บทที่ 489 ทิฟฟานี่

เฮนรี่สงบอารมณ์ของตัวเอง และพูดก็ต่อเมื่อเขาหายเหนื่อยแล้ว “ตามคำตอบของนักฆ่าที่เราจ้างไป อีธานได้รับบาดเจ็บสาหัสและตกลงไปในกระแสน้ำเมื่อ 12 ชั่วโมงที่แล้วระหว่างที่เขาหลบหนี คนของเราเห็นมันกับตา แถวนั้นล้อมรอบด้วยป่าเขตร้อนดึกดำบรรพ์ทั่วทุกแห่ง เป็นไปได้สูงที่เขาจะไม่รอด และแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะพบศพของเขา นายท่านไม่ต้องเป็นกังวลอีกต่อไป”

รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของมาร์ค “จริง ด้วยสถานที่แบบนั้นและอาการบาดเจ็บของเขา การอยู่รอดของเขาเป็นไปไม่ได้ ผมจะไม่อยู่ครึ่งเดือน ในขณะที่ผมไปก่อตั้งบริษัทภายในครึ่งเดือน บ้านจะอยู่ภายใต้การดูแลของคุณ”

เฮนรี่รู้ว่านายท่านของเขากำลังรอวันที่เขาสามารถกลับไปหาแอเรียนได้ เฮนรี่พยักหน้าอย่างเข้าใจ "ครับ"

กลับมาที่ห้องของเขา ความเยือกเย็นบนใบหน้าของมาร์คค่อย ๆ ละลายหายไปในขณะที่เขาจ้องไปที่รูปถ่ายบนโต๊ะข้างเตียง “แอริ… ฉันจะไปหาเธอในไม่ช้า ต่อให้เธอเกลียดฉันเพียงใด ฉันจะทำให้เธอกลับมาหาฉัน”

วันรุ่งขึ้น ทิฟฟานี่แอบออกจากโรงแรมเพื่อกลับไปที่อพาร์ตเมนต์ก่อนรุ่งสาง เมื่อครุ่นคิด เธอยังกลัวว่าแอเรียนจะเห็นว่าเธอไม่ได้กลับบ้านเมื่อคืนนี้ พวกเขาเป็นผู้ใหญ่กันหมดแล้ว แต่เธอก็ยังกังวลว่าแอเรียนจะคิดว่าเธอเป็นคนที่สบาย ๆ เกินไป และก้าวไปขั้นนั้นแม้จะเพิ่งคบกับแจ็คสันได้ไม่นาน แน่นอนว่าเมื่อคืนนี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แจ็คสันรักษาคำพูดของเขาและไม่ได้แตะต้องเธอ อย่างไรก็ตาม พวกเขาเพียงไปไม่ถึงขั้นสุดท้าย แต่อย่างอื่นไม่ว่ามากหรือน้อย พวกเขาทำมันหมดแล้ว

เมื่อทิฟฟานี่เข้ามาอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ และปิดประตูด้วยความระมัดระวังอย่างยิ่ง ในทันใดนั้นเสียงของแอเรียนก็ดังขึ้นข้างหลังเธอ “เธอสองคนเข้ากันได้เร็วมากนะ… กลับมาเร็วจัง?”

ทิฟฟานี่ชะงักไปด้วยความตกใจ ยังดีที่เธอไม่ได้กรีดร้องออกมา เธอหันกลับไปพร้อมกับหัวเราะคิกคัก “เพื่อนสาว อย่าแซวฉันสิ เราไม่ได้…”

แอเรียนแค่ลุกขึ้นมาเข้าห้องน้ำและมาตรวจดูเมื่อเธอได้ยินเสียงที่ประตู “โอเค ฉันจะกลับไปนอนต่อล่ะ อีกสักครู่ฉันจะต้องไปร้านแล้ว เธอก็นอนบ้างนะ”

ทิฟฟานี่จับข้อมือแอเรียนไว้ “เธอรู้เกี่ยวกับลินน์และแจ็คสันใช่ไหม? ฉันคิดว่าลินน์น่าจะไปแล้ว”

แอเรียนหันมามองทิฟฟานี่ “เธอไม่โกรธเหรอ? ดีแล้ว ฉันมั่นใจมากต่อหน้าลินน์ตอนที่บอกว่าเธอจะไม่เลิกกับแจ็คสันเพราะเรื่องนี้ เธอไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น ดีแล้วที่นางจากไป นางไม่อยากไปเพราะแบบนี้นางสามารถเห็นแจ็คสันทุกครั้งที่เขามาหาเธอ ฉันหมายถึง ไม่ต้องไปยุ่งกับอดีตหรอก ตราบใดที่แจ็คสันไม่ได้เล่นสนุก ถูกไหม? โอเค ไปนอนเถอะ”