บทที่ 890 ทิฟฟานี่ หัวหน้าแผนก

ทิฟฟานี่ไม่อาจปฏิเสธข้อเสนอนั้นได้ในทันที แต่เธอก็ไม่ได้อยากจะรับมันเลยจริง ๆ ซัมเมอร์จึงสังเกตเห็นความลำบากใจของเธอและพูดว่า “เธอทะเลาะกับแจ็คสันอีกแล้วเหรอ? นี่มันเป็นความคิดของฉันเอง เขาไม่เกี่ยวอะไรด้วย ความใจดีที่ฉันมีให้เธอไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเขา

เธอไม่ต้องรู้สึกกดดันนะ เอาอย่างนี้ไหม ลองไปทำงานที่สาขาย่อยดูก่อน? ถ้าเธอไม่พอใจกับมันเธอสามารถลาออกได้เสมอ ฉันไม่ว่าอะไรอยู่แล้ว”

ทิฟฟานี่รู้สึกว่าตัวเองน้ำตาคลอเบ้าเมื่อเธอเห็นความจริงใจในสายตาของซัมเมอร์ ถึงจุดนี้ หากเธอจะปฏิเสธข้อเสนอนั่นก็ดูเหมือนจะใจแคบเกินไป เธอจึงชะงักแล้วตอบว่า “ระ-เราไม่ได้ทะเลาะกันค่ะ หนูแค่รู้สึกว่ามันจะรบกวนคุณมากไปหน่อย ถ้างั้น สาขาย่อยที่ไกลที่สุดอยู่ที่ไหนคะ? หนูอยากจะย้ายไปที่ที่ไกลที่สุด”

ซัมเมอร์ขมวดคิ้ว “ที่ที่ไกลที่สุดเหรอ? ถ้าเธอยังอยากอยู่ในเมืองนี้ ก็คงจะต้องเป็นสาขาเซ้าเทิร์น เลค ในเซาธ์ พาร์ก เธอจะต้องเดินทางหกชั่วโมง ไปกลับ และในสถานการณ์ที่รถไม่ติดเท่านั้นด้วย เธอจะต้องใช้เวลาในการเดินทางนานขึ้นถ้ารถติด

เธอควรจะย้ายไปอยู่แถวนั้นดีกว่านะ ฉันว่าเราน่าจะยังมีห้องว่างแถวนั้นเหลืออยู่ เดี๋ยวฉันหาที่ให้อยู่ให้นะ โอเคไหม? แบบนั้นก็จะดีเหมือนกัน แต่แล้ว… เธอจะอยู่ที่นั่นคนเดียวได้เหรอ?”

ทิฟฟานี่ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อซัมเมอร์อธิบายระยะเวลาของการเดินทาง ยิ่งไกลยิ่งดี “ไม่มีปัญหาค่ะ หนูดูแลตัวเองได้ คุณไม่ต้องลำบากหาที่อยู่ใหม่ให้หนูก็ได้ หนูหาเองได้ค่ะ แค่คุณฝากงานให้หนูทำก็รบกวนมากพอแล้ว

หนูจะรบกวนคุณในการหาที่อยู่ใหม่ให้หนูอีกได้อย่างไร? แบบนั้นหนูจะรู้สึกแย่มาก และถ้าหากคุณทำอย่างนั้นหนูจะขอไม่รับต่ำแหน่งงานเลยจะดีกว่าค่ะ”

ซัมเมอร์ยิ้ม “โธ่ เธอก็นะ ขัดใจฉันตลอดเลย ก็ได้ งั้นเธอหาที่อยู่เองแล้วกัน ฉันจะส่งเรื่องไปให้สาขาย่อยเราและจัดการให้เธอล่วงหน้า เหลือแค่เธอต้องไปลงชื่อเข้างานเท่านั้น รอฉันโทรหานะแล้วฉันจะส่งที่อยู่ให้

เธอควรจะหาที่อยู่เอาไว้เลยนะ เพราะสองเรื่องนี้จะต้องดำเนินหารให้เสร็จสิ้นพร้อมกัน เธอจะจะไม่สามารถไปทำงานที้นั่นโดยไม่มีที่อยู่ ถูกไหมล่ะ? เอาล่ะ ฉันจะต้องกลับก่อน อย่าลืมกินผลไม้ที่ฉันซื้อมาให้ด้วยนะ ผลไม้ดีต่อผิวพรรณนะจ๊ะ!”