บทที่ 825 เสนอตัวเองให้กับเขา

มาร์คโกรธมากจนเขาทุบแก้วในมือ พรมราคาแพงก็แปดเปื้อนไปด้วย “ตามหาพวกเขาต่อไป คุณจำเป็นต้องหาพวกเขาให้เจอไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม จากที่ผมรู้จักพวกเขา พวกเขาคงไม่กล้าที่ใช้แผนร้ายกับเราเพียงเพื่อแก้แค้นเรา

เงินที่ผมให้พวกเขาก่อนหน้านี้คงจะใช้ไปหมดแล้ว พวกเขาจะหนีไปได้ยังไง? ไปสืบมาให้ได้ว่าใครกันที่อยู่เบื้องหลังพวกเขาและคอยออกคำสั่ง ไปสืบมาให้ได้! แล้วก็ส่งบอดี้การ์ดสองคนไปที่โรงพยาบาลด้วย อย่าให้คนแปลกหน้าเข้าใกล้แอริเด็ดขาด”

พ่อบ้านเฮนรี่มองลง เขาดูเหมือนจะลังเล แต่ในท้ายที่สุด เขาก็ไม่ได้พูดอะไรก่อนที่จะหันหลังและออกจากห้องทำงานของมาร์ค

...

หลังจากที่เธอออกจากโรงพยาบาลก็เป็นเวลา 21.00 น. แล้ว ทิฟฟานี่แวะกินอะไรง่าย ๆ ที่แผงขายของริมถนน จากนั้นเธอก็กลับบ้านอย่างไม่รีบร้อน เมื่อเธอกำลังจะเปิดประตู เธอก็พบว่าเธอลืมพกกุญแจมาด้วย เธอจึงเคาะประตูอยู่ครู่หนึ่ง แต่ไม่มีใครตอบเธอ จากนั้นเธอก็โทรหาธัญญ่า แต่ก็ไม่มีใครรับสายเช่นกัน

โดยปกติธัญญ่าจะไม่ไปที่อื่นนอกจากบริษัทและบ้านของพวกเขา ทิฟฟานี่เริ่มสงสัย สุดท้ายเธอก็ต้องเรียกแท็กซี่และไปที่บ้านของแจ็คสัน

ในเมื่อเธอไม่มีที่อื่นให้ไปอีก บ้านของแจ็คสันจึงดูเหมือนจะไม่ใช่ทางเลือกที่แย่อย่างแน่นอน มันสามารถทำหน้าที่เป็นที่พักพิงชั่วคราวของเธอได้

เมื่อแจ็คสันได้ยินเสียงเคาะประตู เขาก็มองออกมาทางช่องมอง เขาแปลกใจเล็กน้อยที่เห็นทิฟฟานี่อยู่ที่หน้าประตู จากนั้นเขาก็เปิดประตูและแกล้งเธอ

“โอ้! คุณมาที่นี่เพื่อเสนอตัวเองให้ผมเหรอ? เดี๋ยวผมจะให้กุญแจคุณไว้นะ คุณไม่ต้องเอามันมาคืนผมนะ อันที่จริง คุณสามารถมาได้ทุกเมื่อที่ต้องการเลย”

ทิฟฟานี่เข้าไปในบ้านและนอนลงบนโซฟา เธอดูเหมือนว่าจะนึกถึงอะไรบางอย่างขณะที่เธอมองดูกุญแจที่เขามอบให้ “ฉันเป็นคนซื้อพวงกุญแจนี้ให้คุณ ทำไมคุณถึงไม่ทิ้งมันไปล่ะ? คุณเก็บมันไว้เป็นความทรงจำถึงฉันเหรอ? ฉันไม่เคยรู้เลยว่าคุณเป็นคนซื่อสัตย์และหลงใหลแบบนี้”

แจ็คสันรู้สึกรำคาญและพูดว่า “ก่อนหน้านี้ผมไม่รู้ว่าคุณเอามันไปเก็บไว้ที่ไหน แม่บ้านต่างหากที่พบมันตอนที่กำลังทำความสะอาดบ้าน ถ้าไม่อย่างนั้น ผมคงจะทิ้งมันไปนานแล้ว ลองไปดูสิว่ามีอะไรที่เป็นของคุณอยู่ที่นี่อีก”

ทิฟฟานี่ก็รู้สึกรำคาญมากเช่นกัน “ถ้าคุณมั่นใจขนาดนั้นทำไมไม่โยนฉันออกไปด้วยเลยล่ะ?”