บทที่ 562 ทำตัวน่ารักน่าเอ็นดูนะ

ทิฟฟานี่จ้องไปที่มาร์ค เมื่อมาร์ครู้สึกว่ามีคนจ้องมองเขา เขาจึงเงยหน้าขึ้นในขณะเดียวกับที่แอเรียนผลักทิฟฟานี่เข้าไปในครัวอย่างรวดเร็ว “ไปช่วยแจ็คสันไป!”

ทันใดนั้น โทรศัพท์ของแจ็คสันซึ่งอยู่บนโต๊ะกาแฟที่ห้องนั่งเล่นก็ดังขึ้น มาร์ครับสายแทน เสียงของซัมเมอร์ดังทะลุลำโพง “ไอ้เด็กเหลือขอ แกทำอะไรกับเงิน 150,000 ดอลลาร์? ฉันไม่เห็นรู้เลยว่าบริษัทต้องการเงินทุน แกเอาไปใช้กับอะไรกันแน่? แกไม่ได้วางแผนทำอะไรไม่ดีใช่ไหม?”

มาร์คดึงอุปกรณ์ออกจากหูพลางรู้สึกว่าแก้วหูของเขาร้องไห้เล็กน้อย "คุณเวสต์ ผมเอง มาร์ค แจ็คสันไม่ว่าง ผมรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาไม่ได้ใช้จ่ายอะไรโดยไม่จำเป็น ดังนั้นคุณไม่ต้องกังวล เขาไม่ใช่เด็กแล้วด้วยและเงิน 150,000 ดอลลาร์ก็ไม่ได้มากนัก”

เมื่อซัมเมอร์ได้ยินเสียงของมาร์ค น้ำเสียงของเธอก็อ่อนโยนขึ้นมาก “โอ้ คุณเองเหรอมาร์ค… ได้ ๆ ฉันสบายใจที่คุณคอยดูเขาอยู่ ตอนนี้เขาคบกับทิฟฟานี่ไม่ใช่เหรอ? ฉันแค่กังวลว่าเขาจะออกไปเที่ยวกับผู้หญิงอื่นอีก ปกติฉันไม่สามารถควบคุมเขาได้ คุณเป็นพี่ชายของเขา ช่วยฉันดูเขาด้วยด้วยนะ คุณแต่งงานไปแล้วในขณะที่เขายังเป็นอยู่แบบนั้น ฉันกังวลจริง ๆ ปกติฉันไม่ได้จับตาดูค่าใช้จ่ายของเขาหรอก”

หลังจากการแลกเปลี่ยน ซัมเมอร์ก็วางสายด้วยความโล่งอก เมื่อมาร์ควางโทรศัพท์ลงและเงยหน้าขึ้น เขาก็สบกับสายตาที่อ่อนโยนของแอเรียนและรู้สึกประหลาดใจ “มองฉันทำไม? มีอะไรอยู่บนหน้าฉันเหรอ?”

แอเรียนละสายตาของเธออย่างเชื่องช้า “เปล่า ฉันแค่คิดว่าคุณโกหกในขณะที่เผชิญหน้ากับผู้อาวุโสโดยไม่ได้แม้แต่จะกะพริบตาได้อย่างไร…”

เมื่อพูดถึงผู้อาวุโส มาร์คก็ถามอย่างเป็นกันเองว่า “เมื่อเร็ว ๆ นี้แม่ของเธอได้มาหาหรือเปล่า?”

“ไม่” สีหน้าของแอเรียนเย็นชาลงโดยไม่รู้ตัว จากนั้นเธอก็เดินเข้าไปในครัว

หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็ถูกผลักกลับไปที่ห้องนั่งเล่นโดยทั้งทิฟฟานี่และแจ็คสัน "ไปพักเถอะ เราจะดูแลเรื่องอาหารเอง”

แอเรียนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับทั้งสองคน ทิฟฟานี่กำลังคิดที่จะปล่อยให้เธอและมาร์คแก้ปัญหาเรื่อง 'ลูก' แต่ทำไมแจ็คสันถึงเห็นพร้อมปรองดองกับเธอด้วยล่ะ? เธอไม่ต้องการนั่งข้างมาร์คและคุยกับเขา เมื่อพิจารณาถึงทางเลือกของเธอ เธอจึงทำความสะอาดบ้านแทน เมื่อเธอไปถูพื้นต่อหน้ามาร์ค เขาก็ยกขาขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ “เธออยู่เฉย ๆ บ้างไม่เป็นเหรอ?”

เธอเหลือบมองเขา “ฉันนั่งอยู่เฉย ๆ ไม่ได้ ผ้าในเครื่องซักผ้าก็ยังต้องตาก ฉันจะไปตากพวกมัน คุณไปซักผ้าถูพื้นแล้วเอามันกลับมาไว้ที่เดิมให้ฉันหน่อย”

มาร์คทำหน้างงเล็กน้อย เขาไม่เคยทำงานบ้านแบบนี้มาก่อน แต่แอเรียนก็ใช้เขาไปทั่ว! อย่างไรก็ตาม การตอบสนองทางกายของเขานั้นตรงไปตรงมา เขาหยิบไม้ถูพื้นและเดินเข้าไปในห้องน้ำอย่างเชื่อฟังโดยไม่แม้แต่จะบ่นสักคำ จนกว่าเขาจะทำตามที่ถูกใช้จนเสร็จ เขาก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาถูกร่ายเวทย์มนต์ใส่หรือเปล่าถึงได้ยอมทำตามเช่นนั้น…