บทที่ 264 การสอบถามผ่านโทรศัพท์ของมาร์ค

แน่นอนว่าพอสามารถเรียกราคาได้ไม่อั้นนักสืบก็ตื่นตัวทันที

ทิฟฟานี่นำมือมาลูบแก้มแอเรียนหลังจากที่เธอวางสาย “อย่าหัวเสียไปเลยแอริ ทุกอย่างจะดีขึ้น นี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราผิดหวัง อย่างไรเราก็ต้องหาจอร์จให้เจอตราบใดที่เขายังมีชีวิตอยู่ ถ้าเรารู้ตั้งแต่แรกว่าเค้าคือคุณสโลน เราคงจะสอบถามเขาและไม่ปล่อยให้เขาหลุดมือไปแน่ ๆ ไอ้ผู้ชายเฮงซวย ชีวิตเธอตอนแรกก็มีความสุขดีอยู่แล้ว แล้วอยู่ ๆ เขาก็ตัดสินใจมาบอกเธอว่าพ่อเธอถูกใส่ร้าย พอเธอจะมาหาเขาเขาก็ดันมาเล่นเกมส์ซ่อนแอบ เขาคงคิดว่าตัวเองไม่ต้องกังวลอะไรเพราะกำลังจะตาย ทำไมคนที่อยู่จึงต้องเป็นคนที่ทรมาน?”

แอเรียนยิ้มท่ามกลางลมหนาว “ฉันจะหาเขาจนเจอ เขาทำงานให้กับครอบครัวเทรมอนต์มานานและฉันก็สามารถรวบรวมข้อมูลที่เกี่ยวกับเขามาจนได้ ตราบใดที่เขายังไม่ตายฉันจะหาเขาให้เจอ”

อยู่ ๆ โทรศัพท์ของทิฟฟานี่ก็ดังขึ้น เธอบ่นก่อนที่จะดูด้วยซ้ำว่าใครโทรมา “พระเจ้าช่วย น่ารำคาญชะมัด ฉันบอกแม่แล้วว่าให้สั่งอาหารเอา ฉันให้เงินเธอแล้วด้วยซ้ำ แล้วยังจะโทรมาทำไม…” แต่พอเธอมองไปที่จอและเห็นว่าแม่เธอไม่ได้เป็นคนโทรมา เธอจึงตัดประโยคตัวเองก่อนจบและมีสีหน้าที่อึ้ง “นี่ไม่ใช่แม่ฉัน มันเป็นเบอร์แปลก”

แอเรียนไม่สนใจด้วยซ้ำ เธอเดินไปที่ประตูทางออกบ้านพักฟื้นอย่างช้า ๆ อยู่ ๆ ทิฟฟานี่ก็เรียกเธอจากด้านหลัง “แอริ สามีของเธอ!”

แอเรียนกระโดดด้วยความตกใจ “อะไรนะ?”

ทิฟฟานี่เอามือปิดปากตัวเองด้วยความตกใจ “มาร์ค! เขาโทรหาฉัน! เล่นฉันกลัวไปหมด!”

แอเรียนขมวดคิ้ว นี้เป็นครั้งแรกที่มาร์คตามหาเธอด้วยการโทรหาเพื่อนเธอ แอเรียนรับโทรศัพท์มาจากทิฟฟานี่แล้วพูดว่า “อะไร?”