่งงานกับฉันตั้งแต่แรก ตอนนี้ฉันคิดได้แล้วว่าเขาเป็นผู้ชายที่ดี อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ทำอะไรฉันเมื่อเขายังคบอยู่กับฉัน”

จากคำบอกเล่าของเธอแอเรียนพอจะได้เบาะแสอยู่บ้าง “เพราะว่าเธอไม่เคยมีอะไรกับเอธานแล้วทำไมจู่ ๆ เธอถึงถามฉันเกี่ยวกับเรื่องนี้ล่ะ? ทิฟฟ์ บอกความจริงกับฉันมานะ”

ทิฟฟานี่รู้สึกกังวลใจมากจนดื่มน้ำเปล่าไปครึ่งแก้ว และถอนหายใจ “หยุดถามฉันแบบนั้นแอริ ฉันบอกเธอไม่ได้... ฉันไม่เป็นไร มันก็แค่การสุ่มถาม ดูฉันสิ ฉันดูสบายดี ใช่ไหม?” หลังจากที่ยืนยันว่าเธอไม่ได้ไม่สบายที่ตรงไหนในร่างกายของเธอ เธอก็ผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัดและตอนนี้ยังสามารถหัวเราะได้ นั่นหมายถึงไม่มีอะไรเกิดขึ้นจริง ๆ ระหว่างแจ็คสันและเธอเมื่อคืนนี้ เธอไม่ต้องรู้สึกผิดอีกต่อไป อย่างไรก็ตามมันคงจะดีกว่าถ้าเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ สุดท้ายแล้วมันก็ค่อนข้างน่าอาย

แอเรียนทำหน้ามุ้ย แต่ก็ไม่ได้กดดันต่อและเปลี่ยนเรื่องแทน “เธอรู้อะไรเกี่ยวกับคุณสโลนไหม? “

ทิฟฟานี่ส่ายหัว “คนที่ฉันมีส่วนร่วมค่อนข้างมีชื่อเสียงในวงการนี้ แต่ผ่านมาไม่กี่วันแล้วก็ยังไม่มีข่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้ ทุกครั้งที่ฉันถาม เขาจะบอกฉันว่าเขาต้องการเวลาอีกสักหน่อย ฉันสงสัยจริง ๆ ว่าเขากำลังโกหกฉัน แต่ในทางกลับกันเขาก็มีชื่อเสียงที่ดี เนื่องจากเราจ่ายเงินมัดจำให้เขาแล้วและเก็บเงินที่เหลือไว้ในมือเรา พวกเราจึงไม่มีอะไรที่จะต้องกังวล อย่างมากพวกเราก็แค่เสียเงินเงินมัดจำไปจำนวนหนึ่งซึ่งไม่มาก ให้เวลาอีกสองวัน”

แอเรียนพยักหน้า ตอนนี้เธอทำได้แค่รอ ถ้าคุณสโลนยังมีชีวิตอยู่ เขาจะต้องถูกพบอย่างแน่นอน ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะเร่งรีบ