บทที่ 590 ความหวังคือยาถอนพิษของความทุกข์ทรมานในอดีต

รอยยิ้มที่บดบังริมฝีปากของซัมเมอร์ “แม่รู้ว่าลูกยังห่วงใยแม่อยู่ ซึ่งมันก็เป็นสิ่งที่ควร ตั้งแต่ที่แม่ลากความเป็นคนเกียจคร้านออกเพื่อเลี้ยงดูลูกให้เป็นชายหนุ่งที่ดีอย่างที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ นี่คือเหตุผลว่าทำไมแม่อยากให้ลูกทำบางอย่างเพื่อเธอ” เธอพูดอย่างจริงใจ “แม่ขอร้องนะ อย่าทำหน้าบึ้งตึงใส่พ่อ ตกลงไหม? เขามีเปราะบางเหมือนลูก อย่างไรก็ตาม เกี่ยวกับงานหมั้นของลูกกับทิฟฟานี่ อยากให้แม่ช่วยไหม? แค่ถามนะ ลูกน่าจะรู้ ช่วงหลายวันนี้แม่ไม่ค่อยจะมีเวลามากเท่าไหร่”

แจ็คสันพยักหน้าเข้าใจและตอบกลับด้วยคำแนะนำของเขา “เมื่อลูกเจอทิฟฟานี่ ต้องมั่นใจว่าลูกได้บอกใบ้อะไรก็ตามที่แม่รู้ให้กับเธอ ตกลงไหม? เธอต้องฆ่าฉันแน่ ๆ ถ้าเธอรู้ เกี่ยวกับความผิดของฉัน” ซัมเมอร์ตอบอย่างมีชีวิตชีวาและออกจากห้องไป เธอเดินผ่านคอกทำงานของทิฟฟานี่และทักทายเหมือนปกติ “ฉันจะไปแล้ว ขอให้โชคดีกับการทำงานนะ”

ทิฟฟานี่ลุกขึ้นจากที่นั่งของเธอและมองดูซัมเมอร์ออกไป “ขอบคุณค่ะคุณป้า ดูแลตัวเองนะคะ”

ช่วงค่ำมาถึง แจ็คสันรับทิฟฟานี่ที่ริมทางเดินหลังเลิกงาน และหมุนพวงมาลัยกลับไปที่คฤหาสน์เวสต์

เธอสังเกตเห็นถึงเส้นทางที่ต่างออกไปจากที่พวกเขาใช้เป็นปกติและเธอก็เปล่งเสียงออกมา “โอ้ นี่เรากำลังไปที่บ้านแม่ของคุณสำหรับมื้อเย็นใช่ไหม?”

“ใช่” เขาพยักหน้ายืนยันแม้จะดูหงุดหงิดเล็กน้อย

แน่นอนว่าทิฟฟานี่รู้ว่าเหตุผลเบื้องหลังของอารมณ์นั้น ดังนั้น เธอจึงเลียนแบบอะไรก็ตามที่ เขาทำให้เธอเมื่อเธอรู้สึกเบื่อ “โอ๋ สู้ ๆ นะ! คุณกำลังกลับบ้าน!” เธอทำเสียงสัตว์ แล้วก็ลูบหัวเขาไปด้วย “คุณมีฉันเป็นพักพวกของคุณใช่ไหม?”

แจ็คสันเมินเฉยต่อการพูดถึงปัญหาครอบครัว เขาเปลี่ยนบทสนทนาไปในทิศทางอื่นอย่างมีสติ

“คุณรู้ไหมว่าแอเรียนยังมีป้าและย่าที่ยังมีชีวิตอยู่? มันคือเรื่องจริง” เขาเริ่มก่อน “พวกเขามาหาเธอเมื่อสองวันที่แล้ว แล้วป้าก็ทิ้งย่าไว้ให้เธอดูแล แน่นอนว่ามาร์คและภารกิจของเขาคือการขับรถพาแอเรียนกลับมาที่เมืองหลวงด้วย ทำให้เขาใช้วิธีพาหญิงชราไปอยู่ในการดูแลของเขา อีกนัยนึง คุณอาจจะได้เจอแอเรียนในเร็ว ๆ นี้”

