บทที่ 460 ของขวัญคริสต์มาสสำหรับลูกสาวทั้งสอง

ร้านปิดชั่วคราวในช่วงเทศกาลคริสต์มาส ลินน์และธัญญ่ากลับบ้านเพื่อใช้เวลาช่วงคริสต์มาสกับครอบครัว แต่แอเรียนและทิฟฟานี่มีกันและกันเท่านั้น นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาใช้เวลาคริสต์มาสในเมืองอื่น ในวันคริสต์มาสอีฟ ทิฟฟานี่ได้โทรหาลิเลียนเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง แอเรียนถูกทอดทิ้งให้จ้องมองออกไปในคืนคริสต์มาสอันหนาวเหน็บ

ทันใดนั้น โทรศัพท์ของแอเรียนก็ดังขึ้น เธอคิดว่ามันเป็นคำทักทายในวันคริสต์มาสธรรมดา ๆ จึงไม่ได้สนใจ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมามองดู แล้วก็พบว่าข้อความนั้นมาจากเฮเลน เนื้อหาของข้อความอาจเป็นคำทักทาย แต่มีการโอนเงินผ่านธนาคาร 1,500 ดอลลาร์เข้าบัญชีธนาคารของเธอด้วย เห็นได้ชัดว่ามันเป็นของขวัญคริสต์มาสเพื่อชดเชยของขวัญทั้งหมดที่เฮเลนได้ติดค้างเธอไว้ตั้งแต่ตอนที่เธอยังเด็ก

เธอไม่รู้สึกอะไรและตอบสั้น ๆ : สุขสันต์วันคริสต์มาส

เฮเลนยืนอยู่หน้าหน้าต่างเมื่อเธอได้รับข้อความและยิ้ม ข้างนอกหิมะตกหนัก และคนรักเพียงคนเดียวของเธออยู่ไกลเกินเอื้อม เธอรู้สึกอบอุ่นเมื่อเห็นคำพูดเหล่านั้นบนหน้าจอโทรศัพท์ที่เย็นยะเยือกของเธอ นี่เป็นของขวัญที่ดีที่สุดที่เธอสามารถขอได้ในวันคริสต์มาสนี้

ทันใดนั้น มีการแจ้งเตือนการโทรปรากฏขึ้นเหนือข้อความ เฮเลนขมวดคิ้วและรับสาย “ฮัลโหล?”

จากปลายสาย คำพูดแรกของแอรี่คือ “สุขสันต์วันคริสต์มาสค่ะแม่ ของขวัญของฉันอยู่ที่ไหน? ฉันไม่ได้อยู่ในประเทศ แต่แม่คงไม่ลืมของขวัญของฉันใช่ไหม?”

เฮเลนชะงัก “เข้าใจแล้ว ฉันจะส่งให้เธอทีหลัง”

ทันใดนั้น เธอได้ยินเสียงพลุจากปลายสายของแอรี่ เฮเลนขมวดคิ้ว “เธอน่าจะอยู่ที่มาเลเซีย การปล่อยพลุที่นั่นผิดกฎหมาย เธอยังอยู่ในประเทศเหรอ?”

แอรี่ตอบอย่างรวดเร็วว่า “แน่นอนว่าฉันมีพลุ! พ่อแอบซื้อพลุมาจากตลาด ทั้งที่ฉันบอกไม่ให้ซื้อ ฉันต้องไปแล้ว อย่าลืมส่งเงินมานะ!”

การโทรสิ้นสุดเร็วมาก อย่างไรก็ตาม เฮเลนยังคงรู้สึกสงสัยอย่างยิ่ง ฌองเกลียดปัญหาและจะไม่ซื้อพลุที่ผิดกฎหมายเพียงเพื่อความสนุกสนาน มีเพียงคำอธิบายเดียวเท่านั้น เธอถูกหลอก! ฌองและแอรี่ต้องไม่เคยออกนอกประเทศด้วยค่าครองชีพรายเดือนที่เธอจัดหาให้แน่นอน

เธออยากจะตรวจสอบเรื่องนี้จริง ๆ แต่เปลี่ยนใจหลังจากที่ครุ่นคิดสักพัก ไม่ว่าพวกเขาจะโกหกเธอหรือไม่ก็ตาม เธอจะยุติการสนับสนุนทางการเงินทั้งหมดเมื่อแอรี่จบการศึกษาของ เธอไม่สนใจว่าแอรี่จะเรียนหนักหรือไม่ เธอไม่สามารถฝืนตัวเองให้สนใจได้ เพราะเธอผิดหวังอย่างมากจากครอบครัวคินซีย์

หลังจากที่เธอส่งเงินให้แอรี่ในจำนวนเดียวกับที่เธอส่งให้ แอเรียนแล้ว แอรี่ก็ส่งข้อความมาแสดงความไม่พอใจของเธอ: แค่นี้เหรอ? นั่นไม่เพียงพอสำหรับค่าอาหารของฉัน แม่กลายเป็นคนตระหนี่ตั้งแต่เมื่อไหร่? อ้อ ฉันลืมไป แม่มีลูกสาวอีกคน แม่ใจดีกับแอเรียนแล้วใช่ไหม? ฉันไม่ต้องการเงินก้อนเล็ก ๆ นี้ ส่งมาให้ฉันอีก อย่างน้อยก็ 15,000 ดอลลาร์!”