บทที่ 620 เราไม่ต้องการแม่บ้าน

เนื่องจากเขายอมรับความผิดพลาดของเขาอย่างตรงไปตรงมา และทัศนคติของเขาก็ดีเป็นพิเศษ แอเรียนจึงไม่สามารถแสดงอารมณ์ฉุนเฉียวได้ เธอกลับพูดอย่างใจเย็นว่า “ไม่มี 'ถ้า' แพทย์ได้อธิบายไว้อย่างชัดเจนแล้ว ไม่มีช่องโหว่ที่นี่ คุณทำร้ายฉันเสมอ มาร์ค เทรมอนต์ ฉันเกลียดมัน"

แม้ว่าเธอจะพูดอย่างสงบ แต่คำพูดของเธอก็เหมือนกับเข็มที่แทงหัวใจของเขา นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอบอกว่าเธอเกลียดเขา อย่างไรก็ตาม ครั้งนี้มันเจ็บกว่าเมื่อก่อนมาก “ฉันรู้ว่ามันเป็นความผิดของฉัน แต่เรื่องนี้ยังไม่ได้ถูกกำหนด อย่างไรก็ตาม เราควรปรึกษาเรื่องนี้หลังการตรวจร่างกาย”

แอเรียนหมดความสนใจที่จะสนทนาต่อเมื่อเธอคิดถึงการต้องไปโรงพยาบาลและทุกสิ่งที่เธอจะต้องเผชิญ อย่างไรก็ตาม เธอไม่มีทางหลีกเลี่ยงมันได้

เธอเหลือบมองราเม็งที่ไม่ถูกแตะต้องของมาร์ค เธอรู้สึกรำคาญ เธอกินมันโดยไม่มีข้อตำหนิ แต่กระนั้น เขาจะไม่แม้แต่จะกินอาหารที่เขาปรุงเองหรือ?

“กินให้หมดด้วย”

เมื่อเห็นว่าเธอกินเกือบเสร็จแล้ว มาร์คก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากตั้งสติและยอมกิน มันไม่ควรจะเลวร้ายขนาดนั้น เขาหยิบส้อมขึ้นมากินต่อ ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม มันไม่มีอะไรแปลก แต่มันไม่อร่อยจริง ๆ มันจืดชืดเกินไป

…

คฤหาสน์เวสต์

แจ็คสันถือขนมและเล่นกับสุนัขโดยไม่สนใจแอตติคัสโดยสิ้นเชิง

แอตติคัสดูเหมือนจะไม่สนใจเรื่องนี้ เขานั่งบนโซฟาพลางอ่านนิตยสาร

ซัมเมอร์ได้หั่นผลไม้ไว้แล้วเสิร์ฟมันบนโต๊ะ “ทิฟฟ์ ทานผลไม้หน่อย อาหารเย็นจะพร้อมในไม่ช้า ทำไมเมื่อวานถึงไม่มากันล่ะ?”

ทิฟฟานี่รู้สึกอึดอัดใจและกล่าวว่า “เราตื่นเช้ามากเพื่อไปตรวจร่างกายดังนั้นเราจึงไม่ได้พักผ่อนมากนัก ฉันงีบหลับในตอนบ่ายและนอนมากเกินไป แจ็คสันเลยไม่ได้ปลุกฉัน...”

ซัมเมอร์จ้องมองแจ็คสัน เธอรู้ว่าเขาจงใจทำอย่างนั้น อย่างไรก็ตาม เธอไม่ได้เปิดโปงเขา “ไม่เป็นไรตราบใดที่เธอมาแล้ว เธอพักอยู่ที่ไวท์ วอเตอร์ เบย์ใช่ไหม? แจ็คสันไม่ชอบให้คนแปลกหน้าอยู่ในบ้าน ดังนั้นเขาจึงไม่เคยจ้างแม่บ้าน เขาจะเรียกผู้ช่วยมาทำความสะอาดบ้านสัปดาห์ละสองถึงสามครั้ง มันก็ปกติดีตอนที่เขาอยู่คนเดียว แต่ตอนนี้เธออยู่กันสองคนแล้ว เธอไม่ควรจ้างแม่บ้านหน่อยเหรอ? แบบนั้นจะสะดวกกว่านะ”

ทิฟฟานี่รู้สึกว่าการจ้างแม่บ้านนั้นไม่จำเป็น เธอจึงตอบอย่างรวดเร็วว่า “ไม่จำเป็น ไม่จำเป็นเลยค่ะ พวกเรายุ่งมากที่สำนักงาน เราไม่จำเป็นต้องทานอาหารที่บ้าน ผู้ช่วยชั่วคราวก็เพียงพอที่จะทำให้บ้านสะอาด ไม่จำเป็นต้องมีแม่บ้าน เรากลับบ้านและทานอาหารค่ำดึกมากแม้ว่าเราจะไม่ได้ทำงานล่วงเวลาก็ตาม มันเป็นเรื่องเล็กน้อย ฉันกับแจ็คสันจัดการได้ ไม่จำเป็นต้องเสียเงินกับเรื่องนั้นหรอก แม่บ้านในเมืองหลวงไม่ได้ราคาถูกด้วย”

ในช่วงเวลาที่หายาก แอตติคัสก็พูดขึ้นว่า “ไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องเงิน เราแค่ต้องการให้ชีวิตของเธอง่ายขึ้น สุดท้าย เธอจะอยู่ด้วยตัวของเธอเอง ไม่ใช่ว่าเราไม่มีเงินจำนวนเล็กน้อยนั้น”

แอตติคัสดูเคร่งขรึม เขาไม่ได้ยิ้มมากเช่นกัน ด้วยเหตุนี้ แม้คำพูดของเขา เขาก็ดูไม่เป็นมิตรหรือใจดี ตรงกันข้าม กลับรู้สึกเหมือนเขากำลังบอกเป็นนัยว่าครอบครัวของทิฟฟานี่ยากจน แต่ครอบครัวเวสต์ไม่ได้ขาดเงินที่จะจ้างแม่บ้าน