บทที่ 330 คุณเป็นสเปคของฉัน

แจ็คสันขมวดคิ้วและพูดขึ้น “เขาไม่ได้มีผู้หญิงคนอื่นมานานกว่าสิบปีแล้ว แบบนั้นยังทุ่มเทไม่พออีกเหรอครับ? ผมไม่เคยมีผู้หญิงมานานที่สุดคือครึ่งปี นานสำหรับผมที่สุดคือครึ่งปี มาร์คทุ่มเทมากพอแล้ว”

ทิฟฟานี่ปฏิเสธที่จะเห็นด้วยกับความคิดของเขาอย่างสุ่มสี่สุ่มห้า “คุณหมายความว่ายังไงที่ว่า ‘มากกว่าสิบปี’ ตอนนั้นแอริยังเด็กมากไม่ใช่เหรอ? มาร์คมีเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ในตอนท้ายไม่ใช่เหรอ? เอาใจใส่กับผีน่ะสิ พวกผู้ชายคิดว่าการเอาใจใส่ถูกนิยามโดยการไม่ทิ้งผู้หญิงหรือเปล่า? การเอาใจใส่ความหมายคือมอบกายและมอบใจทั้งหมดของคุณกับคน ๆ เดียว ไม่ใช่หน้าตาเพียงอย่างเดียวควรจะเหลือ...” เธอรู้สึกได้ถึงความไม่เหมาะสมก่อนที่เธอจะพูดจบประโยค “ฉันขอโทษนะแอริ… ฉันพูดผิดไป...”

แอเรียนดูเหมือนจะไม่ใส่ใจ “ไม่เป็นไรหรอก มันเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเขากับแอรี่ใช่ไหม? ฉันไม่รังเกียจที่คุณสองคนจะพูดถึงเรื่องนี้ มันไม่เป็นไรจริง ๆ “

แม้ว่าเธอจะพูดแบบนี้ แจ็คสันและทิฟฟานี่ก็หยุดพูดคุยเรื่องนี้กันทันที สุดท้ายแล้ว ไม่มีใครมีนิสัยชอบใช้ความเจ็บปวดของคนอื่นเป็นหัวข้อสนทนาหรอก

หลังจากรับประทานอาหารกลางวันแล้ว แจ็คสันทำตามหน้าที่ด้วยการเสนอว่าจะไปส่งแอเรียนกลับไปที่คอนโดมิเนียมของเธอ เธอตอบตกลงในทันทีเนื่องจากอากาศที่ร้อนและแอเรียนไม่ได้อยากจะเดินไป ทิฟฟานี่รีบพูดขึ้น “ถ้าอย่างนั้น ให้ฉันอาศัยรถไปด้วยได้ไหม ฉันมีนัดที่ถนนมาริน่า มันอยู่ทางเดียวกัน”

หลังจากที่ส่งแอเรียนเสร็จแล้ว เหลือเพียงแจ็คสันและทิฟฟานี่อยู่ในรถ แจ็คสันมองตรงไปที่ถนนข้างหน้า “คุณจะไปทำอะไรที่ถนนมาริน่า?” เขาถาม ดูเหมือนว่าเขาจะตกอยู่ในอาการเหม่อลอย

ทิฟฟานี่ถอนหายใจออกมา “แม่นัดบอดไว้ให้ฉันน่ะสิ เธอไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปจนกว่าฉันจะตกลงไป ดังนั้นฉันเลยลองไปดูแค่รักษาความสงบ จะเป็นอย่างไรถ้าเขาเป็นเจ้าชายไม่ใช่คางคกล่ะ? ฉันไม่เหมือนคุณสักหน่อย ฉันโชคร้ายมากที่ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากลองเสี่ยงโชคดู”

แจ็คสันตอบเธอด้วยการเหน็บแหนมไร้ซึ่งความเห็นอกเห็นใจ “ส่วนใหญ่ผู้ชายที่เลือกจะนัดเจอหลังจากช่วงเวลาอาหารกลางวันคือผู้ชายขี้เหนียวที่กลัวการจะต้องจ่ายเงิน เขาไม่มีความจริงใจในการพบกันครั้งแรกของคุณ แล้วคุณยังหวังให้เขาบังเอิญเป็นเจ้าชายอีกเหรอ? เจ้าชายขี้เหนียวเหรอ? ลืมซะเถอะ”

เธอกลอกตาไปที่เขา “มันก็ไม่ดีที่ใช้เงินของคนอื่นอยู่ดีแหละ ฉันเลือกที่จะแยกบิลแม้ว่าจะเป็นแค่กาแฟก็ตาม พวกเรายังไม่ได้แต่งงานกัน ทำไมถึงต้องคิดมาก? ฉันไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว มีปัญหาอะไรที่จะลองไปดูล่ะ? คุณก็ควรเลิกจองหองและหัวเราะเยาะคนที่จมอยู่ในโคลนของชีวิตที่น่าดูถูกของพวกเขา นี่เป็นทางเลือกเดียวสำหรับคนอย่างฉัน”

เขาไม่ได้ตอบ เมื่อรถมาถึงที่ถนนมารีน่า เขาจอดรถที่ข้างทาง ทิฟฟานี่รีบลงจากรถแต่เธอไม่ลืมที่จะขอบคุณเขา “ขอบคุณ”

แจ็คสันลดกระจกรถลงและมองไปที่เธอ “คุณจะรีบแต่งงานจริง ๆ หรือคุณพยายามจะเอาใจแม่ของคุณ?”