บทที่ 686 เธอไม่รู้อะไรเลยลิเลียน เลน

ทิฟฟานี่ลุกขึ้นยืน “ฉันขอถามอะไรหน่อย แม่รู้จักแกรนท์ดีแค่ไหน?”

ลิเลียนเองก็โกรธพอ ๆ กัน “เขารู้จักกับพ่อของเธอมานานหลายปีแล้ว เขายังเคยอุ้มเธอตอนที่เธอยังเป็นทารกด้วย! ฉันจะไม่รู้จักเขาได้อย่างไร? เขาอาจจะไม่ใช่คนหน้าตาดีแต่เขาเป็นคนดี แค่นั้นยังไม่พออีกเหรอ? นอกจากนี้ เขามีภูมิหลังครอบครัวที่ดีด้วย ฉันจะได้ไม่ต้องกังวลเรื่องอนาคตของฉัน ฉันจะได้ไม่ต้องพึ่งพาเธอเพื่อความอยู่รอดด้วย!”

ทิฟฟานี่โกรธจัดมากขึ้นเมื่อเธอได้ยินลิเลียนปกป้องแกรนท์

“ใช่ เขารู้จักพ่อมาหลายปีแล้ว แต่เพียงผิวเผินเท่านั้นไม่ใช่เหรอ? เขาอัปลักษณ์มากโดยไม่ต้องสงสัยเลย แต่ฉันจะไม่ตัดสินคนที่รูปลักษณ์ แม่ลองดูข้อเท็จจริงบางอย่างบ้าง เขาอยู่ที่ไหนตอนที่ครอบครัวของเราล้มละลายและต้องการความช่วยเหลือมากที่สุด?

เขาไม่เคยมาให้เห็นหน้า แม่ไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญไปหน่อยเหรอที่เขามาเคาะประตูบ้านเราตอนนี้? เขาน่ะเหรอ? ผู้ชายที่ดี? แม่ไม่รู้อะไรเลย! แม่รู้ไหมว่าเขาเพิ่งหย่าได้ไม่ถึงครึ่งปี? แม่รู้ไหมว่าทำไมเขาถึงหย่า? เขาบอกแม่ทุกอย่างแล้วเหรอ? เขามาอยู่ที่บ้านเราก่อนที่แม่จะแต่งงานกับเขาและยังนอนค้างคืนด้วย… แม่ไม่คิดว่ามันไม่เหมาะสมไปหน่อยเหรอ?

ฉันจะไม่ว่าอะไรถ้าแม่ต้องการเริ่มรักครั้งใหม่ แต่อย่างน้อยแม่ช่วยใช้สมองหน่อยได้ไหม? ฉันไม่ชอบผู้ชายคนนี้ ฉันไม่อนุมัติ! ฉันไม่ได้กลับมาที่นี่เพื่อทะเลาะกับแม่และฉันก็ไม่ได้ต้องการเช่นนั้นด้วย ถ้าแม่ยืนกรานที่จะอยู่กับเขา ก็ยกบ้านให้ฉันและไปอยู่กับเขาเลย! ดูสิว่าเขาจะมีบ้านให้แม่อยู่หรือเปล่า เชิญเลย!”

ลิเลียนหน้าแดงด้วยความโกรธ “มันไม่มีประโยชน์ที่จะขอความช่วยเหลือจากเขาตอนที่ครอบครัวของเรามีปัญหา เธอพูดมาได้อย่างไรว่าเขาไม่ได้ช่วยเรา? เขาช่วยเราไม่ได้! ฉันรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับการหย่าของเขา

การฟ้องหย่าเมื่อเธอไม่มีความรู้สึกต่อกันอีกต่อไปเป็นอาชญากรรมหรือไง? เธอกำลังจะบอกว่าเขาต้องการบ้านและเงินของฉันเหรอ? ฉันจะบอกเธอตอนนี้ให้ว่าเขาไม่ใช่คนอย่างนั้น สิ่งที่เขามีตอนนี้อาจจะเทียบกับสิ่งที่ครอบครัวเรามีไม่ได้แต่ในขณะนี้ธุรกิจของเขากำลังเฟื่องฟู!

เธอกับแจ็คสันหมั้นกันแล้ว เธอต้องการบ้านหลังนี้จริง ๆ หรือ? ได้ ในเมื่อมันเป็นของครอบครัวเลนอยู่แล้ว มันก็ควรจะเป็นของเธอ ฉันไม่ต้องการมันแล้ว พอใจหรือยัง? เธอเคยบอกว่าเธอจะไม่ยุ่งเรื่องของฉันแล้วทำไมตอนนี้เธอถึงเข้ามายุ่ง? นี่ไม่ใช่เรื่องของเธอ!”

ทิฟฟานี่ยื่นบทสนทนาของเธอกับนักสืบส่วนตัวให้ลิเลียนดู “ดูเอาเอง ฉันให้คนไปสืบมานิดหน่อย แม่คิดว่าเขาต้องการใช้เวลาที่เหลือของเขาร่วมกับแม่จริง ๆ เหรอ? แม่ไม่รู้หรือว่าเขาเป็นหนี้ท่วมหัวอยู่?”