บทที่ 689 การยั่วยวนและความว้าวุ่นใจ

ทิฟฟานี่ตื่นตระหนก มันเป็นความตื่นตระหนกที่ไม่สามารถปกปิดด้วยแอลกอฮอล์ได้ เธอไม่คิดว่าเธอจะลงเอยและทำให้แจ็คสันโกรธแบบนี้ “อย่าเป็นแบบนี้… ฉันไม่ได้อยู่กับใครเลยจริง ๆ…”

แจ็คสันไม่ตอบ เขายังคงทำหน้าบึ้งใส่เธอ เธอกังวลอยากจะหาทางออกแต่น่าเสียดายที่เธอไม่มีความคิดมากมาย ในความตื่นตระหนกของเธอ เธอผลักแจ็คสันลงบนเตียง “เชื่อฉันเถอะ… แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว… ฉันไม่ได้โกหกคุณ…”

เขาผลักเธอออกไป “ลงไป! ผมเหนื่อยแล้ว ผมไม่อยากทะเลาะกับคุณแล้ว”

เธอก้มลงโจมตีริมฝีปากของเขาพลางมองผ่านสายตาที่พร่ามัวของเธอ “ฉันรู้ว่าคุณเหนื่อย ฉันจะช่วยให้คุณผ่อนคลาย” จากนั้นเธอก็ค่อย ๆ เขยิบไปตามร่างกายของเขาโดยหยุดที่ท้องของเขา…

แจ็คสันจะกังวลเรื่องความโกรธของเขาในตอนนี้ได้อย่างไร? หัวของเขากำลังกรีดร้องว่า 'ไม่!'

"คุณกำลังทำอะไร? ผมไม่มีความสนใจที่จะมีเพศสัมพันธ์แบบเปื้อนเลือดระหว่างที่คุณมีประจำเดือนหรอกนะ ถ้าคุณเมาก็ไปนอนซะ เราจะคุยเรื่องนี้กันในตอนเช้า!”

เธอละเลยเขา แอลกอฮอล์เป็นตัวขับเคลื่อนของความกล้าหาญ เธอรวบรวมสติและฝังศีรษะลงไปที่เป้าของเขา

เขาอ้าปากค้างและเอื้อมมือออกไปจับที่ด้านหลังศีรษะของเธอ “ค- คุณ… เป็นแบบนี้เมื่อคุณเมาตลอดไหม?”

เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาและหรี่ตาลง...

เมื่อทิฟฟานี่ตื่นขึ้นในวันรุ่งขึ้นก็เป็นเวลาเที่ยงวันแล้ว แจ็คสันคงออกไปที่สำนักงานไปนานแล้ว เธอรีบเก็บของและรีบไปที่สำนักงาน อาย พนักงานคนที่ไม่ได้เจอเธอมาหลายวันแล้ว เพิ่งกลับมาที่สำนักงานหลังอาหารกลางวัน อายยิ้มเมื่อเห็นทิฟฟานี่รีบวิ่งไปทำงาน “เธอไปไหนมา? ออกไปสนุกกับชีวิตมาเหรอ?”

ทิฟฟานี่จะมีอารมณ์ขบขันในตอนนี้ได้อย่างไร? เธอจำได้เลือนลางว่าเธอทะเลาะกับแจ็คสันเมื่อคืนนี้แต่เธอจำเรื่องโง่ ๆ ที่เธอทำลงไปได้ไม่ชัดเจน เธอไม่เพียงแต่ทำให้ความพยายามของเขาในการทำอาหารเย็นให้เธอเสียเท่านั้น