บทที่ 648 ไม่ว่าทะเลจะลวงตาแค่ไหนก็ตาม เบอร์นาเด็ตต์ลวงตายิ่งกว่านั้น

ทิฟฟานี่หันหลังแล้วเดินจากไป คราวนี้ตาของเธอแห้งไม่เหมือนกับก่อนหน้านี้ น้ำตาของเธอได้ไหลรินเมื่อตอนที่เธอรอให้เขากลับบ้าน...

“เธอไม่ใช่เมียน้อยของผม เธอเป็นเมียน้อยของพ่อผม!”

เสียงฝีเท้าหนักของทิฟฟานี่หยุดลง แน่นอนว่าเธอไม่ได้และไม่มีวันคาดคิดสิ่งนั้นอย่างแน่นอน

เธอหันกลับไปเผชิญหน้าแจ็คสันด้วยสีหน้าที่ไม่เชื่ออย่างน่าสังเวช ความคิดแรกของเธอคือ นี่ต้องเป็นเรื่องโกหกอีกเรื่องหนึ่ง แต่การผลักพ่อของเขาเข้าไปในกองไฟคงจะไร้ยางอายเกินไปแม้แต่สำหรับเขา นั่นไม่ได้นับความจริงที่ว่ามันฟังดูไร้สาระเกินกว่าจะเชื่อได้ นั้นหมายความว่าแจ็คสันกำลังพูดความจริง…ใช่ไหม?

“เมียน้อยของพ่อคุณ? ทำไมเมียน้อยของพ่อคุณถึงเอาแต่บดขยี้คุณอยู่เรื่อย ๆ ล่ะ?” ทิฟฟานี่ถามอย่างสงสัย “ทำไมคุณถึงไปเยี่ยมเธอที่โรงแรมที่เธอพัก? ทำไมเธอถึงไม่กินบุฟเฟ่ต์อาหารเช้าของโรงแรมห้าดาวแทนการยืนกรานให้คุณไปส่งอาหารเช้าให้เธอเอง ซึ่งในความเป็นจริงแล้วคุณก็ได้ทำตามที่เธอขอ! แล้ววันนั้นในห้าง ฉันเห็นคุณสองคนอยู่ด้วยกัน! และเสื้อโค้ทขนสัตว์โง่ ๆ ที่เธอใส่อยู่ก็ถูกซื้อในวันนั้นด้วย! คุณยังผลักเธอแนบประตูห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วย พระเจ้ารู้ดีว่าคุณกำลังจูบเธออยู่หรือเปล่า!”

แจ็คสันรู้สึกเสียใจกับการพูดถึงวันนั้น ใช่ เขาได้กดเบอร์นาเด็ตต์แนบประตูจริง แต่ไม่ใช่เพราะเจตนาจูบแต่เป็นเพราะความปรารถนาที่อยากจะต่อยหน้าผู้หญิงคนนั้น เครื่องมือที่ร้ายแรงที่สุดของเบอร์นาเด็ตต์คือการแทงมีดเข้าไปในศัตรูของเธอในขณะที่เธอยิ้มให้กับพวกเขาด้วยรอยยิ้มที่หอมหวานที่สุด

“ทิฟฟ์ ผมไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้จริง ๆ ผม…รังเกียจเธอ ก่อนที่ผมจะสามารถทำให้ความหายนะนี้หายไปได้ ผมไม่สามารถให้แม่ผมรู้ถึงการมีตัวตนของเธอจริง ๆ” แจ็คสันพึมพำ

ทิฟฟานี่ยังคงไม่มั่นใจ "โอ้ ฉันเข้าใจแล้ว คุณกำลังพยายามทำให้ฉันสงสัยใช่ไหม? คุณเคยใช้เวลาของคุณหลังเลิกงานกับฉันแต่ตอนนี้มันถูกมอบให้เบอร์นาเด็ตต์ไปหมดแล้ว คุณไม่คิดว่าคุณติดค้างคำอธิบายจริง ๆ ใช่ไหม? พระเจ้า ทำไมคุณต้องเป็นคนที่แก้ไขปัญหาชู้แทนพ่อคุณด้วยล่ะ? คุณรู้ไหมว่าเรื่องทั้งหมดนี้ทำลายความไว้วางใจระหว่างเรามากแค่ไหน? ฉันจะไม่นั่งอยู่ที่นี่และมองดูความสัมพันธ์ของเราพังแน่นอน! ถ้าคุณยืนกรานที่จะหุบปากเกี่ยวกับเรื่องนี้ ฉันจะไปหาคำตอบจากปากของพ่อคุณโดยตรง!”

ทิฟฟานี่รู้ว่าการยั่วยุเป็นวิธีเดียวที่จะคลายปากของแจ็คสันให้เพียงพอที่ความจริงทั้งหมดจะหลุดออกมา เธอใกล้จะสติแตกแล้ว สิ่งสุดท้ายที่เธอต้องการคือการที่ผู้ชายของเธอจะเก็บความลับจากเธออย่างดื้อรั้น

แจ็คสันทรุดตัวลงบนเก้าอี้ด้วยความจมดิ่งและพ่ายแพ้ “พระเจ้า ไหน ๆ คุณก็รู้เรื่องนี้แล้ว ดังนั้นผมเดา บ้าเอ๊ย ผมเกลียดที่เรื่องทั้งหมดนี้มันน่ารังเกียจแค่ไหน! ผมควรจะบอกความจริงกับคุณ