บทที่ 341 “สะกดรอยตาม”

เฮเลนหยิบกระเป๋าของเธอและหลังจากนั้นก็ออกไปในทันที เธอไม่ได้คิดที่จะทานอะไรอยู่แล้ว การออกจากบ้านคินซีย์ของเธอไม่ได้เพิ่งเกิดขึ้นหมาด ๆ ฌองและแอรี่แทบจะไม่ตามหาเธอ เพราะว่าจู่ ๆ พวกเขาก็เชิญเธอกลับมา มันอาจจะไม่ใช่อาหารกลางวันที่ไม่มีพิษภัย เธออาจจะคาดหวังไว้มาก

แอรี่ตบโต๊ะด้วยความโมโห “แอเรียน วินน์! ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอหนีไปเพราะเรื่องนี้!”

ฌองรู้สึกตกใจ นี่ยังคงเป็นลูกสาวของเขาที่รู้จักแค่เพียงวิธีแสดงความน่ารักและดีหรือเปล่า? ทำแววตาของเธอจึงดูอันตราย...?

...

ณ คฤหาสน์ตระกูลเวสต์ ซัมเมอร์นั่งอยู่ที่ข้างเตียงของแจ็คสันเพื่อปอกแอปเปิ้ลให้กับเขาขณะที่บ่นไปด้วย “ดูลูกสิ เราควรจะทำอย่างไรถ้าลูกพิการในครั้งต่อไปที่ลูกถูกทำร้าย? ตระกูลเวสต์ต้องการทายาท ลูกจะทำให้แม่โหยหาอย่างนี้ไม่ได้ เมื่อไรลูกจะแต่งงาน?”

แจ็คสันรู้สึกปวดหัวขึ้นมา “คุณแม่ครับ... ไม่ได้เหรอครับ? เป้าหมายในชีวิตของผมคือพัฒนาตระกูลเวสต์ขึ้นมา ก่อนที่ผมจะมีความสุขกับมัน ผมยังไม่อยากแต่งงาน”

ซัมเมอร์เยาะเย้ยเขา “ตระกูลเวสต์ไม่เหมือนเทรมอนต์ แต่ก็ไม่เลว ความจริงแล้วการเป็นที่หนึ่งในเมืองหลวงดีที่สุด แล้วจะเกิดอะไรขึ้นถ้าลูกแซงเทรมอนต์ล่ะ? ลูกจะต้องเหนื่อยเปล่า ๆ เมื่อไม่มีทายาทมารับช่วงต่อธุรกิจ เลิกล้อเล่นกับแม่ ลูกสร้างครอบครัวแล้วจากนั้นก็มีอาชีพ เข้าใจไหม? แม่คิดว่าลูกจะต้องลงจากเตียงและไปวิ่งเล่นสักสองสามวัน แม่จะให้เวลาลูกหนึ่งเดือน ถ้าไม่ได้ลูกสะใภ้ในอนาคตก็ไม่ต้องกลับมา แม่จะปลดลูกออกจากตำแหน่งCEOของบริษัทอีกด้วย แม่ตัดสินใจแล้ว”

ซัมเมอร์รักษาคำพูดของเธอมาโดยตลอด แจ็คสันรู้เรื่องนี้ดี นอกจากได้แต่ถอนหายใจแล้วเขายังไม่สามารถทำอะไรได้อีก

แม่บ้านมาที่ประตูและพูดขึ้นด้วยเสียงเบาเป็นกระซิบ “คุณผู้หญิง คนที่ชื่อเฮเลน แคมเมอร์แรนมาที่นี่เพื่อขอพบคุณผู้ชายเล็กค่ะ”

ซัมเมอร์รู้สึกงุนงง “ใครคือเฮเลน แคมเมอร์แรน ฟังดูเหมือนเป็นผู้หญิง... แจ็คสัน เธอเป็นคนรักของลูกเหรอ?”

แจ็คสันหน้าซีด “คุณแม่! หยุดเรื่องไร้สาระของคุณแม่ซะ! นั่นคือแม่ยายของมาร์ค! เชิญเธอเข้ามาก่อน ผมไม่สามารถลงจากเตียงได้...”

เมื่อตระหนักได้ถึงความผิดพลาดของเธอ ซัมเมอร์จึงหุบปากของเธอ “เอาล่ะ เอาล่ะ นอนลงก่อน มันเป็นเรื่องน่าอายที่พบกับแขกแบบนี้ แต่เราก็ทำอะไรไม่ได้...”

ไม่นานนักเฮเลนก็ถูกเชิญเข้ามา เธอแปลกใจเมื่อเห็นสภาพที่แจ็คสันเป็นอยู่ “คุณคือ...”

แจ็คสันหัวเราะอย่างเก้ ๆ กัง ๆ “ไม่เป็นไรครับ อ่า… คือมีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ?” เขาคิดไม่ออกว่าทำไมเฮเลนถึงมาหาเขา ถ้ามีอะไรเธอควรจะไปหามาร์คแทน...