บทที่ 813 เขาก็มาอยู่ดี

”แล้ว… วันนี้อเลฮานโดรได้ติดต่อคุณไหม?” จู่ ๆ แจ็คสันก็ถามขึ้นมา

เมื่อกลัวว่าเขาจะวิเคราะห์เธอมากเกินไป ทิฟฟานี่จึงหยุดคิดไปสองวินาทีก่อนจะปฏิเสธ “ไม่ คุณคิดว่าเขาจะมีเวลามากขนาดนั้นเลยเหรอ? มากพอที่จะติดต่อฉันทุกวัน? พอแล้ว ฉันจะวางสายล่ะ”

แจ็คสันกำโทรศัพธ์แน่นและหน้าบึ้งเมื่อวางสาย เขาจ้องรูปที่ธัญญ่าส่งมาให้และความรู้สึกเขาก็พลุ่งพล่าน เห็นได้ชัดว่าวันนี้พวกเขาได้เจอกัน ทิฟฟานี่โกหกเขา… เขาสงสัยว่าจริง ๆ แล้วเธอไม่ได้อยู่บ้านด้วยซ้ำ!

เขาทนไม่ได้ที่ต้องคิดว่าผู้หญิงของเขากำลังอยู่กับผู้ชายคนอื่น แม้ว่าพวกเขาจะยกเลิกการหมั้น แต่เขาก็ยังทำเครื่องหมายไว้ว่าเธอเป็นผู้หญิงของเขาโดยไม่รู้ตัว จนถึงตอนนี้มันก็ยังไม่ได้เปลี่ยนไป เขาด้อยกว่าคนพิการคนหนึ่งอย่างไร?

เขาเป็นผู้ชายที่ชอบลงมือเสมอ เขาจึงขับรถไปที่คอนโด ฯ ของทิฟฟานี่และโทรหาเธอเมื่อไปถึงที่หน้าประตูบ้าน “ผมอยู่หน้าบ้านคุณ เปิดประตูหน่อย"

ทิฟฟานี่กำลังแช่น้ำในอ่างอาบน้ำและกำลังเพลิดเพลิน เมื่อถึงจุดนั้นเธอก็ต้องตื่นขึ้นมาทันที เธอรีบนำผ้าขนหนูมาพันรอบตัวและออกไปเพื่อเปิดประตู เธอประหลาดใจมากเมื่อเห็นแจ็คสัน “คุณมาทำอะไรที่นี่? ฉันก็บอกแล้วว่าฉันอยู่บ้าน ทำไม่คุณถึงต้องมาอีก? อีกอย่าง คุณเป็นแฟนเก่าฉัน ฉันจะอยู่บ้านหรือไม่ มันก็ไม่ใช่เรื่องของคุณนี่?”

คำพูดของเธอเฉียบคมอย่างกับมีด แจ็คสันตรวจดูทุก ๆ มุมของบ้านเมื่อเขาเข้าไป

“แฟนเก่า? นี่คุณความจำเสื่อมรึเปล่า? เรากลับมาคบกันแล้วไม่ใช่เหรอ?”

เธอถึงกับพูดไม่ออกเลยทีเดียว “คะ-คุณ… คุณก็รู้ว่าฉันแค่ล้อเล่น”

เขาผลักเธอชิดกำแพงก่อนจะเอื้อมมือมาถอดผ้าขนหนูของเธอ เมื่อเธอปิดหน้าฟอกตัวเองอย่างตื่นตระหนก เขาก็ยิ้มอย่างชั่วร้าย “คุณอาจจะล้อเล่น แต่ผมไม่ คุณไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจว่าเราเลิกกันแล้วหรือยัง ครั้งนี้มันขึ้นอยู่กับผม”