บทที่ 487 ทำไม… ทำไมถึงไม่ล่ะ...

ความอยากรู้ของทิฟฟานี่ถูกปลุก เธอรอให้เขาทิ้งระเบิดโดยคาดหวัง “โอเค โอเค ฉันสัญญาว่าจะไม่โกรธ บอกฉันมา"

แจ็คสันรู้ว่าถ้าเขาไม่บอก ทิฟฟานี่ก็จะรู้เรื่องนี้อยู่ดี ไม่ว่าเขาจะมองมันจากมุมมองไหน ทิฟฟานี่ดูเหมือนน่าจะรับมือกับเรื่องนั้นได้ การปกปิดความจริงก็ไม่ต่างอะไรจากการโกหก มันจะแตกต่างเมื่อทิฟฟานี่ค้นพบมันด้วยตนเอง แจ็คสันพูดด้วยความแน่วแน่ว่า “ผมแนะนำลินน์ให้รู้จักกับมาร์ค ผมรู้จักลินน์มานานแล้ว ตรง ๆ ก็คือ ตอนที่ผมอายุสิบเก้า”

“อืม อืม แล้วไงต่อ?” ทิฟฟานี่ไม่เห้นว่าจะมีอะไรแปลก

แจ็คสันไม่กล้าสบตาเธอ เมื่อหัวของเขาห้อยลงมา เสียงเขาก็ต่ำไปด้วย “ในตอนนั้นลินน์อาศัยอยู่ตามท้องถนน ผมรับเธอเข้ามาและส่งเธอไปโรงเรียนบอดี้การ์ด… เมื่อเธออายุสิบแปด ผมอายุยี่สิบสาม ผมไม่รู้ว่าผมทำอะไรให้เธอเข้าใจผิด แต่เธอตั้งใจแน่วแน่ที่จะคบกับผม ในวันเกิดอายุสิบแปดของเธอ เรา… อ่า เธอวางยาผมและเรา… รู้ใช่ไหม? หลังจากนั้น ผมก็ไม่ได้เจอเธอมาเจ็ดปีแล้ว ผมเพิ่งแนะนำเธอให้รู้จักกับมาร์คเพื่อปกป้องแอเรียนก่อนหน้านี้! คุณต้องเชื่อผม ผมไม่ได้ตั้งใจ!”

สีหน้าของทิฟฟานี่ค่อย ๆ นิ่ง เธอไม่สามารถรับระเบิดในขณะนี้ได้ คนที่สนิทกับเธอในร้านได้นอนกับแฟนของเธอจริง ๆ เหรอ? มันจะไม่เป็นไรถ้าเธอไม่รู้จักผู้หญิงคนนั้น เธอจะไม่ไล่ตามสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีต แต่ทำไมต้องเป็นลินน์?

เธอคิดว่าสิ่งนี้เกินความสามารถของเธอ ดังนั้นปฏิกิริยาแรกของเธอในทันทีคือการโทรหาแอเรียนทางโทรศัพท์ “ฉันจะบอกแอริ!”

แจ็คสันเกือบจะโวยวาย “เจ้าหญิง แอริรู้แล้ว!” ไม่อย่างนั้นเขาจะสารภาพทำไม?

ทิฟฟานี่วางโทรศัพท์ลงและมองเขาอย่างไม่พอใจ “คุณคิดอะไรอยู่? ส่งผู้หญิงที่คุณเคยนอนด้วยมาเคียงข้างฉัน มโนธรรมของคุณไม่เจ็บหรือ? คุณพยายามจะทำอะไร? ไม่ได้เจอเธอมาเจ็ดปีแล้ว ทำไมจู่ ๆ ถึงตามหาเธอล่ะ? เธอเป็นคนวางยาคุณหรือคุณวางยาเธอ? ด้วยบุคลิกของคุณ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอคือคนที่อยากจะนอนกับคุณ! เด็กสาวอายุสิบแปดปีจะวางยาผู้ชายได้อย่างไร? แจ็คสัน คุณโกหกฉัน!”

แจ็คสันถูขมับที่สั่นสะท้านของเขา “ผมไม่ได้โกหกคุณ ผมสาบานด้วยชีวิตครอบครัวของผม! ตอนนี้ผมสารภาพแล้ว คุณสามารถยืนยันกับลินน์ได้ แต่ผมไม่แนะนำให้ทำเช่นนั้น ทุกคนจะรู้สึกอึดอัดเมื่อต้องหยิบยกอดีตขึ้นมา ถ้าอยากมั่นใจก็เข้าไปถามได้เลย ลินน์จะกลับเมืองหลวงคืนนี้ รีบ ๆ หน่อย”

ด้วยความเสียใจ ทิฟฟานี่จึงถีบแจ็คสันลงไปกองกับพื้น “ฉันจะถามได้อย่างไร? ฉันเข้ากับลินน์ได้ค่อนข้างดี ฉันจะถามเธอเรื่องนี้ได้อย่างไร? มันเป็นความผิดของคุณ มันจะดีกว่าไหมถ้าคุณไม่ติดต่อเธอตั้งแต่แรก? ในเมื่อคุณต้องการอยู่กับฉัน ทำไมคุณถึงส่งเธอมาใกล้ฉัน? คุณเป็นคนที่หาเรื่องให้ฉันโกรธ!”