บทที่ 850 คุณมีอะไรกับเขาไหม?

ขณะที่มาร์คกำลังจะจากไป แอเรียนก็อุ้มสมอร์ตัวน้อยเข้ามาหาเขาพลางยิ้ม “บอกลาแดดดี้สิ”

มาร์คมองดูรอยน้ำนมที่มุมริมฝีปากของลูกชายและความหึงหวงของเขาก็เพิ่มขึ้น เขาไม่เคยคิดว่าท้ายที่สุดตัวเองจะต้องพ่ายแพ้ต่อสิ่งตัวน้อยเช่นนี้ “คืนนี้ฉันจะรีบกลับบ้านมากินข้าวเย็นนะ”

แอเรียนพบความหมายที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังคำพูดของเขาและหน้าแดง "รีบไปเถอะ ไบรอันรอมานานแล้ว”

มาร์คจ้องเขม็งไปที่แอริสโตเติลอย่างท้าทายก่อนจะจากไปพลางจูบแอเรียนที่แก้มราวกับว่าจะอวดลูกชายตนเอง และราวกับเขารู้ว่าพ่อของเขาหมายถึงอะไร

แอริสโตเติลจึงหันกลับและพยายามจะดูดนมแม่ของเขา มาร์คจึงหน้าซีดทันที เขาหันหลังแล้วเดินจากไปโดยไม่ยอมหันกลับมามอง เขาจะทำให้ลูกชายของเขาต้องชดใช้สำหรับการโจมตีครั้งแรก!

ที่ไวท์ วอเตอร์ เบย์ วิลล่า

ทิฟฟานี่ตื่นขึ้นจากเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นของเธอ เธอลืมตาขึ้นและพบว่าตอนนี้เป็นเวลาสิบโมงเช้าแล้ว เธอบังคับตัวเองให้ลุกขึ้นนั่งก่อนที่จะรู้สึกเจ็บปวดตั้งแต่หัวจรดเท้า เธอจึงนอนลงอีกครั้งพลางจ้องมองไปในอากาศเป็นเวลานานมากก่อนจะนึกขึ้นได้ตอนที่จิตใจของเธอหวนนึกถึงทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้

เธอหันไปด้านข้างและพบแจ็คสันกรนตามที่คาดไว้ เขายังคงหลับลึกอยู่ ถ้าเธอไม่ได้รู้สึกอ่อนเพลียขนาดนี้เธอคงจะเตะเขาแน่!

เธอรับสายและได้รับการตอบกลับด้วยเสียงที่กังวลของธัญญา "คุณอยู่ที่ไหน? ทำไมคุณถึงไม่อยู่ที่ทำงาน? หนูนคิดว่าคุณจะมาสาย แต่นี่มันสองชั่วโมงแล้วและคุณก็ยังไม่มา แม้ว่ารถจะติด ป่านนี้คุณก็ควรจะมาถึงแล้ว ถูกไหม?”

ทิฟฟานี่กระสับกระส่าย “บอกเอริกว่าฉันขอลาพักครึ่งวัน ฉันจะไปในตอนบ่าย เช้านี้ฉันไปไม่ไหว ตอนนี้ฉันกำลังมึนงงเล็กน้อย”

หลังจากที่วางสายเธอก็จ้องมองแจ็คสันพลางโกรธมากขึ้นทุกนาที คำถามที่เขาถามเมื่อคืนนี้คืออะไร? เธอนอนกับใคร? เขายังดุร้ายและโหดเหี้ยมแปลก ๆ อีกด้วย

เธอยังคงบอบช้ำเล็กน้อย เธอตัดสินใจรอจนกว่าจิตใจของเธอจะแจ่มใสขึ้นก่อนจะแอบกลับบ้านอย่างเงียบ ๆ ส่วนใหญ่เพราะว่าเขาทำให้เธอกลัวมากเมื่อคืนก่อน ความทรงจำนั้นทำให้เธอหวาดกลัว เธอคงไม่สามารถสู้เขาได้ แต่เธอควรพยายามหนีได้ ใช่ไหม?