บทที่ 894 กลับไปที่คอนโด

ทิฟฟานี่หยุดก่อนที่จะพูดว่า “แอริ ฉันว่าฉันอาจจะต้องขอให้เธอไปที่ ๆ หนึ่งกับฉัน ตู้เย็นเครื่องใหญ่ที่แม่แจ็คสันซื้อให้ยังอยู่ที่คอนโดนั่นอยู่เลย คอนโดมีตู้เย็นเล็กให้อยู่แล้ว แค่นั่นก็คงจะเพียงพอสำหรับธัญญ่าคนเดียว

ถ้าวันหนึ่งหล่อนย้ายออกล่ะ? หล่อนจะต้องขายตู้เย็นฉันหรือมันจะถูกยึดเป็นของคอนโด? ฉันไม่อาจเอาของขวัญที่คนอื่นให้ฉันมาไปทำให้เสียเปล่าแบบนั้นได้หรอก ฉันจะต้องส่งคนไปรับมันมาส่งที่บ้านแม่ให้ฉัน เพราะบังเอิญว่าแม่ฉันบ่นว่าตู้เย็นที่เรามีเล็กเกินไป”

แอเรียนตกลง จากนั้นเธอก็เรียกแท็กซี่ให้มารับเธอไปแทนทีจะขอให้เฮนรี่ไปส่งเธอ

เมื่อทั้งคู่เจอกัน ทิฟฟานี่ก็ได้ติดต่อกับบริษัทขนย้ายเรียบร้อยแล้ว ทิฟฟานี่ขับรถตัวเองนำหน้า โดยมีรถขนของของบริษัทขนย้ายตามหลัง แอเรียนนั่งอยู่ที่เบาะหน้ากับทิฟฟานี่พลางใช้มือพัดลมให้ตัวเอง

“โคตรร้อนเลย ได้โปรดเพิ่มแอร์ให้อีกหน่อย”

ทิฟฟานี่หัวเราะเจื่อน ๆ “นี่ก็เต็มกำลังมันแล้ว เดี๋ยวมันก็เย็นขึ้น เราเพิ่งจะออกมาเองนะ ฉันส่งข้อความเพื่อบอกธัญญ่าล่วงหน้าแล้วด้วย หล่อนก็เพียวตอบว่า ‘อืม’ ฉันล่ะขำจริง ๆ อย่างกับว่าฉันติดค้างอะไรหล่อนอย่างนั้นแหละ ฉันจะติดค้างอะไรใครก็ได้ที่ไม่ใช่หล่อน!”

แอเรียนเม้มริมฝีปากของเธอ “แล้วหล่อนจะทำอะไรได้อีกล่ะ? หล่อนได้เปิดเผยธาตุที่แท้จริงของหล่อนแล้ว อย่าลืมจดจ่อกับการย้ายตู้เย็นและพยายามหลีกเลี่ยงการทะเลาะวิวาทด้วยล่ะ มันไม่จำเป็นเลย แค่อากาศก็ร้อนพอแล้ว ไม่จำเป็นต้องหัวร้อนเพิ่มอีก”

“ไม่ต้องห่วง” ทิฟฟานี่เย้ยหยัน “ฉันจะไม่แตะต้องหล่อนเด็ดขาด ฉันยังไม่แตะต้องหล่อนตอนที่ฉันจับหล่อนกับแจ็คสันได้ด้วยซ้ำ ทำไมฉันถึงต้องแตะต้องหล่อนตอนนี้ด้วย?”

แอเรียนรู้สึกสับสน เธอหันไปมองทิฟฟานี่จากด้านข้าง “พวกเธอไม่ได้ตบตีกันเหรอ? หล่อนตีหัวเธอใช่ไหม? และมือหล่อนก็ได้รับบาดเจ็บด้วย ฉันไม่โทษเธอนะ ทุกคนต่างต้องสูญเสียการควบคุมในสถานการณ์แบบนั้น เธอทั้งคู่ต่างได้ทำร้ายกันและกัน คิดซะว่าเธอหายกันแล้ว”

ทิฟฟานี่ดูหมดหนทาง “ใครบอกเธอว่าฉันตีหล่อน? หล่อนต่างหากที่โยนที่เขี่ยบุหรี่ของแจ็คสันใส่หัวฉัน ฉันออกมาพร้อมกับหัวที่เปื้อนเลือด ฉันไม่ได้ตอบโต้หล่อนเลย! ฉันกำลังจะตีหล่อน แต่เมื่อฉันนึกถึงเรื่องที่ว่าหล่อนได้เดินทางมาจนถึงที่นี่ได้ยังไงโดยไม่มีญาติหรือเพื่อน