บทที่ 856 “ความตื่นเต้น” ก่อนวัยอันควร

มาร์คจับคำใบ้ของแอเรียนได้ทันที เขาดึงหน้าตรงและเดินกลับเข้าไปในบ้าน “เธอไม่ควรคิดที่จะไปทำงานในร้านขายของหวานของเธอดีกว่า อยู่บ้านดูแลลูกไปเถอะ เราไม่ได้ร้อนเงินซะหน่อย”

แอเรียนสำลักคำพูดของเธอก่อนที่เธอจะพูดได้ เธอเย้ยหยันและไม่พูดถึงเรื่องนี้อีก เขาพูดถูก สถานที่นั้นอยู่ไกลและแอริสโตเติลยังเด็กมาก มันจะดีที่สุดสำหรับเขาหากเขาได้อยู่กับพ่อแม่

วัยเด็กของเธอและมาร์คไม่มีความสุข ดังนั้นเธอจึงตระหนักดีถึงผลกระทบของวัยเด็กที่บอบช้ำทางจิตใจ เธอจึงไม่ต้องการให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยกับลูกน้อยของเธอ นี่เป็นเหตุผลที่สำคัญที่สุดที่เธอเลือกที่จะอยู่กับเขา เธอมีหน้าที่ที่ต้องทำเพราะเธอเป็นคนให้กำเนิดเขาสู่โลกนี้ นี่ไม่ใช่เกม

แอริสโตเติลดูเหมือนจะไม่ง่วงหลังอาหารเย็น ดังนั้นแอเรียนจึงต้องอุ้มเจ้าตัวเล็กไปรอบ ๆ บ้าน พัสดุสองชิ้นมาถึงระหว่างวัน อันหนึ่งเป็นของขวัญให้ทารกจากนายา และอีกอันมาจากเฮเลน

เฮเลนไม่ได้เข้าร่วมงานเฉลิมฉลองหนึ่งเดือนของแอริสโตเติลโดยบอกว่าเธอกำลังเดินทางไปทำธุรกิจ ของขวัญของเธอก็เลยมาถึงช้า การเดินทางเพื่อธุรกิจเป็นเพียงข้ออ้าง ในความเป็นจริง เธอไม่ต้องการให้แอเรียนต้องทนกับคำวิจารณ์

“ลูกอยากไปเยี่ยมคุณยายไหม?” แอเรียนแซวแอริสโตเติลเมื่อเธอนึกถึงเฮเลน “ในอีกไม่กี่วันข้างหน้าเราไปเยี่ยมคุณยายกันเถอะ ตกลงไหม?”

เมื่อเห็นสิ่งนี้ มาร์คก็รู้สึกอิจฉามาก “แมรี่ พาลูกเข้านอนเถอะ”

แมรี่เข้าใจและรับแอริสโตเติลจากอ้อมแขนของแอเรียน

แอเรียนรู้สึกประหม่าอย่างประหลาดเมื่อเธอเดินกลับไปที่ห้องนอนกับมาร์ค คราวนี้เธอคงหนีไม่พ้นแน่นอน เขาเป็นผู้ชายที่แข็งแรงและร่างกายของเธอก็ไม่มีอะไรผิดปกติ การมีความสัมพันธ์แบบสามีภรรยากันถูกคาดเอาไว้แล้ว

ทันใดนั้น มาร์คก็ดึงเธอเข้าไปในอ้อมแขนของเขาและสอดมือเข้าไปในเสื้อผ้าของเธออย่างกระตือรือร้น หัวใจของแอเรียนเริ่มเต้นแรง “มันไม่… เร็วไปหน่อยเหรอ? ดูเวลาสิ…”

การหายใจของเขาเริ่มหนักขึ้น “ใครจะไปสนว่าตอนนี้กี่โมงแล้ว? เมื่อวานดึกเกินไป วันนี้เร็วเกินไป เธอหาข้ออ้างได้เก่งมาก…..”