บทที่ 532 ร้องออกมาให้หมด

หลังอาหารเย็น ทิฟฟานี่และแจ็คสันไปช้อปปิ้งกัน ทิฟฟานี่เป็นคนแนะนำเช่นนั้น เธอไม่มีอะไรที่เธอต้องการซื้อ เธอแค่ต้องการเดินเล่นกับแจ็คสัน

เมื่อรู้สึกร้อนเกินไปพวกเขาก็เข้าไปในห้าง ลูกค้าหลั่งไหลเข้ามาในห้างอย่างต่อเนื่อง เมื่อพวกเขาเดินผ่านร้านขายนาฬิกา แจ็คสันสะดุดตากับนาฬิกาผู้หญิงเรือนหนึ่ง โดยไม่ได้ตรวจสอบราคา เขาขอให้พนักงานขายนำมันออกมาให้ดู “นาฬิกาเรือนนี้สวยดี คุณชอบมันไหม?"

ทิฟฟานี่มองดูนาฬิกา แจ็คสันมีรสนิยมที่ดี มันสวย แต่ก็ราคาไม่เบาเลยทีเดียว “ฉันไม่ต้องการมัน”

อารมณ์วาบหวิวแวบในดวงตาของแจ็คสัน “โอเค งั้นเราไม่ต้องการมันแล้ว” เขารู้ว่าเธอไม่ต้องการใช้เงินของเขา

เมื่อทิฟฟานี่หันหลังกลับ แจ็กสันก็ขอให้ผู้ช่วยฝ่ายขายห่อนาฬิกาอย่างนุ่มนวลและรูดบัตรอย่างรวดเร็วก่อนที่จะวิ่งตามทิฟฟานี่ขณะที่ซ่อนของขวัญไปด้วย เธอคงจะไม่โกรธถ้าเขาให้มันเป็นของขวัญใช่ไหม?

เมื่อใกล้จะสี่ทุ่ม ฝูงชนในห้างก็ลดน้อยลงเพราะใกล้เวลาปิดทำการ ทิฟฟานี่ดูไม่เต็มใจที่จะออกไป

หลังจากซื้อของมาทั้งคืน แจ็คสันก็หมดแรง “กลับไปที่โรงแรมกันไหม? มันเริ่มดึกแล้ว”

"งั้นเหรอ? ก็ได้” ทิฟฟานี่ดูเหมือนจะมึนงง

เมื่อได้รับสัญญาณไฟเขียว แจ็คสันก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ในที่สุดเขาก็ไม่ต้องซื้อของอีกต่อไป เขาโอบไหล่ของเธอ “พรุ่งนี้ผมจะพาคุณไปเที่ยว ผมคุยกับมาร์คแล้ว พรุ่งนี้ผมได้หยุด”

ทิฟฟานี่คร่ำครวญอย่างไม่เต็มใจขณะที่เธอกำลังคิดว่าจะพูดถึงเรื่องการเลิกกับเขาได้อย่างไรดี

ตอนที่พวกเขาเข้าไปในห้องที่โรงแรม ทิฟฟานี่รวบรวมความกล้าทั้งหมดของเธอและพูดว่า “แจ็คสัน เราเลิกกันเถอะ”

แจ็คสันที่กำลังปิดประตูอยู่ก็ตัวแข็งทันที "คุณพูดว่าอะไรนะ?"

“ฉันบอกว่าเราเลิกกันเถอะ” ทิฟฟานี่หันหลังให้เขา เธอไม่กล้าสบตาเขา

"ผมบอกคุณแล้วว่าอย่าพูดแบบนี้เล่น ๆ” เสียงของแจ็คสันดูอ่อนลงเมื่อเขาพูด สีหน้าของเขากลายเป็นที่น่ากลัว

“ใช่ แต่ฉันไม่ได้พูดเล่น ฉันจริงจัง ฉันจองเที่ยวบินไว้แล้วด้วย มันจะออกตอนตี 1 เดี๋ยวฉันจะไปที่สนามบินแล้ว” ทิฟฟานี่กล่าว เธอแสร้งทำเป็นไม่สนใจและเริ่มเก็บของของเธอ