บทที่ 793 ความเขลาของความงมงาย

ธัญญ่าประทับใจในความเอื้อเฟื้อของเอริก เธอพยักหน้าและชวนทิฟฟานี่ไปรับประทานอาหารกลางวันด้วยกัน

โทรศัพท์ของเธอดังขึ้นระหว่างที่รับประทานอาหารกลางวัน มันเป็นข้อความแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันบนโซเชียลมีเดีย เธอเคยตั้งตารอเสียงแจ้งเตือนนั้นเพราะนั่นหมายความว่า “ฮัช” ได้ส่งข้อความถึงเธอ แต่ตอนนี้เธอใจเย็นกับเรื่องนี้มาก

เธอหยิบโทรศัพท์ออกมาและตรวจสอบดูข้อความนั้น เธอตกใจเมื่อเห็นว่ามันเป็นคำขอเป็นเพื่อนจากฮัช เธอเหลือบมองทิฟฟานี่อย่างรู้สึกผิดผู้ซึ่งนั่งตรงข้ามโต๊ะจากเธอ จากนั้นเธอก็ยอมรับคำขอเป็นเพื่อนนั้นอย่างระมัดระวัง

เธอไม่ได้ส่งข้อความถึงฮัชก่อนเพราะเธอต้องการที่จะรอดูว่าเหตุใดฮัชจึงส่งคำขอเป็นเพื่อนถึงเธอทั้ง ๆ ที่เขาเป็นคนที่บล็อกเธอตั้งแต่แรก

ไม่นานหลังจากนั้น ฮัชก็ส่งข้อความถึงเธอ: 'ผมขอโทษ ผมไม่ควรจะหมกมุ่นขนาดนั้นและทำเรื่องแบบนั้นลงไป ตอนนี้ผมเสียใจจริง ๆ ผมไม่ควรใช้ความไว้วางใจของคุณที่มีต่อผมเพื่อแสวงหากำไร ผมออกจากงานแล้ว ผมจะไม่ก้าวเข้าสู่วงการนี้อีก

ผมถูกบริษัทฟ้องเรียกค่าเสียหายจำนวนมากด้วย ก่อนหน้านี้ผมแย่จริง ๆ ผมจึงบล็อกหมายเลขของคุณไป ตอนนี้พอผมนึกถึงมันแล้ว ผมรู้สึกว่าผมควรจะขอโทษคุณ ผมจะไม่ติดต่อคุณอีกต่อไป ตอนนี้ผมต้องการความสงบสุข ผมขอโทษ'

นี่เป็นครั้งแรกที่ฮัชส่งข้อความยาวถึงเธอ มันทำให้ใจเธออ่อนลงและเธอก็ตอบว่า: 'ถ้าคุณเสียใจจริง ๆ ก็อย่าทำแบบนั้นอีกล่ะ คราวหน้าก็แค่เป็นคนดีก็พอ สำหรับฉันคุณไม่เคยดูเหมือนคนเลวเลยนะเบคเค็ต ฮัชแมน'

เธอคงจะไม่มีวันได้ค้นพบชื่อจริงของเขาถ้าไม่ใช่เพราะหายนะครั้งนี้

ทิฟฟานี่สังเกตเห็นสีหน้าที่โง่เขลาของธัญญ่าขณะที่หล่อนจดจ่ออยู่กับโทรศัพท์ เธอจึงเคาะโต๊ะ "เธอกำลังทำอะไรอยู่? กินข้าวได้แล้ว!”

ธัญญ่ากลับมารู้สึกตัวและวางโทรศัพท์ลง "อ่า ใช่ ทานให้อร่อยน้า…"