บทที่ 622 ระหว่างปีศาจกับทะเลลึกสีคราม

คุณหมอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “สิ่งที่ผมสามารถทำได้ในขั้นตอนนี้คือการแสดงรายการภาวะแทรกซ้อนที่อาจเกิดขึ้นทั้งหมด หากคุณต้องการอุ้มเด็กให้ถึงวาระ มันก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย อย่างไรก็ตาม การตรวจร่างกายจะมีผลบังคับเมื่อคุณหญิงเทรมอนต์อายุครรภ์ครบสี่เดือน นอกจากนี้ ขอแนะนำให้คุณหญิงเทรมอนต์พักผ่อนให้มากที่สุดและหลีกเลี่ยงความเหนื่อย หากคุณตัดสินใจที่จะเก็บครรภ์ไว้ เราจะต้องติดตามความคืบหน้าของเธออย่างใกล้ชิดเพื่อลดภาวะแทรกซ้อน เด็กน่าจะเกิดก่อนกำหนดด้วย แต่อัตราการรอดชีวิตค่อนข้างสูง” เขาหยุดครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ “ผลการตรวจบ่งชี้ว่ามดลูกของคุณหญิงเทรมอนต์ฟื้นตัวขึ้นบ้างแล้ว ดังนั้นจึงมีเหตุที่จะมองโลกในแง่ดีเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เราทำต่อจากนี้ไปจะต้องขึ้นอยู่กับพวกคุณทั้งสองคน”

ทันทีที่แอเรียนได้ยินว่ามีความเป็นไปได้ที่เด็กจะรอด ร่องรอยของความลังเลใจทั้งหมดก็หายไปในอากาศ เธอรีบพูดว่า “ฉันต้องการลูก!”

ในทางกลับกัน มาร์คขมวดคิ้ว “แอริ... เธอออกไปสักครู่ได้ไหม? ฉันขอคุยกับคุณหมอเป็นการส่วนตัวหน่อย เนื่องจากสิ่งนี้เกี่ยวข้องกับความเป็นอยู่ที่ดีของเธอ ฉันไม่สามารถปล่อยให้เธอทำตามทีเธอต้องการได้ เราต้องคิดให้นานและหนักหน่วงเกี่ยวกับเรื่องนี้”

แอเรียนกำลังจะโมโหเมื่อทิฟฟานี่หยุดเธอ “ไม่ แอริ ไม่เป็นไร ปล่อยให้พวกเขาคุยกันสักครู่เถอะ ฉันยอมรับว่านี่คือสิ่งที่เราควรคิดให้นานและหนักแน่นเช่นกัน ไม่เอาน่า อย่าดื้อ”

ไม่นานหลังจากนั้นก็เหลือเพียงมาร์คและหมอเท่านั้นที่อยู่ในห้อง

มาร์คไม่อ้อมคอม “ซื่อสัตย์กับผม เด็กสามารถอยู่รอดได้อย่างแท้จริงโดยไม่กระทบต่อสุขภาพและความปลอดภัยของภรรยาผมหรือไม่?”

หมอรู้ว่าเขากำลังคุยอยู่กับใคร ดังนั้นเขาจึงไม่อยากพูดอะไรที่อาจเข้าใจผิดได้ หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง ในที่สุดเขาก็พูดว่า “ฟังนะครับคุณเทรมอนต์ ภาวะแทรกซ้อนของการคลอดบุตรเป็นความเสี่ยงที่ไม่เปลี่ยนแปลงซึ่งคาดว่ามารดาจะต้องเผชิญ ซึ่งรวมถึงอาการตกเลือด น้ำคร่ำเส้นเลือดอุดตัน และอื่น ๆ สิ่งเหล่านี้เป็นอันตราย โชคไม่ดีที่ผมไม่สามารถรับประกันคุณได้อย่างสมบูรณ์ หากไม่นับอาการแทรกซ้อนทั่วไปเหล่านี้ ภรรยาของคุณก็มีความเสี่ยงส่วนตัวเล็กน้อยเนื่องจากร่างกายของเธออ่อนแอกว่าผู้หญิงคนอื่น ๆ อย่างเห็นได้ชัด อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ได้หมายความว่าไม่สามารถอุ้มท้องเด็กได้ เพียงว่ามันจะเป็นกระบวนการที่ละเอียดอ่อนมากและต้องการความระมัดระวังอย่างสูงสุด ตอนนี้ถ้าทารกยังคงได้รับการปกป้องอย่างดีจนกว่าภรรยาของคุณจะตั้งครรภ์ได้เจ็ดถึงแปดเดือน อัตราความสำเร็จของการตั้งครรภ์นี้ก็ค่อนข้างสูง”

แพทย์สรุปว่า “จากประสบการณ์หลายปีของผม ภรรยาของคุณจะไม่ต้องทนทุกข์ทรมานจากโรคแทรกซ้อนที่เป็นอันตรายต่อชีวิตในระหว่างตั้งครรภ์ ยกเว้นสถานการณ์ที่ไม่คาดฝันใด ๆ แน่นอนว่านี่ไม่ใช่การรับประกัน 100% ผมขอให้คุณคิดให้รอบคอบก่อนตัดสินใจครับ”

สำหรับมาร์ค นี่เป็นสถานการณ์คอขาดบาดตาย บอกตามตรงเขาอยากให้แอริปลอดภัยมากกว่าเสี่ยงและมีลูก อย่างไรก็ตาม เขารู้แน่นอนว่าเธอจะไม่กลับมาหาเขาหากเด็กหายไป ในท้ายที่สุด เขาตอบอย่างลังเลว่า “ผมเดาว่า… ผมต้องขอเวลาคิดเรื่องนี้สักหน่อย”

ทันทีที่เขาก้าวออกจากห้องทำงานของแพทย์ แอเรียนก็พุ่งเข้าหาเขาและคว้าข้อมือของเขาไว้ “แล้วหมอว่ายังไงบ้าง? ฉันเก็บเด็กไว้ได้ไหม? มาร์ค ฟังฉันนะ ฉันสูญเสียลูกมาสามคนแล้ว ถ้าฉันสูญเสียคนนี้ไป ฉัน… ฉันจะเสียโอกาสในการเป็นแม่ไปตลอดกาล…”

สายตาอ้อนวอนของเธอทำให้มาร์คกำมือแน่น หลังจากหยุดชั่วครู่ เขาตอบอย่างอ่อนแรงว่า “ขอเวลาฉันคิดเรื่องนี้ก่อน สำหรับตอนนี้เธอต้องพักผ่อน ฉันจะให้คำตอบเธอโดยเร็วที่สุด”

ความผิดหวังเต็มดวงตาของเธอและมือของเธอก็คลาย

เมื่อเขารู้สึกถึงความสิ้นหวังของเธอ เขาก็กัดฟันและพูดในที่สุด “ถ้าเธอต้องการเด็กคนนี้ แอริ เธอต้องฟังที่ฉันพูดและตอนนี้ฉันต้องการให้เธอกลับมาบ้านของเรา”

แอเรียนต้องการเด็กมากกว่าสิ่งอื่นใด แต่เธอรู้ว่าเธอจะต้องได้รับการอนุมัติจากมาร์คเพื่อมีลูกคนนี้ ดังนั้นแม้เธอจะลังเลใจ เธอก็เชื่อฟังเขาอยู่ดี เธอจะกลับไปที่คฤหาสน์เทรมอนต์ก่อนที่เธอจะตัดสินใจว่าจะทำอะไรต่อไป ยิ่งกว่านั้น เธอต้องยอมรับว่าเธอเหนื่อยจากการตรวจร่างกายมาทั้งวัน