บทที่ 269 ผมก็ไม่ใช่ลูกท่านเช่นกัน

พ่อของเอริกตีไม้เท้าอย่างแรง “นี่เธอสอนฉันเรื่องเลี้ยงลูกหรอ? เอริก แกไม่ควรพาเพื่อนที่ไม่น่าไว้ใจเข้ามาในบริษัท แกไม่มีวันบริหารมันได้อยู่ดี ฉันตัดสินใจแล้ว ฉันให้เวลาแกหนึ่งอาทิตย์เพื่อให้ส่งต่อ ไกลด์ ดีไซน์ ให้กับพี่ของแก!”

เอริกกำหมัด “ด้วยเหตุผลอะไร?”

“เพราะว่าฉันเป็นพ่อแกไง! ไม่ว่าฉันจะพูดอะไรก็ต้องเป็นเช่นนั้น ทำตามที่ฉันบอกซะ ถ้าแกไม่พอใจ แกก็ออกจากครอบครัวนาธาเนียลไปเลย!” คุณพ่อนาธาเนียลโกรธมากจนใบหน้าที่ซีดเซียวของเขากล้ายเป็นสีแดง

อยู่ ๆ แอเรียนก็นึกถึงเฮเลน ต่อให้เฮเลนจะไม่ได้แสดงออกในที่สาธารณะแต่เธอเองที่เป็นคนเลือกที่จะทิ้งแอเรียนไปหาณองและแอรี่ แอรี่มีความสุขกับทุกอย่างที่แอเรียนไม่เคยได้รับ แอเรียนเกลียดผู้ปกครองแบบนี้ หัวใจของเธอลุกโชนด้วยความโกรธขณะที่เธอพูดว่า “ท่านนาธาเนียล ท่านกำลังพูดว่าสามีดิฉัน มาร์ค เทรมอนต์ ไม่น่าไว้ใจอย่างนั้นรึ? ครอบครัวนาธาเนียลคงมาตรฐานสูงสินะ พวกเราเทรมอนต์คงไม่มีค่าสำหรับท่าน ขนาดลูกชายของท่านยังไร้ค่าสำหรับท่านเลย ดิฉันจะไม่ยุ่งกับปัญหาครอบครัวของท่านและหวังว่าท่านจะไม่ผิดหวังทีหลัง!”

แอเรียนมั่นใจว่าไม่มีใครบนโลกนี้ที่กล้าอ้างว่ามีสถานะทางสังคมที่สูงกว่ามาร์ค ครอบครัวนาธาเนียลอาจร่ำรวยและมีฐานะสูง แต่อิทธิพลของพวกเขาก็ไม่ได้กว้างไปกว่ามาร์ค นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ยินใครเรียกมาร์คว่าเป็นเพื่อนที่ไม่น่าไว้วางใจ

ตามที่คาดไว้ พอคุณนาธาเนียลได้ยินชื่อของมาร์คใบหน้าของเขาก็แสดงออกถึงอารมณ์ต่าง ๆ อย่างไรก็ตามในฐานะผู้อาวุโสเขาไม่สามารถถ่อมตัวเพื่อขอโทษแอเรียน เขาเพียงแค่หันไปหาเอริกแล้วพูดว่า “นั่นอธิบายได้ว่าทำไม ไกลด์ ดีไซน์ จึงไปได้ดีมากหลังจากที่แกเข้ามา แกได้รับความช่วยเหลือจากพวกเทรมอนต์นี่เองสินะ”