บทที่ 256 ทางตันอีกครั้ง

แอเรียนไม่อาจทนรอได้อีกต่อไป เธอปลุกชายชราให้ตื่นด้วยความระมัดระวัง เขาลืมตาและคิดว่าเธอคือพยาบาลคนหนึ่ง “พอลลีนอยู่ที่ไหน? ทำไมวันนี้พวกเขาถึงเปลี่ยนพยาบาล?”

แอเรียนวางอาหารลงตรงหน้าของเขา “ทานอาหารให้เสร็จก่อนค่ะ”

ชายชราหยิบมีดและส้อมของเขาขึ้นมาอย่างช้า ๆ แต่ดวงตาของเขามองพวกเขาอย่างระมัดระวัง “คุณไม่ใช่พยาบาล ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่?”

ทิฟฟานี่ดึงจดหมายออกมาจากกระเป๋าของแอเรียน “คุณเขียนจดหมายฉบับนี้หรือเปล่า?”

ชายชราเหลือบมองไปที่จดหมายและพูดขึ้น “ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดถึงอะไร ฉันไม่เคยเขียนจดหมายใด ๆ มันสามปีมาแล้วที่ฉันออกมาจากสถานที่แห่งนี้ สายตาของฉันไม่ดีและมือของฉันก็สั่น ฉันจะเขียนจดหมายได้อย่างไรกัน?”

ในตอนนี้แอเรียนรู้สึกสับสน “คุณไม่ใช่คุณสโลนใช่ไหมคะ? แล้วทำไมที่อยู่ของบ้านของคุณที่อยู่ก่อนหน้านี้ถึงอยู่บนจดหมายฉบับนี้คะ? คนที่ส่งมานี้สำคัญกับฉันมากค่ะ ได้โปรดบอกความจริงกับฉันเถอะนะคะ! ถ้าคุณไม่ใช่คุณสโลน อย่างน้อยคุณก็ต้องรู้จักเขา”

ชายชราวางมีดลงและเอนกายลง “ฉันไม่รู้จัก ช่วยออกไปที คุณกำลังรบกวนฉัน”

แอเรียนไม่พอใจเป็นอย่างมากที่ถูกไล่ออกไปเช่นนี้ “สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับการล้างมลทินให้ชื่อเสียงของพ่อของฉันและอีกครึ่งชีวิตที่มีอยู่ของฉัน ฉันไม่สามารถปล่อยให้พ่อของฉันตายอย่างไม่ยุติธรรม ได้โปรด ฉันขอร้องนะคะ...ถ้าคุณพอจะรู้อะไรบ้าง ได้โปรดบอกฉัน”

ชายชราไม่ไหวติง ทิฟฟานี่ไม่อาจทนดูได้อีกต่อไป “ท่านคะ ด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำไม่ฆ่าคุณหรอก คุณก็รู้”

ชายชรายังคงหลับตาและไม่พูดอะไร แอเรียนลุกขึ้นและออกไป ดวงตาของเธอกลายเป็นสีแดงก่ำ เธอไม่สามารถทนต่อการต่อต้านที่น่าอึดอัดนี้ได้อีกต่อไป มันทำให้เธอหายใจไม่ออก