บทที่ 833 ผู้ป่วยอีกรายในโรงพยาบาล

จากนั้น ดูเหมือนว่าจะมีใครเปิดประตูด้วยกุญแจ ทิฟฟานี่ได้ยินเสียงของธัญญ่าและแจ็คสันก่อนที่เธอจะถูกดึงเข้าไปในอ้อมแขนของใครบางคน เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นต่อจากนั้น

เมื่อเธอตื่นขึ้นอีกครั้ง เธอก็อยู่ในโรงพยาบาลแล้ว ซึ่งเป็นโรงพยาบาลเดียวกับแอเรียน อย่างไรก็ตาม แอเรียนอยู่ในแผนกนรีเวชวิทยาในขณะที่เธอถูกส่งตัวมาที่โรงพยาบาลเนื่องจากมีไข้

แจ็คสันและธัญญ่าคอยดูแลเธออยู่ในวอร์ด แจ็คสันเริ่มจู้จี้เธอเมื่อเห็นว่าเธอตื่นแล้ว “เช้านี้คุณยังสบายดีอยู่เลย คุณมีไข้ได้อย่างไร? คุณไม่ฉลาดพออยู่แล้ว คุณจะกลายเป็นคนโง่เขลาอย่างสมบูรณ์ถ้าผมได้สังเกตเร็วกว่านี้”

“ฉันไม่ได้อยากจะให้มันเป็นอย่างนี้ซะหน่อย” เธอแย้งอย่างอ่อนแรง “เช้านี้ฉันยังสบายดีอยู่เลย ฉันไม่รู้ว่าฉันลงเอยแบบนี้ได้ยังไง… แย่ชะมัด”

ธัญญ่าก้าวมาพูดว่า “หนูดีใจที่คุณไม่ได้เป็นอะไร งั้นหนูจะกลับก่อนนะ” เธออาจไม่แสดงออก แต่ลึก ๆ แล้วเธอรู้สึกรำคาญเล็กน้อย เธอวางแผนว่าจะรับประทานอาหารกลางวันที่บ้านของเอริก จากนั้นเธอจะชักชวนให้เขาไปซื้อของกับเธอในตอนบ่าย

โชคไม่ดีที่แจ็คสันโทรมาขอให้เธอกลับมาบ้านและเปิดประตูให้เขาโดยทำลายแผนของเธออย่างสิ้นเชิง เธอก็เลยไม่ชอบทิฟฟานี่มากยิ่งขึ้นไปอีก ทิฟฟานี่มีสิทธิ์อะไรที่จะทำให้ทุกคนหมุนรอบตัวเธอเพียงเพราะเธอเป็นไข้?

ทิฟฟานี่พยักหน้า “โอเค เธอกลับก่อนเลย เดี๋ยวแจ็คสันจะอยู่เป็นเพื่อนฉันเอง”

แจ็คสันยกมือขึ้นแตะหน้าผากเธอเบา ๆ และทำท่าทางบูดบึ้ง “หืม ทีนี้ล่ะคุณถึงนึกถึงผมเหรอ? ผมเคาะประตูเกือบครึ่งวันแต่คุณก็ยังไม่ตอบ ผมรู้ว่ามีบางอย่างไม่ปกติ ผมเลยเตะประตูพังเข้าไป”

การได้เห็นสิ่งนี้ทำให้ธัญญ่าปวดลูกตาอย่างไม่มีสาเหตุ เธอจะมีวันได้พบผู้ชายที่มีความจงรักภักดีมากขนาดนี้ไหม? เธอหันหลังและเดินกลับไปด้วยแผนของความตั้งใจอย่างแน่วแน่ของเธอ เธอจะยกระดับสถานะทางสังคมของเธอโดยไม่คำนึงถึงราคาของมัน เธอไม่อยากกลิ้งอยู่ในห้วงน้ำและมองดูความเพลิดเพลินของคนอื่นอีกต่อไป!

อาการของทิฟฟานี่ไม่ถือว่ารุนแรง เธอได้รับอนุญาตให้ออกจากโรงพยาบาลหลังจากที่ไข้ของเธอลดลงและเธอให้น้ำเกลือจนเสร็จ เธอไม่จำเป็นต้องอยู่ในโรงพยาบาลเพื่อคอยสังเกตการณ์