บทที่ 523 คราวหน้า

เธอจะไม่ค้างคืนกับคนเมาที่ไร้เหตุผลแน่นอน ใครจะรู้ เขาอาจจะลองทำอะไรอีกครั้งก็ได้! หลังจากที่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็โทรหาไบรอัน “มารับเขาเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นฉันจะโยนเขาทิ้งที่ถนน หากมีใครเห็นภาพนั้น ครอบครัวเทรมอนต์จะต้องอับอายขายหน้า”

จากนั้น เธอก็วางสายทันทีและเดินเข้าไปใกล้มาร์ค อย่างน้อยเขาก็ใส่กางเกงในอยู่ ด้วยวิธีนี้ ไบรอันจะไม่รู้สึกอึดอัดหรือเขินอายเมื่อมาถึง

ไม่นานหลังจากนั้น เธอก็ได้ยินเสียงเคาะที่ประตู เธอจ้องไปที่ไบรอันที่ยืนอยู่หน้าประตูและพูดอย่างเคร่งขรึมว่า “คราวหน้า อย่าปล่อยให้เขาคลาดสายตาเมื่อเขาเมาอีก”

ไบรอันดูเขินอายเล็กน้อย เขาก้มศีรษะลงและอธิบายว่า “ผมควบคุมไม่ได้ว่าคุณเทรอมนต์จะไปที่ไหน”

เขาพูดถูก แอเรียนไม่รบกวนไบรอันมากนักและยืนอยู่ที่ประตูพลางรอให้เขาอุ้มมาร์คที่หมดสติไป เธอรอจนกว่าพวกเขาจะเดินออกไปก่อนที่จะปิดประตู

เธอกลับไปที่ห้องของเธอและนอนลงบนเตียง เธอถอนหายใจยาวพลางรู้สึกเหมือนฝันร้าย ความอึมครึมในใจรบกวนเธอโดยปฏิเสธที่จะปล่อยเธอไป

ที่แย่ที่สุดคือหน้าจอโทรศัพท์ของเธอแตก ตอนนี้โทรศัพท์ของเธอมีรอยร้าวขนาดใหญ่สองรอย โชคดีที่มันไม่ได้กระทบการทำงานของมัน อย่างไรก็ตาม การเห็นมันทำให้เธอโกรธ

...

วันรุ่งขึ้น มาร์คตื่นขึ้นมาในห้องสวีทของโรงแรมและขมวดคิ้วจากอาการปวดหัวที่เกิดจากอาการเมาค้าง “ไบรอัน”

ไบรอันซึ่งเฝ้าดูเขาจากโซฟารีบวิ่งเข้ามาหาเขา “คุณตื่นแล้วเหรอคุณเทรมอนต์?”

มาร์คลุกขึ้นนั่งแล้วส่ายหัว "ขอน้ำหน่อย เมื่อคืนฉันดื่มไปเท่าไหร่? ฉันไม่ได้ทำอะไรที่ไม่เหมาะสมใช่ไหม?”

ปากของไบรอันกระตุก คำพูดติดอยู่ที่ปลายลิ้นของเขาขณะที่เขารินน้ำหนึ่งแก้วให้มาร์ค เขาลังเลที่จะพูด

มาร์คดื่มน้ำเสร็จและถามอย่างใจร้อน “ผมถามคุณ ไม่ได้ยินเหรอ?”

ไบรอันรวบรวมความกล้าและตอบว่า “คุณจำไม่ได้ว่าทำอะไรลงไปเหรอ? ผมบอกไม่ได้จริง ๆ”

มาร์คถึงกับอึ้ง “หมายความว่ายังไง? ผมทำอะไรลงไป?"

“ค-คุณ คุณยืนยันที่จะไปพบนายหญิงเทรมอนต์ เธอโทรหาผมเมื่อคุณเสร็จแล้วและขอให้ผมส่งคุณกลับบ้านโดยขู่ว่าจะโยนคุณออกไปที่ถนนถ้าผมไม่ไปรับคุณ” ไบรอันพูดอย่างตะกุกตะกัก

การเปิดเผยของไบรอันเป็นเหมือนสายฟ้าในวันที่มีแดดส่องสำหรับมาร์ค เขาจำไม่ได้ว่าเขาพบทางไปหาแอเรียนได้อย่างไรและแน่นอนว่าเขาจะจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่เขาพบเธอ ถ้าไบรอันพูดความจริง สิ่งเดียวที่เขาคิดคือ... เขารู้สึกเขินอายอย่างยิ่ง

เมื่อเห็นความโกลาหลทางอารมณ์บนใบหน้าของมาร์ค ไบรอันก็รีบพยายามแก้ตัวให้พ้นจากการถูกตำหนิ “ไม่ใช่ว่าผมไม่ได้พยายามจะหยุดคุณนะ แต่ผมทำไม่ได้! ถามคุณเวสต์และคุณนาธาเนียลได้ถ้าคุณไม่เชื่อ! ไม่มีใครหยุดคุณได้เมื่อคุณเมาและทำตัวไม่มีเหตุผล เว้นแต่ เว้นแต่ว่าเราจะทำให้คุณสลบ!”