บทที่ 280 เพื่อนสนิทที่ร่ำรวยหรือผู้ชายที่ร่ำรวย

ในคฤหาสน์ตระกูลเวสต์ แจ็คสันกำลังรับประทานอาหารอยู่กับซัมเมอร์แม่ของเขา เมื่อโทรศัพท์ของเขาดังขึ้น เขาไม่รีบร้อนที่จะตรวจดู แต่ซัมเมอร์อดไม่ได้ที่จะเตือนเขา “ลูกชาย จะไม่ดูหน่อยเหรอ? ถ้าเกิดอะไรขึ้นที่บริษัทของลูกล่ะ?”

ในตอนนั้นเอง แจ็คสันหยิบโทรศัพท์ของเขาขึ้นมา และได้รับการแจ้งเตือนจากอีเมลเป็นจดหมายลาออกของทิฟฟานี่ ตรงหน้าคืออาหารที่น่าอร่อยบนโต๊ะ ความอยากอาหารของเขาหายไปจนหมดสิ้นในทันที เขาไม่ได้ตอบอีเมลกลับเช่นเดียวกัน เพียงแต่ทิ้งโทรศัพท์ของเขาไว้ข้าง ๆ

ซัมเมอร์สังเกตท่าทีที่เปลี่ยนไปของลูกชายของเธอ “มีปัญหาอะไรหรือเปล่า? ลูกยังเด็ก มีหลายอย่างเกี่ยวกับธุรกิจที่ลูกยังไม่รู้เกี่ยวกับมัน ถามแม่ได้นะ มันไม่ใช่เรื่องน่าอายที่ขอคำแนะนำ”

แจ็คสันนิ่งเงียบอยู่ชั่วครู่ ก่อนที่เขาจะพูดขึ้น “พนักงานของผมลาออกครับ แต่ผมไม่ต้องการให้พนักงานคนนี้ลาออก ผมต้องทำอย่างไรครับ?”

ซัมเมอร์ไตร่ตรองกับคำถามของแจ็คสันก่อนที่เธอจะตอบ “ก็หาเหตุผลของการลาออก ถ้าพนักงานคนนั้นไม่พอใจกับตำแหน่งหรือเงินเดือน ลูกสามารถเสนอว่าจะเพิ่มหรือบางสิ่งบางอย่าง คนที่ลูกไม่อยากเลิกจ้างต้องเป็นคนที่ค่อนข้างมีความสามารถใช่ไหม? ลูกควรพยายามอย่างเต็มที่ในการรักษาพวกเขาเอาไว้ถ้าเขาเป็นคนที่มีความสามารถจริง ๆ “

แจ็คสันตอบกลับอย่างตรงไปตรงมา “ครับ ผมจะไม่พูดว่าพนักงานคนนั้นมีหรือไม่มีความสามารถ เป็นพนักงานที่เพิ่งผ่านช่วงทดลองงานมาครับและไม่ได้ทำงานได้ดีมากนัก มักจะทำผิดพลาดอยู่เสมอ ๆ”

ซัมเมอร์รู้สึกแปลกใจ “แจ็คสัน นี่ไม่ใช่สไตล์ของลูก พนักงานคนนั้นเป็น… หญิงสาวหรือเปล่า?”

แจ็คสันพยักหน้ารับและรู้สึกแปลก ๆ “คุณแม่ มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิด ผมแค่คิดว่าเธอมีศักยภาพมาก บริษัทของเรามีผลประกอบการที่ดี เธอเองก็ต้องการงานที่มั่นคง ดังนั้นผมมองไม่เห็นเหตุผลที่เธอจะต้องลาออกเลย อย่างไรก็ตาม มันเป็นเรื่องน่ารำคาญที่จะคิดเรื่องนี้ในตอนนี้ ผมจะไปจัดการกับมันในวันจันทร์”