บทที่ 440 เขาคือผู้หญิงที่ฉันรัก

อีธาน เขาไม่เพียงแต่เป็นต้นเหตุที่อยู่เบื้องหลังการล้มละลายของครอบครัวเธอและการจากไปของพ่อของเธอในช่วงแรกเท่านั้น แต่ตอนนี้ เพราะเขา เธอจึงถูกลดสถานะลงเช่นนี้! ตอนแรกเธอคิดว่าแอรี่อยู่เบื้องหลังทุกอย่าง แต่ตอนนี้เธอก็นึกได้ว่าครอบครัวของแอรี่ก็ล้มละลายเช่นกัน เธอคงไม่มีเงินจ่ายสำหรับสิ่งนี้ มันเป็นอีธานมาตลอด!

เพียะ!

เสียงตบดังเพี๊ยะ แอรี่จ้องไปที่ชายตรงหน้าเธอด้วยความประหลาดใจ “คุณตบฉันทำไม?”

เธอถูกตบอีกครั้ง หน้าอกของชายผู้นั้นเพิ่มขึ้นและลดลงอย่างรวดเร็วจากความโกรธที่รุนแรงของเขา

แอรี่กลัวเกินกว่าจะพูดในตอนนี้ “เธอทำอะไรเขา?” ชายคนนั้นถามด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

แอรี่หลบสายตาของเขา เธอจับแก้มของเธอขณะที่เธอตอบด้วยน้ำเสียงที่เงียบงันว่า “ฉันไม่ได้ทำ… พวกมันต่างหาก… เมื่อฉันมาถึงพวกมันก็เริ่มแล้ว นั่นไม่ใช่ส่วนหนึ่งของคำสั่งของคุณเหรอ? ภาพที่คุณให้มาไม่ชัดเจนพอ พวกมันจับผู้หญิงมาผิดคนเพราะพวกมันไม่ได้เห็นใบหน้าของแอเรียนอย่างชัดเจน”

น้ำเสียงของชายผู้นั้นเย็นชายิ่งขึ้นไปอีก “เธอกำลังจะบอกว่าฉันผิดเหรอ? ได้เลย แอรี่ อย่าบอกว่าฉันไม่เคยให้โอกาสเธอนะ เธอเป็นคนที่ปล่อยให้มันหลุดมือไป” จากนั้นเขาก็หันไปทางผู้ชายที่สั่นท้าน “อยากทำอะไรก็ทำกับผู้หญิงคนนี้แทนไหม”

พวกผู้ชายมองหน้ากันและบรรลุข้อตกลงร่วมกันในทันที จากนั้นพวกเขาก็ลากแอรี่เข้าไปในห้องถัดไป ไม่นานเสียงกรีดร้องของแอรี่ก็เงียบลง

ทิฟฟานี่มองขณะที่อีธานค่อย ๆ เข้ามาใกล้เธอ เธอถอยหลังตามสัญชาตญาณ เธอไม่กลัวว่าเขาจะเห็นด้านที่ไม่สามารถทนได้ของเธอ เพราะเธอกลัวเขาจริง ๆ ผู้ชายคนนี้ที่เธอเคยรักอย่างสุดซึ้งกลายเป็นคนไม่คุ้นเคยและน่ากลัวที่สุดสำหรับเธอ!

“ทิฟฟ์…” อีธานเอื้อมมือไปสัมผัสเธอ แต่มันแข็งทื่อกลางอากาศ การแสดงออกของเขาซับซ้อนและไม่สามารถแยกออกได้

ทิฟฟานี่ขมวดคิ้ว “อย่าเรียกฉันด้วยชื่อนั้น ฉันรังเกียจมัน! ตอนนี้นายมีความสุขหรือยัง? ฉันรู้ทุกอย่างแล้ว; นายอยู่เบื้องหลังทั้งหมด นายไม่เคยรักฉัน นายรักแต่ตัวเองเท่านั้น! พ่อของฉันช่วยจ่ายค่าใช้จ่ายทั้งหมดของนายในช่วงสามปีที่นายอยู่ต่างประเทศ แม้ว่านายจะจ่ายคืนเขาไปแล้ว แต่นั่นมันให้สิทธิ์นายข้ามเส้นเหรอ? หากนายยังมีความรู้สึกผิดชอบชั่วดีอยู่ก็ปล่อยฉันไป!”

เขาถอดเสื้อคลุมออกแล้วพันมันรอบตัวเธอ “ฉันขอโทษ… ฉันไม่เคยตั้งใจให้อะไรออกมาเป็นแบบนี้ ฉันแค่ต้องการแก้แค้นมาร์ค เป้าหมายของฉันคือแอเรียน ไม่ใช่เธอ! ทำไมเธอต้องออกมาในชุดแอเรียน? ทำไม?"

น้ำตาไหลอาบใบหน้าเธอ แต่มุมริมฝีปากของเธอขดเป็นเสียงเย้ยหยันอย่างเย็นชาจนเหลือทน “ฉันดีใจที่วันนี้ฉันสวมเสื้อผ้าของแอริ หากสิ่งนี้เกิดขึ้นกับเธอแทน เธอจะไม่สามารถทนต่อการทรมานครั้งนี้ได้ เธอจะเสียสติและจบชีวิตของเธอเองแน่นอน ไม่ต้องแสร้งเสียใจแล้วอีธาน ปล่อยฉันไป!"

อีธานไม่ตอบ เขาลุกขึ้นไปหยิบกล้องวิดีโอซึ่งยังคงบันทึกอยู่

ทิฟฟานี่รู้สึกบ้าขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นสิ่งนี้ ทุกสิ่งที่เธอต้องทนทุกข์อยู่ในอุปกรณ์นั้น “เอามันมาให้ฉัน! เอามันมา!"