บทที่ 388 อย่าปล่อยให้แสงสว่างของฉันเห็นความมืดและความปรารถนาอันลึกล้ำของฉัน

หลังจากที่มาร์คฟังสิ่งที่อีธานพูดเขาก็ค้นพบว่าคุณสโลนยอมทำได้ถึงเพียงไหนเพื่อปกปิดการมีส่วนร่วมในเหตุเครื่องบินตกของอีธาน คุณสโลนยอมทำแม้กระทั่งการแบกรับความผิดคนเดียว

ตอนนั้นอีธานเพียงอายุแค่สิบขวบ แต่ถึงกระนั้นเขาก็เก็บงำความอาฆาตพยาบาทและความเกลียดชังที่รุนแรงเช่นนี้ไว้ ไม่แปลกใจเลย ที่เด็กชายคนนี้จะก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งในวันนี้ได้โดยทิ้งร่องรอยของเลือดไว้ตามทางของเขา

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่น่าขันที่สุดก็คือ จอร์จคิดผิด เขารู้เรื่องการสนทนาของมาร์คกับพ่อของเขาในห้องทำงาน แต่เขาไม่รู้ว่าหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้น เด็กหนุ่มคนนั้นไปที่ห้องของแม่เขาในเวลาต่อมาทันที คืนนั้นเป็นคืนที่โชคชะตากำหนดให้ มาร์ค เทรมอนต์ ต้องทิ้งความบริสุทธิ์ของตัวเอง เพราะในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าโลกในความเป็นจริงนั้นขมขื่นเพียงใด

เขาไปที่ห้องนอนของแม่เขาทันทีที่ออกมาจากห้องทำงานของพ่อเนื่องจากว่าแม่เขาป่วยมากจนแทบจะเดินไม่ไหว เขาไม่ได้คาดคิดว่าแม่ของเขาจะรู้เรื่องของลูกนอกสมรสแล้ว สำหรับเธอเป็นตัวอย่างที่ดีของคนที่ใช้เหตุผลและมีความชอบธรรมมาโดยตลอด แต่ถึงกระนั่นเธอก็ยังถูกเหยียดหยามอย่างขมขื่น น้ำตาแห่งความโกรธที่ไหลอาบหน้าของเธอขัดแย้งกับรอยยิ้มของเธอขณะที่เธอพูดว่า “แสดงว่าเขาบอกลูกทุกอย่างเลยใช่ไหมมาร์ค? เขาคิดว่าแม่ไม่รู้ แต่แม่รู้ทุกอย่าง…”

“แม่ไม่เคยทะเลาะกันให้ลูกเห็นเลย ถูกไหม? แต่หลังจากประตูที่ถูกปิดนั้นเราทะเลาะกันจนนับครั้งไม่ถ้วน เราไม่ได้เกิดมาคู่กัน แต่เราก็ยังต้องอยู่ด้วยกันตลอดทั้งชีวิตนี้ อย่างไรก็ตาม แม่ไม่ได้เป็นคนใจอ่อนอย่างที่ทุกคนคิด่าแม่เป็นหรอกนะ” เธอพูดต่อ “มาร์ครู้ไหมลูก? แม่เคยไร้เดียงสา แต่อย่างไรก็ตาม แม่ผิดพลาดที่เลือกพ่อของลูก ก่อนที่เราจะแต่งงานกัน ศัตรูของพ่อมาหาแม่และทำร้ายแม่ ตอนนั้นแม่อยากตายมาก แต่พ่อของลูกบอกว่าเขาไม่ได้มองแม่เปลี่ยนไป เขาบอกว่าแม่ยังคงบริสุทธิ์ในสายตาเขา เขาบอกว่าเขายังอยากแต่งงานกับแม่อยู่ เราก็เลยแต่งงานกัน ตอนที่ให้กำเนิดลูก แม่คิดอย่าเงไร้ดียงสาว่าพวกเราจะซื่อสัตย์ต่อกันจนวันตาย”

“แต่โลกแห่งความจริงมันโหดร้าย เนื่องจากศัตรูของเขาได้แก้แค้นเขาผ่านแม่ เขาจึงไม่เคยมองว่าแม่เป็นผู้หญิงบริสุทธิ์ที่คู่ควรกับความภักดีของเขา เมื่อแม่ได้ยินว่าเขามีเมียน้อยที่ได้ให้กำเนิดลูกชายแก่เขาแม่ก็เมินเฉย แม่ปล่อยให้มันเป็นไปเพราะแม่ไม่คิดว่าแม่มีสิทธิ์ที่จะหยุดเขา ช่างเป็นเรื่องที่ตลก! โอ้ มาร์ค สิ่งเดียวที่แม่กลัวที่สุดคือการที่ไอ้สารเลวสองใจนั้นจะแบ่งสมบัติของเขาไปให้อีตัวนั้นและลูกชายของเธอด้วย แต่ไม่ต้องกังวล แม่จะต่อสู้อย่างเต็มที่เพื่อรักษาสมบัติและมรดกของเทรมอนต์ไว้ให้ลูก แม่เสียสละเพื่อพ่อของลูกและครอบครัวนี้มามากจนแม่จะไม่... แม่จะไม่ยอมให้ใครมาพรากมันไปจากมือแม่ได้!”

“แม่ไม่สนใจหรอกว่าผู้หญิงคนนั้นจะเป็นเพียงสาวน้อยไร้เดียงสาที่ที่พ่อของลูกไปฉวยโอกาสรึเปล่า แต่เธอทำลายบ้านของแม่ ครอบครัวของแม่ แม่จะไม่ให้อภัยเธอ!” แม่ของเขาขู่ “ไม่เป็นไรนะมาร์คลูกรัก แม่จะกำจัดทุกอย่างที่ผิดพลาดในครอบครัวนี้ แม่จะกำจัดสองแม่ลูกนั้นด้วย แต่พ่อของลูกปกป้องเขา แม่หาพวกเขาไม่เจอ และดูเหมือนว่าแม่จะไม่มีวันหาพวกมันเจอด้วย โดยเฉพาะเมื่อแม่เหลือเวลาไม่เยอะแบบนี้”

“ฟังแม่ดี ๆ นะ อย่าแม้แต่จะใจอ่อนกับน้องชายคนละแม่ของลูกนะ ถ้าเขาไม่สนใจในสมบัติของเทรมอนต์ก็ปล่อยเขาไป แต่ถ้าเขาปรารถนาสิ่งที่เป็นของลูกโดยชอบธรรม ลูกก็จัดการมันซะ แม่ไม่ต้องการให้ลูกอยู่กับแม่ในช่วงเวลาสุดท้ายของแม่นะมาร์ค เพราะฉะนั้นอย่าขึ้นเครื่องบินเด็ดขาด จำไว้นะ!”

มันเป็นส่วนหนึ่งของแผนของแม่เขาที่จะกำจัดพ่อของเขาและพวกโจรเทรมอนต์คนอื่น ๆ โดยการทำลายล้างร่วมกัน นี่เป็นสาเหตุที่มาร์คไม่ได้ขึ้นเครื่องบินที่ถึงวาระนั้นด้วย อุบัติเหตุเครื่องบินตกทำให้เขาต้องสูญเสียแม่ที่ป่วยพ่อสารเลว ญาติผู้ล่าเงิน และ ซาคารี่ วินน์ ผู้บริสุทธิ์