บทที่ 645 ข้าวต้มกุ้ง

ณ คฤหาสน์เทรมอนต์

แอเรียนหลับไปจนเธอตื่นขึ้นเอง แมรี่ช่วยเธออย่างระมัดระวังขณะที่เธอเดินลงบันได

“นายหญิง นายท่านอยู่ในห้องอาหาร กำลังรอทานอาหารเช้ากับคุณ เขาบอกว่าเขาจะพาคุณไปตรวจครรภ์ในภายหลัง”

แอเรียนรู้สึกว่าแมรี่ระมัดระวังตัวเกินไป อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอจำได้ว่าเธอแท้งตั้งสองครั้งแล้วเธอก็นิ่งเงียบ กันไว้ดีกว่าแก้ นี่ไม่ใช่เวลาสำหรับเธอที่จะจู้จี้จุกจิก

เมื่อเธอนั่งอยู่หน้าโต๊ะอาหาร มาร์คก็ผลักชามข้าวต้มตรงหน้าเขาไปทางเธอ “กินมันในขณะที่มันยังอุ่นอยู่”

เธอจ้องไปที่กุ้งในข้าวต้มโดยไม่อยากกินอะไรเลย อาหารที่เธอเคยชอบทั้งหมดตอนนี้ทำให้เธอคลื่นไส้แล้ว เธอค่อนข้างไม่พอใจกับสิ่งนี้ “ฉัน… ฉันไม่อยากกินสิ่งนี้ ขอข้าวต้มเปล่า ๆ ดีกว่า”

แมรี่รู้สึกประหลาดใจ “กุ้งเป็นของโปรดคุณไม่ใช่เหรอ? กุ้งเหล่านี้สดและถูกปอกเปลือกเพื่อความสะดวกของคุณเลยนะ พวกมันมีขนาดใหญ่มากด้วย ข้าวต้มเปล่า ๆ จะไม่มีสารอาหารเลยน่ะสิ ต่างจากข้าวต้มชามนี้มาก คุณมีลูกอยู่ในตัวคุณนะ เป็นเด็กดีและกินสักสองคำนะ ฉันเพิ่งทำข้าวต้มนี้ไม่นานมานี้เอง นายท่านตักชามนี้และทิ้งมันไว้ให้เย็นเพื่อที่คุณจะได้รับประทานมันได้ทันทีเพราะท่านกลัวว่ามันจะร้อนเกินไปสำหรับคุณ ถ้าคุณต้องกินมันตอนที่มันเพิ่งตักออกจากหม้อ”

แอเรียนเหลือบมองไปที่มาร์คด้วยความประหลาดใจในความมีน้ำใจของเขา

มาร์ครู้สึกเขินเล็กน้อย “แมรี่ กลับไปทำงานเถอะ ถ้าเธอต้องการข้าวต้มธรรมดา ๆ ก็ไปทำให้เธอหน่อย ตราบใดที่มันไม่ทำให้เธอคลื่นไส้ก็ดีแล้ว”

แมรี่พยักหน้าแล้วหันหลังเดินกลับเข้าไปในครัว