บทที่ 780 คุณถูกมัดมือชกแล้วคุณเทรมอนต์

ทิฟฟานี่รู้สึกบางอย่างลึก ๆ ในใจของเธอ ด้วยเหตุผลอะไรบางอย่าง เธอกำลังรู้สึกไม่พอใจ...

มันเป็นความผิดของเขา เขาไม่ควรจะเมินเธอ ตอนนี้เธอเลยรู้สึกสับสนและกระวนกระวาย!

…

เมื่อต้องอยู่ในโรงพยาบาลมาเป็นเวลาเกือบจะหนึ่งเดือนแล้วแอเรียนจึงมั่นใจว่าเธอจะต้องอยู่จนคลอดแน่ ๆ มันน่าเบื่อ แต่เธอไม่มีทางเลือก

เพื่อตอนสนองความอยากอาหารของเธอ มาร์คได้ให้แจ็คสันทำอาหารให้เธอทุกวัน ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงวันละมื้อ แต่เธอก็ยังเกรงใจมากอยู่ดี

ระหว่างที่แจ็คสันมาส่งอาหารครั้งล่าสุด เธอก็อดไม่ได้ที่จะถามว่า “แจ็คสัน มันไม่ได้รบกวนคุณมากเกินไปใช่ไหม? กลางวันคุณก็ต้องทำงานและกลางคืนคุณยังต้องทำอาหารมาส่งอีก…”

แจ็คสันยิ้มเยาะ “ไม่ต้องเกรงใจ สำหรับผมกับมาร์คเรื่องอาหารเป็นเรื่องเล็กน้อย นี่เป็นสถานการณ์ที่พิเศษ ผมจะทำอาหารให้คุณจนกว่าคุณจะคลอดลูกอย่างปลอดภัย พวกคุณผู้หญิงต้องผ่านอะไรตั้งเยอะระหว่าที่ตั้งครรภ์ แค่เห็นคุณแบบนี้ผมยังกังวลเลย…”

ในขณะนี้ เขาก็นึกถึงทิฟฟานี่โดยไม่ได้ตั้งใจ หากทิฟฟานี่ตั้งท้องตั้งแต่ตอนที่พวกเขาพยายามกัน พวกเขาจะเลิกกันไหม? แต่นั่นหมายความว่า… เธอจะต้องทรมานตอนที่คลอดเหมือนกับแอเรียน… บางทีแบบนี้คงจะดีแล้วแหละ

มาร์คยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างเงียบ ๆ นอกจากจะกลับไปนอนเขาแถบจะไม่ได้กลับบ้านในเดือนนี้เลย หากไม่อยู่ที่ทำงานเขาก็จะอยู่ที่โรงพยาบาล เขาไม่สามารถนอนหลับฝันดีได้ด้วยซ้ำเพราะเขาเอาแต่เป็นห่วงแอเรียนที่อยู่ที่โรงพยาบาล เขานับวันถอยหลังรอวันคลอดด้วย เมื่อเด็กลืมตาสู่โลกใบนี้ ความทรมานของเขาก็จะได้สิ้นสุดเสียที

แอเรียนยิ้ม “มันไม่ได้แย่ขนาดนั้น แค่น่าเบื่อนิดหน่อยเมื่อต้องอยู่โรงพยาบาลทั้งวันแบบนี้”