ข่าวลือนี้ทำให้ทิฟฟานี่รู้ทันที ทันใดนั้น บริบทเบื้องหลังการโทรวิดีโอมาก่อนหน้านี้ของเธอกับแอเรียนก็ถูกเปิดเผย ในตอนนั้น ทิฟฟานี่ยังนอนอยู่โดยที่เพื่อนสนิทของเธอโทรมา ฉะนั้นเธอไม่ได้สนใจมากนัก แต่ตอนนี้เธอคิดออกแล้ว แอเรียนคงรู้สึกกระสับกระส่ายระหว่างที่โทรมา

เพื่อนสนิทของเธอเป็นคนที่น่าสงสาร เป็นคนที่โดดเดี่ยวตั้งแต่ยังเด็ก แล้วทำไมเธอถึงเพิ่งรู้เกี่ยวกับญาติของเธอเอาป่านนี้? มาร์คไม่ได้พาเธอไปดูแลตั้งแต่เป็นเด็กกำพร้าที่ไม่มีญาติหรอกเหรอ? เป็นข่าวที่ไม่อยากจะเชื่อเลย คุณมั่นใจเหรอว่าพวกเขาคือคนที่พูดถึง ฉันหมายถึง พวกเขาอาจจะไม่ใช่ญาติแท้ ๆ ก็ได้ บางทีเขาอาจจะอยากได้ชื่อเสียง เกียรติยศ จากเทรมอนต์ก็เป็นได้?” ทิฟฟานี่สอบถาม

แจ็คสันหัวเราะเบา ๆ “ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่คุณกลายเป็นคนไม่ไว้ใจคนอื่น? แน่นอนมาร์คตรวจสอบข้อกล่าวอ้างของพวกเขาแล้วและมันก็ฟังขึ้น ผมคิดว่ามันก็ดีนะที่แอเรียนยังมีญาติทางสายเลือดเหลืออยู่บ้าง คุณก็รู้ว่ามันอาจจะช่วยแก้ปัญหาความตึงเครียดระหว่างมาร์คและแอเรียนในเรื่องความสัมพันธ์ได้” เขาอธิบาย “มาร์คบอกผมว่าแอเรียนยังโกรธเขาอยู่ แย่แล้วล่ะ ดูเหมือนว่าเธอไม่อยากกลับมาที่เมืองหลวงเพื่อรับคุณย่าเธอกลับ ตอนนี้ดูเหมือนว่าสองคนนั้นน่าจะแก้ปัญหาตัวเองที่งานหมั้นของเราแน่! อย่างไรก็ตาม แอเรียนน่าจะกลับเข้าเมืองเพื่อคุณ โอ้ ให้ตายสิ ถ้าเธอได้มาที่นี่แล้ว มาร์คน่าจะไม่ปล่อยให้เธอหนีไปได้อีกง่าย ๆ แน่นอน คุณพนันเรื่องนี้ได้เลย”

จิตใจทิฟฟานี่ได้มุ่งเน้นไปอีกที่หนึ่ง “แต่ว่า… ถ้าย่าของแอริเกิดไปรับรู้ว่าคนที่ฆ่าลูกชายของเธอคือหลานเขยล่ะ? เธอคงไม่ปล่อยให้เรื่องนี้มันเกิดขึ้นใช่ไหม? ไม่เป็นไร ถ้าพวกเขาจะเหยีบมันเอาไว้ให้สนิท แต่ถ้ามีใครสักคนมองหาและเจอมัน โอ้พระเจ้า เรื่องราวของครอบครัวพวกเขามันช่างประหลาดเสียจริง!”