บทที่ 947 สายนั้น

"เกิดอะไรขึ้น?" แอเรียนถาม

มาร์คกำโทรศัพท์แน่นขึ้น “มีบางอย่างเกิดขึ้นกับเอริก ฉันรู้มาโดยตลอดเลยว่าปัญหาท้องไส้ของเขาจะจบลงด้วยหายนะ… ฉันต้องไปก่อนนะ”

จิตใจของแอเรียนสั่นไหว เธอนึกถึงครั้งแรกที่เธอพบเอริกทันที เขามีนิสัยร่าเริง ยิ้มแย้มอยู่เสมอและเป็นกันเองมาก ๆ และเขาก็ยังดูแพรวพราวเมื่ออยู่กับมาร์คและแจ็คสันอีกด้วย

แม้ว่าเขาจะตัดขาดความผูกพันกับครอบครัวและสร้างธุรกิจของตัวเอง แต่เขาก็ยังเปล่งประกายราวกับดวงดาวและทำงานอย่างหนักเพื่อส่องแสงด้วยตัวเขาเอง...

ดูจากสีหน้าของมาร์คแล้ว เอริกอาจจะ...

“ฉันจะไปกับคุณ! เอริกไม่ใช่แค่เพื่อนของคุณนะ เขาเป็นเพื่อนของฉันด้วย” เธอยืนยันอย่างแน่วแน่

คราวนี้มาร์คไม่ได้คัดค้าน เขาเพียงแต่ถามว่า "แล้วถ้าสมอร์ร้องล่ะ? ใครจะไปรู้ว่าเราจะได้กลับบ้านกี่โมง เราอาจจะต้องไปจนเช้า”

แอเรียนเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรวดเร็วเพราะกลัวว่าเขาจะเปลี่ยนใจ “สำคัญด้วยเหรอว่าเราจะต้องออกไปนานแค่ไหน? เอริกตัดครอบครัวเขาไปนานแล้ว เราเป็นเพื่อนคนเดียวของเขา ถ้าสมอร์อยากจะร้องก็ปล่อยให้เขาร้องไปทั้งคืนเลย ไม่เป็นไรหรอก ฉันจะกลับมาก่อนถ้าเขาร้องมากเกินไป ไปกันเถอะ เลิกลีลาได้แล้ว”

ในขณะเดียวกัน แจ็คสันซึ่งกำลังทานอาหารมื้อดึกที่ร้านอาหารทะเลริมถนนกับเอมี่และทิฟฟานี่ ก็ได้รับสายนั้นเช่นกัน สีหน้าของเขาเหมือนกับของมาร์คเลย เพียงแต่เขาไม่สามารถรีบกลับบ้านในตอนนี้ได้ เขาจะต้องใช้เวลาขับรถอย่างน้อยสองสามชั่วโมง ดังนั้นเขาจึงต้องฝากทุกอย่างไว้กับมาร์ค

ทิฟฟานี่สังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติเมื่อแจ็คสันวางสาย “มีอะไรเหรอ?” เธอถาม

แจ็คสันสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ “มีบางอย่างเกิดขึ้นกับเอริก พวกคุณผู้หญิงควรจะดีใจ ผมจะกลับบ้านในคืนนี้แล้ว ดังนั้นจะไม่มีใครคอยเฝ้าดูพวกคุณอีกแล้ว ทานให้อร่อยนะครับ ผมต้องขอตัวก่อน”