บทที่ 68 วันก่อนวันปีใหม่

แอเรียนคนชามโจ๊กเบา ๆ ด้วยช้อน เธอไม่ตอบสนองต่อคำแนะนำของแมรี่

เมื่อคืนมาร์คไปตามหาเธอนานขนาดนี้เพราะรู้สึกว่าต้องรับผิดชอบหรือเปล่า? เธอไม่เคยรู้สึกว่าเธอมีอิทธิพลต่อพฤติกรรมของเขาได้ ถ้ามาร์คไม่เต็มใจกลับบ้านเขาก็แค่รู้สึกรังเกียจแม้ว่าเธอจะคุกเข่าขอร้องเขาก็ตาม

ข่าวดังกล่าวยังคงแพร่กระจายบนอินเทอร์เน็ต แต่มาร์คไม่ตอบสนองโดยตรง เขายังบริจาคให้โรงเรียนประถมในวันส่งท้ายปีเก่า

แอเรียนพบบทความล่าสุดโดยบังเอิญขณะที่เธออ่านข่าว มันเป็นรูปที่แอบถ่ายตอนที่เธออยู่ในโรงพยาบาล เธอนอนอยู่บนเตียงดูซีดเซียวและไม่มีชีวิตชีวา เนื้อหาของบทความมีการตั้งคำถามว่าเธอเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเนื่องจากความรุนแรงในครอบครัวหรือไม่ และนิสัยที่อ่อนโยนของมาร์ค เทรมอนต์ ไม่มีอะไรไปกว่าแค่ลักษณะภายนอก เมื่อคิดได้แล้วคนที่อยู่นอกหอผู้ป่วยในโรงพยาบาลต้องเป็นคนที่แอบถ่ายรูปเธอ

เธอหักล้างคำกล่าวอ้างเหล่านี้โดยไม่รู้ตัวในส่วนความคิดเห็น แต่ความคิดเห็นของเธอถูกกลืนหายไปอย่างรวดเร็วท่ามกลางความคิดเห็นจากชาวเน็ตคนอื่น ๆ บางทีมาร์คไม่เคยถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างเปิดเผยในอดีต ดังนั้นความคิดเห็นจึงหลากหลายมาก คำวิพากษ์วิจารณ์ส่วนใหญ่ค่อนข้างหยาบและพูดด้วยความอิจฉา

หนึ่งในชื่อผู้ใช้ที่ดึงดูดความสนใจของเธอ มันแผดเผาคนที่กำลังถูกพูดถึงสิ่งไม่ดี ในส่วนของกล่องความคิดเห็นอย่างไม่หยุดหย่อน เมื่อเทียบกับคนที่เกลียดชัง คน ๆ นี้น่ารักกว่ามาก แม้ว่าเขาหรือเธอจะสาบานด้วยก็ตาม

ถ้าแอเรียนจำไม่ผิด นี่คือชื่อผู้ใช้ที่ทิฟฟานี่มักจะใช้ แม้ว่าเธอจะไม่ได้ติดต่อทิฟฟ์เลยตั้งแต่มีข่าวเสียหาย แต่การกระทำของเธอก็พูดเเทนตัวเธอแล้ว

จิตใจของแอเรียนล่องลอยไปในขณะที่เธอช่วยแมรี่ตกแต่งที่ประตูหลัก แมรี่รับของตกแต่งจากเธอและพูดว่า "ตรงนี้ ให้ฉันทำเถอะ คุณยังไม่สบายอยู่ พักผ่อนและอย่าเป็นหวัดอีก โทรหานายท่านหน่อย ถ้าคุณมีเวลา”

แอเรียนไม่ได้พูดอะไร เธอไม่รู้วิธีสื่อสารกับมาร์คจริง ๆ ช่องว่างอายุสิบปีของพวกเขาเป็นเหมือนคูน้ำกว้างที่แยกพวกเขาออกจากกัน

เธอกลับไปที่ห้องแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาเขา ด้วยความประหลาดใจของเธอ เธอได้รับสายในทันที เธอสงบสติอารมณ์และถามว่า “พรุ่งนี้คุณจะกลับมาไหม?”

มาร์คฟังเหมือนกำลังพึมพำขณะหลับอยู่ที่ปลายสายของอีกฝ่าย “อืมมม”