บทที่ 744 ภารกิจสำเร็จ เดินหน้าต่อไป

เธอชะงักฝีเท้าพลางรู้สึกปวดร้าวในหัวใจ ดูเหมือนจะมีความเศร้าในน้ำเสียงของเขา ...

ก่อนที่ลมหมุนแห่งอารมณ์ของเธอจะสงบลง เขายังคงพูดประโยคของเขาต่อไปว่า “คุณทำโต๊ะของผมเลอะเทอะ อย่างน้อยคุณควรจะทำความสะอาดมันก่อน”

เธอกัดฟันและเดินออกไปโดยไม่หันหลังกลับ “ไอ้เ**้ย! ทำเองเลย!"

สีหน้าเย็นชาที่สร้างมาอย่างดีบนใบหน้าของแจ็คสันพังทลายลงทันทีที่เธอปิดประตูห้องทำงานของเขา เขานั่งลงบนเก้าอี้ที่ยังคงอุ่นจากก้นของเธอพลางหลับตาลงและสูดหายใจเข้าลึก ๆ ส่วนหนึ่งของความเศร้าโศกในใจของเขาได้รับการบรรเทา

เขาคิดว่าเขามีอาการประสาทหลอนเมื่อเขาเจอเธอที่ลิฟต์และเพิ่งรู้ว่ามันเป็นเรื่องจริงเมื่อเธออ้าปากพูด เขาไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้าเธออย่างไร เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่เขาไม่สามารถลืมได้ การไม่ได้เห็นเธอนั้นทรมานเพียงใด การได้เห็นเธอยิ่งทรมานเท่านั้น

…

ทิฟฟานี่ค้นพบว่าเธอมีน้ำตาในดวงตาของเธอเมื่อในที่สุดเธอก็เข้าไปในรถ เธอดึงกระดาษทิชชู่ออกมาแล้วเช็ดมันออกจนหมด อย่างไรก็ตาม น้ำตาของเธอยังคงเต็มเปี่ยมพลางขู่ว่าจะไหลอาบแก้มของเธอ เธอควบคุมอารมณ์ไม่ได้และควบคุมน้ำตาไม่ให้ไหลอาบหน้าไม่ได้

เธอน่าจะรู้ว่าพวกเขาไม่สามารถกลับไปเป็นเพื่อนกันได้โดยอาศัยบุคลิกของพวกเขา พวกเขาไม่สามารถยิ้มและล้อเลียนกันได้เหมือนเมื่อก่อนและเธอก็อดไม่ได้ที่จะคิดว่าเขากำลังจะสนิทสนมกับผู้หญิงอีกคนหนึ่ง

ดวงตาของเธอแดงเล็กน้อยเมื่อเธอกลับมาที่สำนักงานและส่งเอกสารคืนให้เอริก

"คุณเป็นอะไรหรือเปล่า?" เอริกถามอย่างไม่มั่นใจ “แจ็คสันทำให้คุณต้องลำบากเหรอ?”

เธอบังคับตัวเองให้ยิ้ม “ฮะ! เขาน่ะเหรอ? ไม่มีทาง ฉันสามารถเดาได้แม้กระทั่งสีของชุดชั้นในที่เขาเลือกสำหรับวันนี้ ทำไมฉันต้องกลัวว่าเขาจะทำให้ฉันลำบากด้วย? ภายนอกที่เย็นชาของเขาไม่ได้พิเศษอะไรขนาดนั้น”

ริมฝีปากของเอริกกระตุก “คุณนี่จริง ๆ เลย… โอเค ๆ ถ้าคุณไม่มีอะไรให้ทำแล้วก็กลับไปทำงานเถอะ”