บทที่ 848 ริมฝีปากที่เปื้อนแอลกอฮอล์

เมื่อเข้าไปในห้องของแอริสโตเติล แอเรียนก็เห็นตัวดักฝันแขวนอยู่เหนือเปลน้อยของเขา เธอแปลกใจที่มาร์คแขวนเครื่องดักฝันไว้ที่นั่น ในบางครั้งผู้ชายคนนั้นก็สามารถอ่อนโยนได้เช่นกัน…

เจ้าตัวน้อยกำลังหลับสนิทพลางเม้มริมฝีปากเล็ก ๆ ของเขาเป็นครั้งคราว มันดูน่ารักมาก มือเล็ก ๆ สองข้างของเขากำหมัดไว้ข้างลำตัว แขนของเขาอ้วนมากจนเป็นชั้น ๆ ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้ต้องทนทุกข์ทรมานในช่วงเวลาที่เขาอยู่ในโรงพยาบาล น้ำนมที่เธอส่งให้เขาเพียงพออย่างพอดี เจ้าตัวเล็กนี้ค่อนข้างหน้าตาดีเลยด้วย

เธอค่อย ๆ ย่องออกมาหลังจากที่ดูลูกเสร็จแล้ว เมื่อเธอลงมาชั้นล่าง เธอก็เจอทิฟฟานี่ที่กำลังเปิดของที่ได้มาจากทริปช็อปปิ้งวันนี้

“ตอนแรกฉันคิดว่าจะไม่ใช้รถของแจ็คสันแล้ว แต่ดูเหมือนว่าฉันจะต้องใช้มันในวันนี้ ฉันซื้อของมากเกินไป ฉันจะคืนมันให้เขาหลังจากที่ใช้มันวันนี้เป็นครั้งสุดท้าย หลังจากนั้นถือว่าทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้นระหว่างเราจะสิ้นสุดลง นอกจากนี้ เขามอบกุญแจรถให้ฉันเองด้วย ดังนั้นฉันควรจะคืนมันให้เขาเป็นการส่วนตัว”

“เธอควรควบคุมตัวเองไว้ให้ดีด้วย เผื่อว่าเขาจะเริ่มปล่อยฮอร์โมนเพศชายของเขา ใครกันนะที่คอยบอกฉันว่าเขาไม่อาจต้านทานต่อเธอได้?” แอเรียนแซว

“นั้นมันเมื่อก่อน! ฉันจะไม่ยอมให้เขาหลอกฉันได้อีกแน่นอน!” ทิฟฟานี่ค้าน “พอมาคิด ๆ ดูแล้ว เขาสถุนมาก ฉันไม่เคยเจอใครที่สถุนกว่าเขามาก่อน”

"ใช่ ใช่ ใช่ เขาเป็นคนสถุน” แอเรียนเล่นตามน้ำ “รู้สึกดีขึ้นหรือยัง?”

ทิฟฟานี่และธัญญ่าออกจากคฤหาสน์หลังอาหารเย็น แมรี่สามารถดูแลแอริสโตเติลในตอนกลางคืนได้ ดังนั้นแอเรียนจึงไม่ต้องกังวล แอเรียนรอมาร์คกลับบ้านจนเกือบสี่ทุ่ม ทว่าเมื่อเธอตระหนักว่าเขาคงไม่กลับบ้านเร็ว ๆ นี้ เธอจึงเข้านอนก่อน

ทิฟฟานี่สันนิษฐานว่าแจ็คสันและคนอื่น ๆ จะทานอาหารเย็นเสร็จในไม่ช้า เธอจึงขับรถกลับไปที่ไวท์ วอเตอร์ เบย์ วิลล่าเพื่อคืนรถให้เขา ณ จุดนี้ ได้เวลาตัดขาดกันเสียที

เมื่อเธอไปถึง แจ็คสันยังคงอยู่ข้างนอก เธอรอเขาอยู่ในรถนานกว่ายี่สิบนาที เมื่อเขามาถึงในที่สุดเธอก็เริ่มง่วงซะแล้ว เห็นได้ชัดว่าเขาดื่มมาและค่อนข้างมากด้วยเพราะเขากลับบ้านโดยจ้างให้คนมาขับให้

แจ็คสันเห็นเธอตอนที่เขาลงจากรถ แต่เขากลับไม่สนใจเธอ เขาดึงกุญแจออกมาและปลดล็อคประตูเพื่อที่จะเข้าบ้าน อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ล็อกประตูตามหลัง เขากลับเปิดประตูทิ้งไว้หลังจากที่เข้าไปข้างในแล้ว

เธอเดินตามเขาเข้าไปพลางกลืนความโกรธของเธอและวางกุญแจรถไว้บนโต๊ะกาแฟในห้องนั่งเล่น “รถอยู่ข้างนอก ฉันจะทิ้งกุญแจรถไว้กับคุณ ขอบคุณที่ให้ฉันยืมรถคันนี้เพื่อความสะดวกของฉัน แต่ฉันไม่ต้องการมันแล้ว”