บทที่ 808 ฉันปวดฉี่

เมื่อถึงจุด ๆ หนึ่งพวกเขาผล็อยหลับ ทิฟฟานี่ตระหนักว่าหูฟังและโทรศัพท์ของเธอวางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงอย่างเรียบร้อยเมื่อเธอตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น แจ็คสันน่าจะเก็บมันให้เธอ เมื่อเธอหลับไป จู่ ๆ เธอก็นึกถึงเมื่อตอนที่เธอตื่นมาเพราะหูฟังพันคอทุกครั้งที่เธอนอนคนเดียว...

แจ็คสันตื่นแล้ว บนเตียงไม่มีวี่แววของเขาอยู่ แต่จุดของเขายังคงอุ่นอยู่ เธอได้ยินเสียงเคลื่อนไหวเบา ๆ จากข้างในห้องน้ำ เขากำลังอาบน้ำ

เมื่อคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอทั้งรู้สึกโล่งอกและบางส่วนของหัวใจของเธอก็ละลายและถูกเติมเต็มด้วยความรู้สึกอบอุ่นอย่างสบายตัว

เขายังคงอยู่ในห้องน้ำหลังจากที่เธอรอเป็นเวลาสิบนาที กระเพาะปัสสาวะของเธอเต็ม เธอจึงวิ่งไปที่ประตูห้องน้ำและเคาะ “เร็ว ๆ หน่อย ฉันปวดฉี่…”

เขาเปิดประตูออกพร้อมกับยาสีฟันเต็มปาก “ก็เข้ามาฉี่สิ ทำอย่างกับว่าผมไม่เคยเห็นอย่างนั้นแหละ”

มุมริมฝีปากของเธอกระตุก “มีมารยาทหน่อยได้ไหม? ออกไปเดี๋ยวนี้!"

เธอบังคับให้เขาออกไปก่อนที่จะทำธุระและเดินออกมาจากห้องน้ำอย่างช้า ๆ “เดินช้ากว่านี้ก็ได้นะ ยาสีฟันผมจะแห้งหมดอยู่แล้ว ช่วยมีเหตุผลกว่านี้ได้ไหม?” เขาถามอย่างขุ่นเคือง

เธอจ้องเขาเขม็ง “เร็วเข้าแล้วไปส่งฉันที่บ้านด้วย ฉันต้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนที่จะไปทำงาน เร็ว ๆ เลยนะ ฉันไม่อยากไปสาย”

เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างเชื่องช้าจนเธอเริ่มใจร้อนและช่วยเขาผูกเน็คไท ทันใดนั้น เขาก็โอบแขนรอบเอวของเธอแล้วดึงเธอเข้ามาหาเขา เขาปิดริมฝีปากของเธอด้วยริมฝีปากของเขาและจูบเธอจนเธอหายใจไม่ออก เธอถอยตัวออกมาอย่างไม่เต็มใจเมื่อใกล้จะขาดอากาศหายใจ

“พอได้แล้ว! ฉันไม่มีเวลามากระซิบบอกอะไรหวาน ๆ กับคุณแล้วนะ เตรียมตัวให้เสร็จแล้วลงไปข้างล่างเลย!”

คลื่นอารมณ์หมุนวนในสายตาของเขา “ผมนอนหลับฝันดีได้เพียงเพราะมีคุณอยู่ใกล้ ๆ คุณคิดว่าคุณจะสามารถมาค้างคืนบ่อยกว่านี้ได้ไหม ถ้าผมสัญญาว่าจะไม่แตะต้องคุณ?” เขาถามอย่างจริงจัง