บทที่ 801 ความใกล้ชิด

ธัญญ่าประหลาดใจเล็กน้อย “คุณไม่ได้อยู่บ้านหรอกเหรอ?”

ทิฟฟานี่ตอบอย่างเหม่อลอยว่า “เปล่า ฉันอยู่ที่บ้านแจ็คสัน…”

ธัญญ่าตกใจเล็กน้อย “คุณ… กลับไปอยู่กับเขาแล้วเหรอ?”

ทิฟฟานี่ไม่สามารถอธิบายตัวเองได้ “โอ้ แก้ไขปัญหาของตัวเองก่อนเถอะ กลับบ้านเลยนะ โทรหาฉันเมื่อเธอถึงบ้านแล้วด้วย! ฉันจะพาเธอไปที่สถานีตำรวจเพื่อปิดคดีเอง”

หลังจากที่วางสาย ทิฟฟานี่ก็สังเกตเห็นว่าตอนนี้ยังไม่เจ็ดโมงด้วยซ้ำและเธอก็ค่อนข้างง่วงนอน เธอกลับไปที่เตียงและนอนลงอีกครั้ง เธอต้องการจะนอนต่ออีกสักสิบนาทีโดยถือโทรศัพท์ไว้ในมือ พลางรอโทรศัพท์จากธัญญ่าเมื่อเธอกลับถึงบ้าน

ทันใดนั้น แจ็คสันก็เอามือมาโอบเอวเธอ ในความสะลึมสะลือของเธอ เธอขอให้เขาอย่ามายุ่งกับเธอด้วยการไม่สนใจเขา จากนั้นแจ็คสันก็ขยับมือไปที่หน้าอกของเธอด้วยความเคยชิน เขายังบีบหน้าอกเธอถึงสองครั้งด้วยซ้ำ เธอหันกลับไปมองเขาด้วยความตกใจ เมื่อสังเกตเห็นว่าเขายังหลับอยู่ เธอจึงระงับความรู้สึกที่อยากจะตบเขา เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะขยับมือของเขาออกไป

วินาทีถัดมา เขาขยับร่างกายเพื่อมาพิงเธออย่างใกล้ชิดก่อนที่เขาจะโอบกอดเธอแน่น โดยปราศจากความรู้สึกอับอายเขายังใช้ความเป็นลูกผู้ชายของเขาสะกิดเธอด้วย เธอรู้สึกได้ชัดเจนว่าเขามีพลังและเข้มแข็งเพียงใดในตอนเช้า ในไม่ช้าเธอก็ค่อนข้างรำคาญเขา น่าแปลกที่เขารู้สึกว่าเสื้อสเวตเตอร์ของเธอนั้นขวางทาง เขาจึงเอื้อมมือไปยกเสื้อของเธอขึ้นเหนือเอวของเธอ ตอนนี้เธอสามารถสัมผัสได้ถึงร่างกายของเขาได้อย่างชัดเจน การหายใจของเธอหนักขึ้นเล็กน้อย “แจ็คสัน… อย่ายุ่ง…”

เธอไม่รู้ว่าเขาจงใจหรือไม่ เขาแนบริมฝีปากของเขากับใบหูของเธอและกระซิบเบา ๆ “ครับ…”

ลมหายใจของเขากระทบหูของเธอ ทำให้เธอตัวอ่อนและอ่อนแอ เธอขดตัวขึ้นเล็กน้อย “นี่… ธัญโทรมาบอกว่าเธอสบายดีนะ ฮัชส่งข้อความนั้นเพราะเขาเมา มันเป็นเพียงความเข้าใจผิด ฉันต้องกลับบ้านไปหาเธอ จากนั้นเราต้องไปที่สถานีตำรวจ นอกจากนี้ การเรียกแท็กซี่ที่นี่ไม่ใช่เรื่องง่าย กรุณาให้ฉันยืมรถของคุณด้วย ฉันจะคืนมันให้คุณเมื่อเราแก้ไขปัญหาเสร็จหมดแล้ว”

แจ็คสันลืมตาขึ้นเล็กน้อยและมองดูเวลา “มันยังเช้าเกินไป ค่อยไปกันหลังแปดเถอะ เดี๋ยวผมไปส่งคุณเอง แค่นอนอยู่กับผมอีกสักหน่อยนะ”