บทที่ 805 ให้อาหารหมูในคอกหมู

เมื่อสังเกตเห็นว่าทั้งแมรี่และมาร์คกำลังจ้องมองมาที่เธอ แอเรียนจึงเงยหน้ามองพวกเขา เธอสับสนเล็กน้อย “พวกคุณจ้องฉันทำไม?”

มาร์คหัวเราะคิกคัก "ไม่มีอะไร ฉันเพิ่งสังเกตเห็นว่าตอนนี้ผิวของเธอดูสดใสขึ้นและร่างกายของเธอก็แข็งแรงขึ้น ฉันมีความสุขกับสิ่งนั้น กินให้อร่อยต่อเลย กินเยอะ ๆ เลย”

มาร์คยิ้มแล้วเงียบ มันทำให้แอเรียนสูญเสียความอยากอาหารของเธอ เธอรู้สึกเหมือนกำลังถูกคุ้มกันและถูกบังคับให้เพิ่มน้ำหนักเหมือนหมูในคอกหมู แมรี่ยังอ้างว่าร่างกายของเธอมีสุขภาพที่ดีขึ้นและอวบอิ่มขึ้นมากในขณะนี้ เธอขมวดคิ้วและผลักกล่องอาหารกลางวันออกไป “ฉันไม่อยากกินแล้ว ฉันชั่งน้ำหนักเมื่อวานนี้และหนักกว่าเมื่อเดือนที่แล้วตั้ง 9 กิโลกรัม ถ้าตอนนี้ฉันควบคุมตัวเองไม่ได้ ฉันอาจเป็นโรคความดันโลหิตสูงได้นะ”

มาร์คขมวดคิ้ว “เธอจะผอมลงเองหลังจากที่คลอดลูกนะ หมอไม่ได้กล่าวถึงเรื่องนี้เลย ความดันโลหิตเธอจะไม่สูงหรอก กินเยอะ ๆ ไปเลย ตอนนี้เธอชินกับอาหารของแจ็คสันจนเธอไม่อยากอาหารของคนอื่นแล้วเหรอ? ถ้าเขาว่างฉันจะขอให้เขาทำอาหารให้เธออีก”

ตอนนี้แอเรียนรู้สึกรำคาญแล้ว เธอปฏิเสธที่จะกินข้าวต่อ “ฉันไม่ต้องการ เขาเป็นคนที่ช่วยเพิ่มน้ำหนักของฉันทางอ้อม การมีรอยแตกลายมันค่อนข้างน่าเกลียด ฉันจะทนได้ยังไงถ้าฉันอ้วนขึ้น? ถ้าเราต้องการมีลูกที่แข็งแรง การให้อาหารแก่สตรีมีครรภ์มากขึ้นจนกว่านางจะกลายเป็นสาวอ้วนจะไม่ช่วยอะไร สิ่งที่ฉันต้องการคืออาหารเพื่อสุขภาพ ฉันไม่อยากกินอีกแล้ว แมรี่ ขอส้มหน่อย การกินผลไม้จะไม่ทำให้ฉันอ้วนและมันดีต่อผิวของลูกด้วย”

แมรี่และมาร์คไม่สามารถเกลี้ยกล่อมเธอได้ ดังนั้นแมรี่จึงทำได้เพียงเตรียมถาดผลไม้ให้สำหรับแอเรียน ตราบใดที่เธอเต็มใจที่จะกินมัน แม้ว่าจะเป็นเพียงผลไม้ก็ตาม

ในทางกลับกัน ทิฟฟานี่ได้ขับรถไปถึงอพาร์ตเมนต์ของเธอแล้ว เธอเห็นรถของอเลฮานโดรที่ชั้นล่าง เธอทิ้งเขาไว้กลางมื้ออาหารครั้งสุดท้าย เธอยังสัญญาว่าจะเลี้ยงข้าวเขาด้วย แต่เธอไม่สามารถจ่ายเงินได้ทันเวลา ดังนั้นเธอจึงค่อนข้างเสียใจเกี่ยวกับเรื่องนี้

เธอลงจากรถแล้วเดินไปที่รถเขา เธอพูดติดตลกว่า “คุณมาที่นี่เพื่อดักฉันอีกแล้วเหรอ? ฉันขอโทษสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นครั้งล่าสุด วันนี้มันค่อนข้างดึกแล้ว ไว้ฉันเลี้ยงข้าวคุณพรุ่งนี้ดีไหม? ไปร้านอาหารสุดหรูและเพลิดเพลินกับอาหารดี ๆ กัน ร้านอาหารที่เราไปครั้งนั้นไม่หรูพอ มันไม่เข้ากับสไตล์ของคุณ ให้ฉันได้แก้มือนะ”

อเลฮานโดรมองดูเธอผ่านหน้าต่างอย่างไม่ใส่ใจ “เพราะฉะนั้นคุณก็รู้ว่าคุณเสียใจกับมัน คุณรีบออกไปและคุณไม่แม้แต่จะตอบข้อความผม ตอนนี้มันยังไม่ดึกเกินไป มาที่คฤหาสน์ของผมสักครู่ ไวน์แดงชุดใหม่เพิ่งมาถึง ผมจะให้คุณลองมัน”

ทิฟฟานี่ลังเลเล็กน้อย อเลฮานโดรมองไปที่รถของเธอและดูเหมือนว่าเขาจะมีปัญหากับมัน “ไม่ต้องห่วง ผมจะรบกวนเวลาของคุณไม่มากหรอก คุณจะกลับถึงบ้านก่อน 23.00 น. แน่นอน คุณขับรถไปเองเลยแล้วกัน มันไม่เลวเลยนะ"

ทิฟฟานี่พยักหน้า “ก็ได้ ฉันจะไปที่นั่นสักพัก นอกจากนี้ มันไม่ใช่รถของฉัน มันเป็นรถของ…เพื่อนฉัน”