บทที่ 970 ฉัน “ต้อง” ลดน้ำหนัก

ซัมเมอร์รู้สึกพึงพอใจกับคำพูดของทิฟฟานี่ “เธอควรจะทำอย่างนั้นตั้งนานแล้ว ฉันบอกเธอแล้วว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับแจ็คสันนั้นไม่สำคัญ นี่มันเป็นเรื่องระหว่างเรา เราควรจะได้คุยกันมากกว่านี้ แม่เธอก็เห็นตรงกับฉันด้วย มาสิ นั่งลงก่อน เราจะทานอาหารกันเร็ว ๆ นี้แล้ว”

ทิฟฟานี่พยักหน้า เธอเพิ่งจะนั่งลงเมื่อแจ็คสันเดินเข้ามา อากาศข้างนอกร้อนเกินไปจนมีเหงื่อหยดจากหน้าผากเรียบ ๆ ของเขาเล็กน้อย เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อรู้สึกถึงความเย็นของเครื่องปรับอากาศข้างในบ้าน “แม่ครับ ขอน้ำแก้วหนึ่งได้ไหมครับ? มีน้ำแข็งไหม?”

“ไปเอาในห้องครัวเองสิ” ซัมเมอร์พูดอย่างรำคาญ “แล้วก็เอาน้ำผลไม้มาให้ทิฟฟ์ด้วยเลย ลูกน่าจะรู้อยู่แล้วว่าเธอชอบอะไร อย่าใส่น้ำแข็งมาเยอะนะ ผู้หญิงควรจะหลีกเลี่ยงเครื่องดื่มเย็น ๆ ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้”

แจ็คสันจ้องทิฟฟานี่อย่างไม่พอใจก่อนที่จะเดินตรงเข้าไปในห้องครัว

ทิฟฟานี่กลับรู้สึกสะใจเล็กน้อยและปลาบปลื้มมากในเวลาเดียวกัน ซัมเมอร์ช่างดีกับเธอเหลือเกิน…

ทันใดนั้นซัมเมอร์ก็มองมาที่ท้องของทิฟฟานี่และถามว่า “ช่วงนี้เธอนั่งเยอะเกินไปหรือเปล่า? เธอได้ออกกำลังกายหลังอาหารบ้างไหม? ท้องเธอดูโตขึ้นนะ… ดูเหมือนว่าเธอจะเริ่มมีพุงน้อย ๆ แล้ว”

ทิฟฟานี่ก้มหน้าลงและจ้องไปที่ท้องของเธออย่างวิตก วันนี้เธอสวมชุดรัดรูปสีดำ พุงของเธอจึงไม่สามารถถูกมองเห็นได้อย่างชัดเจนเมื่อเธอยืน แต่มันจะยื่นออกมาเมื่อเธอนั่ง… เธอมักจะสวมชุดทำงานตลอด ดังนั้นเธอจึงไม่ทันได้สังเกตพัฒนาการของมัน ทว่าตอนนี้ดูเหมือนว่า... การตั้งครรภ์ของเธอกำลังจะเผยให้เห็นแล้วทั้ง ๆ ที่เพิ่งจะผ่านไปเพียงสองเดือนกว่าเท่านั้น ท้องของแอเรียนยังไม่โตขนาดนี้เมื่อตอนที่เธอตั้งครรภ์เลย...

ทิฟฟานี่ยิ้มอย่างเขินอาย “บางที… หนูอาจจะต้องลดน้ำหนักแล้วมั้งคะ”