บทที่ 352 รถสปอร์ตสีเงิน

ทิฟฟานี่มาถึงโดยรถแท็กซี่ แอเรียนตั้งใจว่าจะให้ทิฟฟานี่เอารถในโรงจอดรถมาขับสักคัน แต่ลุงเฮนรี่หายไปไหนก็ไม่รู้ เธอจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะต้องสุ่มเลือกกุญแจมาจากลิ้นชักในห้องของเฮนรี่ เธอถือซุปไก่ท่ามกลางแดดร้อนระหว่างที่รอให้ทิฟฟานี่ขับรถออกมาจากโรงจอดรถ ทันใดนั้น เธอก็เห็นรถสปอร์ตสีเงินขับออกมาอย่างระยิบระยับท่ามแสงแดด โดยรวมแล้วมันดูน่าทึ่งมาก

เธอตะลึง มันคือรถสปอร์ตแบบสองที่นั่ง ความประทับใจแรกของเธอคือความเท่ห์ของมัน การได้ขับรถคันนี้ออกไปจะต้องยอดเยี่ยมที่สุด!

ทิฟฟานี่เหงื่อตกด้วยความตื่นเต้น “แอริ เธอแน่ใจนะว่าจะให้ฉันขับคันนี้ไปส่งซุปไก่กับเธอ? ถ้ามาร์ครู้เข้าเขาจะฆ่าเธอไหม?”

แอเรียนเองไม่ได้เรื่องมากเรื่องรถอยู่แล้ว ขอให้มันขับได้ก็พอ เธอจึงขึ้นรถโดยไม่ลังเล “ไม่เป็นไรหรอก ขับ ๆ ไปเถอะ เขาอาจจะบีบคอฉัน แต่ไม่ใช่คอเธอ อีกอย่าง เราเอาซุปนี้ไปให้เขา เราไม่ได้ไปไกลสะหน่อย รถคันนี้… แพงเหรอ?”

ทิฟฟานี่พยักหน้าเหมือนไก่ที่กำลังจิกเม็ดข้าว ดวงตาสีอัลมอนด์ของเธอเปล่งประกายแวววาวเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความสุข “ถูกต้อง ราคาไม่เบา ไม่เบาเลยแหละ มันเป็นรถที่ไม่สามารถหาเจอที่ไหนได้ ลิมิเต็ดอิดิชั่นระดับสากลเลย ถ้าเธอเอามันไปขาย เธอจะต้องได้ราคาที่ดีมาก ๆ แน่ ๆ ตอนเด็กตอนที่ฉันยังไร้เดียงสาอยู่ฉันเคยบังคับให้พ่อซื้อคันนี้ให้ฉัน พ่อฉันบอกว่าฉันกำลังจะฆ่าเขา…”

แม้ว่าแอเรียนจะอาศัยอยู่ที่คฤหาสน์ เทรมอนต์ มาเป็นเวลาหลายปี แต่เธอก็ได้เรียนรู้ประสบการณ์ทั่วโลกมามาก อย่างไรก็ตาม เธอไม่เคยเข้าใจเรื่องรถมากเท่าไหร่ ทำไมพวกมันถึงต้องแพงขนาดนี้? แน่นอน เธอไม่มีวันเข้าใจความรู้สึกของทิฟฟานี่ในตอนนี้ได้

แน่นอนว่าระหว่างทางพวกเธอได้เจอกับรถที่บีบแตรใส่มากมายเนื่องจากพวกเขาชื่นชมในรถของมาร์ค คันนึงแม้กระทั่งตามพวกเธอโดยไม่ยอมเลิกลา อย่างไรก็ตาม พวกเธอไม่สามารถเร่งความเร็วหนีได้เพราะว่ายังคงอยู่ในแถบชนบท ไม่อย่างนั้นพวกเธอคงจะสละรถคันนั้นหลุดไปแล้ว

ความทะนงของทิฟฟานี่เพิ่มขึ้นเยอะมากจนเธอแทบจะระเบิด “ช่างเป็นความรู้สึกที่เยี่ยมยอด ฉันไม่เคยขับรถที่ดีขนาดนี้หรือรู้สึกอะไรที่ดีขนาดนี้มาก่อน ดูอย่างกับ Meserati ข้างหลังเราสิ มันตามเรามาตลอดทางเลย ฉันเห็นมาร์คเป็นคนที่ใจเย็นและสำรวมตลอด ไม่นึกว่าเขาจะเป็นคนชอบอะดรีนาลีนขนาดนี้”

แอเรียนยิ้มโดยไม่พูดอะไร เธอสังเกตเห็นแล้วว่ารถที่จอดในโรงจอดรถส่วนใหญ่จะเป็นรถสปอร์ตทั้งนั้น แต่เธอไม่เคยเห็นมาร์คขับพวกมันเลย เขาน่าจะชื่นชอบพวกมันตอนที่เขาอายุน้อยกว่านี้ แต่พอเวลาผ่านไปและเขาเติบโตขึ้นเขาจึงไม่ค่อยได้ขับพวกมัน แต่นั้นก็ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่ได้ชื่นชอบพวกมันแล้ว พวกมันน่าจะมีความหมายสำหรับเขา

พวกเขามาถึงที่โรงพยาบาลและกำลังเดินผ่านทางเดินสีขาว ทิฟฟานี่รู้สึกเกรงกลัวเมื่อเห็นบอดี้การ์ดข้างหน้าห้องของมาร์ค “แอริ ไปเลย ฉันจะไม่เข้าไป เดี๋ยวฉันรอข้างนอกนี่แหละ อ่ะ เอากุญแจรถไปด้วย ดูแลมันให้ดีนะ ฉันกลัวว่าฉันอาจจะทำมันหายโดยไม่ได้ตั้งใจ”

แอเรียนรับกุญแจมาและเดินเข้าห้องไป เธอคาดหวังว่ามาร์คจะยังคงนอนอยู่บนเตียงและเจ็บป่วยหลังจากได้รับอุบัติเหตุมาจนต้องการความช่วยเหลือ แต่ทว่า เขากลับนั่งได้แล้วและมิหนำซ้ำยังพิมพ์งานบนโน๊ตบุ๊คของเขาอีกด้วย

เขาเหลือบมองเธออย่างไม่สนใจเมื่อเห็นเธอเดินเข้าห้องมา “เธอมาทำอะไรที่นี่?”