บทที่ 483 อวยพรให้คุณ

“คุณคิดว่าฉันเป็นคนทำลายบรรยากาศที่น่าเบื่อหรือเปล่า?” เธอถามอย่างอึมครึม

จิตใจของแจ็คสันเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม "ฮะ? มะ-ไม่… ผมคิดว่าคุณก็ปกตินะ คุณถามทำไม?"

ทิฟฟานี่ตีความคำตอบของเขาว่าเธอเป็นคนที่น่าเบื่อจริง ๆ 'ก็ปกตินะ' เป็นคำตอบแบบไหนกัน? มันเป็นคำถามใช่หรือไม่ใช่ 'ก็ดี' เป็นอีกวิธีหนึ่งในการตอบว่า 'ใช่'! เธอไม่สนใจเขาและเข้าไปในลิฟต์โดยไม่รอ แจ็คสันรีบตามเธอไปอย่างสับสน “คุณเป็นอะไร? ผมหาเวลามาที่นี่และคุณต้องเสียเวลาหาเรื่องทะเลาะกับผมเหรอ? ผมทำอะไรผิด? แค่บอกผมแล้วผมจะเปลี่ยนเอง”

เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา “คุณไม่ได้หยุดเจอผู้หญิงคนอื่นใช่ไหม? ถ้าฉันบอกให้คุณเลิกทำเรื่องแบบนั้นหลังจากคบกับฉันแล้ว คุณจะทำได้ไหม? ในทางทฤษฎี คุณทำอย่างนั้นเนื่องจากเราคบกันทางไกล แต่ถ้าคุณเคยนอนกับผู้หญิงคนอื่นลับหลังฉัน ก็ลืมสิ่งที่ฉันพูดไปซะ”

แจ็คสันไม่เข้าใจว่าเธอกำลังจะสื่อว่าอะไร “มะ-ไม่… ไม่ต้องมาโหดขนาดนี้ก็ได้ไหม? ผมจะไม่ทำสิ่งเลวร้ายลับหลังคุณแน่นอน แต่คุณต้องให้ผมได้ลองชิมดู... ไม่ว่าในกรณีใด ผมจะไม่ทำอะไรกับคุณโดยปราศจากความยินยอมของคุณเพราะผมเป็นคนมีหลักการ เรา… ทำแบบนั้นได้ทุกวันหลังจากที่เราแต่งงานกัน”

คำพูดของเขาช่วยขจัดความรู้สึกไม่สบายใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ในใจเธอออกไป เขาหมายความว่ายังไง ทุกวัน? มันเป็นไปที่จะทำสิ่งนั้นทุกวันด้วยเหรอ? เธอจ้องเขม็งมาที่เขา “ไปเถอะ!”

แจ็คสันแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอกกับปฏิกิริยาของเธอ เขาไม่เคยสนใจความรู้สึกของผู้หญิงคนไหนมาก่อน แต่ตอนนี้เขาได้เรียนรู้วิธีปฏิบัติอย่างระมัดระวังแล้ว ดูเหมือนว่าเป็นความจริงที่ทุกคนมีจุดอ่อน จุดอ่อนของมาร์คคือแอเรียน ในขณะที่จุดอ่อนของเขาคือผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเขา

เมื่อมาถึงห้องส่วนตัวที่พวกเขาจองไว้ในร้านอาหาร แอเรียน และพนักงานคนอื่น ๆ ในร้านก็อยู่ที่นั่นแล้ว ร้านอาหารที่แจ็คสันเปิดนั้นค่อนข้างมีระดับ ดังนั้นธัญญ่าและคนอื่น ๆ เลยประหม่าเพราะเพิ่งมาทานอาหารในสถานที่แบบนี้เป็นครั้งแรก พวกเขาไม่สามารถนั่งกินได้อย่างสบายใจเลย

แม้ว่านายาจะอายุน้อยกว่าคนอื่น ๆ เล็กน้อย แต่เธอก็มีความเป็นผู้ใหญ่มากที่สุดในหมู่พวกเขา เธอพาลูลู่ลูกสาวของเธอมาด้วย และดูเหมือนจะสบายกว่าคนอื่น ๆ มาก “ขอบคุณสำหรับความมีน้ำใจของคุณ”

แจ็คสันโบกมือ “ไม่จำเป็นต้องสุภาพมาก อยากกินอะไรก็สั่งเลยนะ”

ดวงตาของลินน์และแจ็คสันสบกันชั่วครู่ก่อนจะละสายตาจากกัน

เมื่อถึงเวลาเสิร์ฟอาหารและไวน์ ลินน์ก็รินแก้วแจ็คสันก่อน ก่อนที่จะรินให้คนอื่น ทิฟฟานี่ไม่คิดว่ามันผิดปกติ แต่แอเรียนมองออก ลินน์มักจะเย็นชากับคนอื่นเสมอและไม่เคยแสดงมารยาทต่อใครเลย ดังนั้นความคิดริเริ่มของเธอในการรินไวน์จึงดูแปลก ไม่เพียงแค่นั้น ดวงตาของเธอยังจับจ้องไปที่แจ็คสันเมื่อเธอกำลังรินแก้วไวน์ของเขา...

ความอ่อนไหวเกินจริงของแอเรียนไม่สามารถถูกตำหนิได้เนื่องจากสิ่งนี้เกี่ยวข้องกับความสุขตลอดชีวิตของเพื่อนสนิทของเธอ เธอต้องเฝ้าระวังให้ดีกว่านี้และทำให้แน่ใจว่าจะไม่มีอะไรผิดพลาดอีก เมื่อพิจารณาว่าแจ็คสันเป็นคนที่มี 'อดีต' ที่รักสนุก เขาอาจจะไม่สามารถเลิกนิสัยแย่ ๆ ในการเป็นผู้ชายเจ้าชู้ได้สักพัก และทิฟฟานี่ก็อาจจะบ้าก็ได้ เท่าที่เธอรู้ ลินน์อาจเป็นคนเจ้าเล่ห์ ดังนั้นแอเรียนจึงต้องทำให้แน่ใจว่าจะไม่มีอะไรเลวร้ายเกิดขึ้น

หลังจากที่ลินน์เติมแก้วไวน์อีกใบ เธอก็นั่งลงที่ด้านขวาของแจ็คสันอย่างสบาย ๆ ขณะที่ทิฟฟานี่นั่งทางด้านซ้ายของเขา ก่อนหน้านี้ ลินน์เคยนั่งอยู่ข้าง ๆ นายา และที่นั่งทางขวาของแจ็คสันว่างอยู่ เมื่อแอเรียนสังเกตเห็นสิ่งนี้ เธอจึงลุกขึ้นพร้อมรอยยิ้ม “ลินน์ เราเปลี่ยนที่นั่งได้ไหม? ฉันจะคุยกับแจ็คสันและทิฟฟ์สะดวกกว่า”