บทที่ 858 ประแจลิงลินน์อีกแล้ว

ดวงตาของเจตต์เป็นประกายด้วยความกังวล "ผมขอโทษครับ! ผมไม่น่าถามเลย!”

ที่ไวท์ วอเตอร์ เบย์ วิลล่า

แจ็คสันนั่งอยู่บนโซฟาพลางเล่นซอกับโทรศัพท์ของเขา เขาเลื่อนไปที่หมายเลขโทรศัพท์ของทิฟฟานี่แล้วกลับไปที่หน้าแรกของเขาราวกับว่าเขาต้องการจะโทรไปแต่ยังลังเลอยู่

จู่ ๆ ก็มีคนโทรหาเขา หัวใจของเขาเต้นระรัวจนเขารู้ว่านั่นไม่ใช่สายจากทิฟฟานี่ มันมาจากลินน์ สีหน้าของเขาทรุดลงและเขาก็กดปฏิเสธไป

ลินน์ส่งข้อความมาหาเขาอย่างรวดเร็ว: 'คุณคงตั้งใจโทรหาทิฟฟานี่ใช่ไหม? ฉันแน่ใจว่าคุณคงไม่รู้ว่าเธอเพิ่งบอกลากับอเลฮานโดรหลังจากที่พวกเขาไปทานอาหารเย็นกันมา'

คลื่นอารมณ์เข้าครอบงำแจ็คสันเมื่อเขาเห็นคำพูดเหล่านั้น เขาไม่ต้องการตอบลินน์ เขาจึงโทรหาทิฟฟานี่ทันที ทิฟฟานี่เพิ่งลงจากรถ เธอยังคงอารมณ์เสียเล็กน้อยกับสิ่งที่เธอพูดกับอเลฮานโดร ดังนั้นน้ำเสียงของเธอจึงฟังดูเบื่อหน่าย "มีอะไร? เข้าประเด็นเลย”

แจ็คสันรู้สึกอิจฉา น้ำเสียงของเขาก็ไม่ต่างกัน “อาหารเย็นเป็นยังไงบ้าง? ถ้าคุณมีเจตจำนงใด ๆ ต่ออเลฮานโดร คุณควรบอกตรง ๆ ผมจะไม่ยืนขวางทางคุณอย่างแน่นอน อันที่จริง ผมจะจุดไฟให้กับความสัมพันธ์ที่เร่าร้อนของคุณด้วย!”

ปฏิกิริยาแรกของทิฟฟานี่คือความโกรธ แต่ในไม่ช้าเธอก็สงบลง “คุณใจกว้างขนาดนั้นเลยเหรอ? ทำไมฉันไม่เคยเห็นด้านนั้นของคุณเลยนะ? คุณเป็นเหมือนเด็กเมื่อคุณอิจฉา ใช่ ฉันไปทานอาหารเย็นกับอเลฮานโดรมา แต่ฉันทำเพื่อตอบแทนเขา

ถ้าเขาจะเลี้ยงอาหารเย็นฉันอีก ฉันจะปฏิเสธเขา เราไม่สามารถติดค้างซึ่งกันและกันแบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ ไม่อย่างนั้นฉันจะไม่มีวันตอบแทนเขาจนหมดได้ ฉันเหนื่อยแล้ว ฉันจะกลับบ้านนอน คุณควรพักผ่อนบ้างนะ”