บทที่ 458 เงินเดือนสองเท่า

ทิฟฟานี่ไม่อยากทะเลาะกับเรจิน่าที่หน้าทางเข้าร้าน เพราะสุดท้ายมันจะส่งผลกระทบต่อธุรกิจ ทิฟฟานี่หยิบเงินออกมาแล้วนับทั้งหมดต่อหน้าเรจิน่าและพูดว่า “อ่ะ นี่คือจำนวนเงินทั้งหมด”

อย่างไรก็ตาม เรจิน่าไม่พอใจกับสิ่งนี้ "แค่นี้เหรอ? คุณล้อเล่นหรือเปล่า? เห็นได้ชัดว่ามันไม่ถูกต้อง!”

ทิฟฟานี่ดึงตารางลงเวลาประจำวันออกมาแล้วยื่นมันไปข้างหน้าเธอ “ดูให้ดี ฉันบอกสิ่งนี้ตั้งแต่เมื่อเธอเข้าร่วมทีมครั้งแรก การมาสายหมายถึงการตัดค่าจ้าง เธอมาสายทุกวัน ฉันไม่ได้คิดค่าขนมและเครื่องดื่มที่เธอกินไปจากเราด้วยซ้ำ มีอะไรที่เธอไม่พอใจอีกหรือเปล่า? ถ้าเธอต้องการให้ฉันคำนวณละเอียดกว่านี้ เธอจะต้องจ้างฉัน!”

เรจิน่าอารมณ์เสียมาก “คุณมีของเหลือมากมายและจะทิ้งมันก่อนที่พนักงานจะกินมันเหรอ? ฉันกินอะไรบ้าง?”

ทิฟฟานี่ไม่เคยเจอใครที่ไร้ยางอายเหมือนผู้หญิงคนนี้มาก่อน เธอจึงตอบอย่างโกรธเคืองว่า “ปกติแล้วของที่เหลือจะถูกจัดการอยู่แล้ว แต่อาหารที่เธอกินไม่ใช่ของเหลือ เธอยังดื่มกาแฟที่ดีที่สุดอีกด้วย”

เรจิน่ารู้ดีว่าเธอแพ้โดยไม่มีทางชนะอีกต่อไป เธอสบถคำด่าออกมาและพุ่งออกไปจากร้าน

ความโกรธของทิฟฟานี่สงบลงมาก วิญญาณของเธอก็สงบลงเช่นกัน เธอสังเกตเห็นว่าธัญญ่ายังคงยืนอยู่ข้าง ๆ จึงถามว่า “เป็นอะไรไป? เธออยากพูดอะไรรึเปล่า? ไม่ต้องกังวล เรจิน่าเป็นคนเดียวที่มีปัญหาที่นี่ หล่อนไม่เหมาะกับงานนี้จริง ๆ ในทางกลับกัน เธอทำงานได้ดี ทำแบบนี้ต่อไปนะ เธอจะได้รับโบนัสในช่วงปีใหม่และช่วงเทศกาลอื่น ๆ ฉันกับแอริจะดูแลเธอเอง”

ธัญญ่ากัดริมฝีปากและพึมพำ “หนูสังเกตว่าคุณกำลังมองหาบัซเซอร์ นั่นมันงานอะไรเหรอ?”

ทิฟฟานี่หยุดคิดและตอบว่า “ทำความสะอาด ทำให้แน่ใจว่าสถานที่นั้นเรียบร้อย ล้างจาน แก้ว และอื่น ๆ มันเป็นงานที่สกปรกและยาก ทำไมเหรอ? เธอมีคนในใจรึเปล่า?”

ธัญญ่าส่ายหัว “ไม่ แต่… หนูทำงานสองอย่างได้ไหม? หนูแน่ใจว่าหนูทำได้!”

ทิฟฟานี่สะดุ้งตกใจ การจัดการกับการจัดส่งนั้นเหนื่อยพอแล้ว และเธอจะต้องดูแลร้านเมื่อเธอส่งของเสร็จแล้วด้วย มันคงเกินมนุษย์ถ้าหากเธอทำงานเป็นบัซเซอร์อีก

"ไม่ ไม่ ไม่ เธอยังเด็ก แม้ว่าการเก็บประสบการณ์ชีวิตและการทำงานหนักไม่ใช่เรื่องที่ผิด แต่มันก็มากเกินไป เธอจะไม่สามารถจัดการกับมันได้ ทำไมเธอถึงเงินไม่พอเหรอ? ปู่ของเธอเป็นคนเดียวที่อยู่กับเธอใช่ไหม? เขาจะใช้เงินมากเท่าไหร่เชียว?”

ธัญญ่าขมวดคิ้ว “ปู่ของหนูไม่ได้หนุ่มแล้ว เขาป่วยอยู่เสมอและต้องกินยาราคาแพง นอกจากนี้ เขายังเป็นโรคอัลไซเมอร์ด้วย หนูต้องทำงานหาเงินให้ครอบครัว หนูจึงไม่มีเวลาดูแลเขา เขาอาจจะหายไปในวันหนึ่งถ้าหนูไม่ระวัง หนูอยากจ้างคนดูแลเรื่องอาหารและสิ่งจำเป็นอื่น ๆ ของเขาในระหว่างวัน หนูสามารถดูแลเขาในเวลากลางคืน และเนื่องจากที่นี่ไม่ใช่เมืองใหญ่ การจ้างพยาบาลหรือผู้ดูแลจึงไม่น่าจะแพงเกินไป”