บทที่ 558 การแลกเปลี่ยน

ณ จุดนี้เธอไม่กล้าที่จะทำผิดพลาดอีกต่อไป เธอแสร้งทำเป็นสงบและร้องไห้อย่างเสแสร้ง “คุณคิดหรือว่าฉันอยากอยู่ที่นี่และทนรับความอัปยศจากคุณเหรอ? ถ้าคุณคิดว่าฉันชอบเงินมากขนาดนั้นก็ให้เงินฉันสิ ฉันจะไปทันที เช่นเดียวกับคุณ ฉันเองก็ไม่ต้องการที่จะรออีกต่อไปเช่นกัน! ลูกชายของเราไม่คุ้นเคยกับที่นี่จนเขาป่วย ฉันเจ็บกว่าใคร ๆ ถ้ามันจะเป็นอย่างนั้นฉันอาจจะต้องคุยกับแฟนสาวของคุณเอง!”

ก่อนที่แจ็คสันจะโต้กลับ แพทย์ประจำห้องฉุกเฉินก็เดินออกมา "ผมกำลังมองหาพ่อแม่ของทารกคนนี้?"

จอร์จินาปาดน้ำตาและเดินไปหาหมอ “ฉันเป็นแม่ของเขา ลูกชายของฉันเป็นอย่างไร? เขาสบายดีไหม?”

“เขาเป็นโรคกระเพาะและลำไส้อักเสบเฉียบพลัน มันไม่ได้รุนแรงเกินไป แต่เขาจะต้องอยู่ในโรงพยาบาลเพื่อสังเกตอาการสักสองวัน ใส่ใจกับการรับประทานอาหารของเขาอย่างใกล้ชิดและหลีกเลี่ยงอาหารแข็งหน่อย ช่วงนี้พยายามให้นมเขาก่อน อย่าเพิ่งให้อาหารแข็ง” แพทย์อธิบายกับเธออย่างเป็นทางการ

อยู่เพื่อสังเกตการณ์? จอร์จินาไม่ต้องการรอผลการตรวดีเอ็นเอ ถ้าแจ็คสันไม่ใช่พ่อล่ะ? ไม่เพียงแต่เธอจะจบลงโดยไม่ได้อะไรแต่เธอจะต้องทนทุกข์ต่ออีกด้วย เธอตัดสินใจว่า “นี่เป็นครั้งแรกที่ลูกฉันมาที่นี่และอากาศที่นี่ก็ร้อน เขาน่าจะไม่ชินกับสภาพอากาศ ฉันคิดว่ามันจะดีที่สุดที่จะดูแลเขาที่บ้าน ฉันจะส่งเขาไปที่โรงพยาบาลอื่นเมื่ออาการของเขาเสถียรภาพมากขึ้น ขอบคุณค่ะคุณหมอ”

หมอไม่ได้ห้ามเธอ ทารกอ่อนไหวต่อสภาพภายนอกมากกว่า “แบบนั้นก็ได้ คุณสามารถกลับไปได้เมื่อเขาให้น้ำเกลือเสร็จแล้ว อย่าลืมไปโรงพยาบาลโดยเร็วที่สุดด้วย อย่ารอช้า”

เมื่อหมอออกไปแล้ว จอร์จินาก็บุกเข้าไปในห้องผู้ป่วยพลางพยาบาลอุ้มลูกชายของเธอในขณะที่เขากำลังรับยา ทารกมีเส้นเลือดที่เล็กกว่า จึงต้องสอดเข็มเข้าไปที่หน้าผากของเขา มันเป็นภาพที่น่าสงสาร เขาดูเหมือนเขาร้องไห้จนหลับไปและจะร้องเบา ๆ เป็นครั้งคราว จอร์จินาหลั่งน้ำตาเมื่อได้อุ้มลูกชายของเธอในอ้อมแขนของเธออีกครั้ง คราวนี้น้ำตาของเธอเป็นความจริง

ไม่ว่าแจ็คสันจะโหดเหี้ยมเพียงใด หัวใจของเขาอ่อนลงเมื่อเห็นเด็กในลักษณะนี้ เขาจ่ายค่ารักษาพยาบาลและโอนเงินไปให้จอร์จินา “คุณจะไปเมื่อไหร่? ผมจะได้ซื้อตั๋วเครื่องบินให้”

จอร์จินาจ้องมองเขาอย่างน่าสงสาร “ฉันไม่ควรพาลูกชายของเรามาที่นี่ตั้งแต่แรก ฉันไม่ควรลากเขาเข้ามาในความทุกข์ทรมานนี้… ฉันขอโทษ… แค่ให้เงินฉัน คิดซะว่าฉันเป็นคนขุดทองก็ได้ แล้วฉันจะจากไป ตกลงไหม? อย่าผลักฉันให้จนมุมเลย เมื่อฉันหมดหวังฉันมักจะทำอะไรโดยไม่คิด…”

แจ็คสันลดเสียงลง “ผมเพิ่งโอนเงินให้คุณ พาลูกกลับบ้านตอนนี้เลย เราจะคุยกันเมื่อผลการตรวจดีเอ็นเอออกมา ถ้าผมเป็นพ่อจริง ๆ ผมจะจ่ายเงินให้คุณเต็มจำนวน 150 ล้านดอลลาร์”

แม้แต่ครอบครับเวสต์ก็ยังต้องใช้เวลาพอสมควรเพื่อหาเงิน 150 ล้านดอลลาร์นั้น ไม่ใช่ว่าเขาจะสามารถโอนเงินเมื่อไหร่ก็ได้ตามต้องการ ท้ายที่สุดมันก็ไม่ใช่จำนวนเล็กน้อย เขาจะไม่สามารถเก็บสิ่งนี้ไว้จากซัมเมอร์ได้ ถ้าเขาต้องให้เงิน 150 ล้านดอลลาร์แก่เธอ ซัมเมอร์จะถามเขาเรื่องเงินสดจำนวนมากนั้นอย่างแน่นอน