บทที่ 918 คำมั่นสัญญาต่อความภักดี

ธัญญ่าเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ส่วนล่างของอเลฮานโดรพิการไม่ใช่เหรอ? แสดงว่าเขาหลอกหลวงมาโดยตลอดเลย!

ร่างสูงของอเลฮานโดรดูเหมือนจะทำให้ทุกอย่างในห้องยิ่งมืดลง เขาเดินไปหาเจตต์และนั่งลงยอง ๆ “เห็นนั่นไหม? ผู้หญิงตัวเล็กอ่อนแอมาหาฉันเพื่อนาย มันรู้สึกอย่างไรเหรอ? พวกนายไม่ได้จะบอกฉันว่าพวกนายชอบกันใช่ไหม? พวกนายมีอะไรกันแค่สามครั้งเอง ฉันต้องใช้เวลาตั้งสามปีกว่าจะตกหลุมรักทิฟฟานี่ได้”

เจตต์หายใจออกพลางส่งกลิ่นของเลือดออกมาด้วย “ผมผิดไปแล้วครับ… นายท่าน…”

อเลฮานโดรตบหน้าเจตต์ที่เต็มไปด้วยเลือด “ดีแล้วที่รู้จักสำนึผิดหลังจากที่ทำผิด ไม่ต้องห่วง ชายแก่นั่นส่งนายให้มาคอยเป็นหูเป็นตาให้เขา ฉันจึงฆ่านายไม่ได้ง่าย ๆ หรอก เขาจะไม่มีวันยอมเสียตาของตัวเองแน่นอน บทเรียนนี้คงจะเพียงพอที่จะทำให้นายจำมันขึ้นใจแล้ว

ไหนพูดสิธัญญ่า เธอต้องการอะไรจากฉัน? ทำไมฉันควรจะเชื่อว่าเธอจะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับได้? ถ้าทิฟฟานี่รู้เข้าฉันจะเดือนร้อนมากเลยนะ…”

ธัญญ่าลูบท้องที่แบนราบของเธอและพูดอย่างระมัดระวังว่า “ฉันสาบานว่าฉันจะไม่มีวันปริปาก ต่อให้ฉันต้องตายฉันก็จะไม่พูดอะไร! ฉันจะให้กำเนิดเด็กคนนี้ ถ้าคุณจะไม่ว่าอะไร ได้ไหม? ได้โปรด… ฉันจะไม่พูดอะไรทั้งนั้น”

อเลฮานโดรฉีกยิ้มอย่างเยือกเย็นและโหดร้าย “อ๋อ ใช่ นั้นมันลูกของเจตต์หนิ เจตต์ นายเห็นด้วยกับเธอไหม? นายอยากให้เธอให้กำเนิดเด็กคนนี้หรือเปล่า? ในเมื่อนายสองคนดูรักกันมากและต่างคนก็ยังไม่ได้แต่งงาน ทำไมพวกนายไม่คบกันเลยล่ะ? เธอยังคงบริษุทธิ์อยู่เลยตอนที่นายมีอะไรกับเธอครั้งแรก นายจะไม่เสียเปรียบอะไรเลยนะ”

เจตต์มองธัญญ่าและเงียบไปชั่วครู่ก่อนที่จะตอบว่า “ผมไม่มีข้อโต้แย้งครับ…”

อเลฮานโดรลุกขึ้นก่อนที่จะรับแก้วไวน์แดงจากผู้ติดตามของเขาและกระดกมันในรวดเดียว “ฮิฮิ เอาล่ะ นั้นฟังดูเข้าท่าดี แบบนั้นนายและธัญญ่าก็จะเป็นของฉัน การที่นายสองคนแต่งงานและมีลูกกันจะเป็นหลักประกันให้ฉันได้อย่างดีเลย แบบนั้นทุกคนก็จะได้ในสิ่งที่ตนต้องการ” จากนั้นเขาก็ยกมือขึ้น ลูกน้องของเขาเข้าใจเขาและจึงแกะเชือกให้เจตต์