บทที่ 362 แค่เครื่องมือ

ฌองลุกขึ้นจากพื้นด้วยความหวังอันริบหรี่ในดวงตาของเขา “จริงด้วย... แอเรียนยังมีเงินและบ้านอยู่ในมือ สิ่งเหล่านั้นรวมกันเป็นเงินประมาณสามล้านดอลลาร์ซึ่งจะเพียงพอเพื่อให้เราอยู่รอดได้ชั่วขณะ! ไปหาเธอกันเถอะ!”

หลังจากทำการสอบสวนแอรี่จึงได้รู้ว่าแอเรียนได้เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลตั้งแต่เมื่อคืนที่ผ่านมา เธอบุกไปที่โรงพยาบาลเพียงเพื่อถูกหยุดโดยบอดี้การ์ดที่หน้าประตู ขณะนี้เธอไม่สนใจที่จะรักษาภาพลักษณ์ของเธอในฐานะสุภาพสตรีที่มาจากครอบครัวที่ร่ำรวยอีกต่อไป "ให้ฉันเข้าไป! ให้ฉันเข้าไปหาอินางเลวนั่น!”

แมรี่ที่ได้ยินเสียงวุ่นวายนอกห้องพยาบาลจึงเดินออกมาดูพร้อมใบหน้าที่บึ้งทันทีที่เธอก้าวออกไป "คุณมาทำอะไรที่นี่?"

แอรี่พยายามอย่างเต็มที่ที่จะยืนเขย่งเท้าเพื่อมองเข้าไปในห้องพยาบาล “แอเรียนอยู่ข้างในนั่นใช่ไหม? ให้ฉันเข้าไป! ฉันมีเรื่องด่วน!”

แอรี่ดูเหมือนว่าเธอมาที่นี่เพื่อฆ่าแทนที่จะมาหาใครบางคน แน่นอนว่าแมรี่จะไม่ยอมให้เธอเข้าไป “คุณคินซีย์ นายหญิงของเรายังไม่หายดีพอที่จะรับแขกได้ โปรดกลับไปเถอะ ไม่เช่นนั้นฉันจะต้องดำเนินการกับคุณหากคุณยังคงสร้างความปั่นป่วนอยู่ที่นี่”

แอรี่เหวี่ยงมือไปที่ใบหน้าของแมรี่ พร้อมกับทิ้งรอยข่วนที่เลือดซึมจากเล็บของเธอไว้บนใบหน้าของแมรี่ทันที “หลีกไป! เธอมันก็เป็นได้แค่หมาสำหรับครอบครัวเทรมอนต์!” แอรี่ตะโกนใส่แมรี่เหมือนคนบ้า

แมรี่ใช้มือข้างหนึ่งปิดแก้มของเธอด้วยความโกรธจนตัวสั่น “เอาผู้หญิงคนนี้ออกไปจากที่นี่! ฉันจะโทรหานายท่าน”

ตามคำสั่งของแมรี่ บอดี้การ์ดทั้งสองจึงพาแอรี่ออกไปทันทีและทำการไล่เธอออกจากโรงพยาบาล

แมรี่จะไม่ยอมยอมเรื่องนี้ง่าย ๆ เธอโทรหามาร์คและร้องไห้กับเขาว่า “นายท่าน แอรี่ คินซีย์ เพิ่งมาที่โรงพยาบาลและสร้างความวุ่นวาย! เธอข่วนหน้าฉันเหมือนคนบ้าอีกด้วย! จะให้นายหญิงพักผ่อนท่ามกลางเสียงที่รบกวนทั้งหมดนี้ได้อย่างไร? ถึงแม้ว่าฉันจะไล่เธอไปแล้ว แต่ฉันไม่อาจแน่ใจได้ว่าเธอจะกลับมาอีกหรือไม่ "

ในขณะนั้นมาร์คอยู่ในการประชุม เขารักษารอยยิ้มที่อ่อนโยนต่อหน้าผู้ใต้บังคับบัญชา แต่แววตาของเขาได้กลายเป็นเยือกเย็นแล้ว “โอเค เดี๋ยวผมจะจัดการเอง ไม่ต้องกังวล ดูแลเธอให้ดีก็พอ” คนที่ไม่รู้เรื่องอะไรจะคิดว่าเขาแค่รับโทรศัพท์ปกติ