บทที่ 28 บริษัทไวแอท

ดวยเหตุผลบางอย่าง แอเรียนจำผู้หญิงที่เกี่ยวแขนกับเขาที่สนามบินและผลักมาร์ค เทรมอนต์ ออกไปโดยสัญชาตญาณ

“เราจะคุยกันเมื่อคุณมีสติ!”

ถ้าเขามีสติเขาคงไม่อยากแตะต้องเธอแน่นอน…

“ออกไป!" เขาคำรามด้วยน้ำเสียงต่ำ

แอเรียนถึงกับผงะและรีบลุกขึ้น เธอคลี่ชุดนอนออกก่อนจะเดินกลับไปที่ห้องข้าง ๆ แม้ว่าสิ่งที่เหลืออยู่คือเตียง แต่เธอก็ยังนอนในห้องที่ว่างเปล่าได้

เมื่อเช้าวันรุ่งขึ้น แอเรียนนั่งลงที่ห้องอาหารเธอเห็นแม่รี่เอาผ้าปูที่นอนในห้องเดิมของเธอออกไปด้วยความเร่งรีบแม้แต่ที่นอนก็ถูกย้ายออกไป

มาร์คเทรมอนต์ไม่แม้แต่จะละสายตาจากเธอในขณะที่เขาลงมาชั้นล่างและหายเข้าไปในรถ

แอเรียนทานอาหารง่าย ๆ จากนั้นก็คว้ากระเป๋าแล้วออกไป เมื่อเธอทำงานเธอไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับการปรากฏตัวของมาร์ค เทรมอนต์

ขณะที่เธอนั่งลงในสำนักงาน ไซมอน ดอนน์ หัวหน้างานของเธอก็วางเอกสารไว้บนโต๊ะทำงาน

“ส่งสิ่งนี้ไปยังบริษัทไวแอทจำไว้ว่าคุณต้องส่งมอบให้กับเลขานุการของคุณเทรมอนต์เป็นการส่วนตัว ถ้าคุณโชคดีคุณอาจสามารถส่งมอบให้คุณเทรมอนต์ได้โดยตรง อย่ามอบให้คนอื่นเป็นอันขาด”

แอเรียนสะดุ้งเล็กน้อย ถ้าจำไม่ผิดสำนักงานใหญ่ของไวแอทอยู่ภายใต้เครือเทรมอนต์ นั่นหมายความว่าคุณเทรมอนต์ จะไม่ใช่ใครอื่นนอกจากมาร์ค เทรมอนต์…

"คุณดอนน์คะ ให้คนอื่นไปแทนได้ไหมคะ?” แอเรียนไม่ต้องการไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งเธอไม่รู้ว่าจะทำตัวอย่างไรกับมาร์ค เทรมอนต์ แม้ว่าเธอจะไม่ได้พบกับเขา แต่เธอก็ไม่ต้องการที่จะเสี่ยง

ไซมอน ดอนน์ นั่งลงบนโต๊ะโดยใช้มือสวมกางเกงสูท

“ผมได้ยินถูกแล้วใช่ไหม?” นี่เป็นประสบการณ์ครั้งหนึ่งในชีวิตสำหรับอาชีพของคุณ คุณจะได้ติดต่อกับชนชั้นสูงของไวแอทและอาจได้พบกับคุณเทรมอนต์ด้วย และคุณปฏิเสธที่จะไปอย่างนั้นเหรอ? คุณยอมทิ้งความปรารถนาดีของผม! ไปกันเร็วเข้า ตอนนี้คุณกำลังโต้แย้งเหรอ ระยะเวลาการทดลองงานของคุณสิ้นสุดลงแล้วหรือไง?”