บทที่ 986 ผู้ท้าทายของมาร์ค

ทั้งสองฝ่ายต่างกำลังอยู่ในอารมณ์ที่เย็นชาที่สุดและต้องการให้ความร่วมมือกับอีกฝ่ายน้อยที่สุด และมันกำลังทำให้ความคับข้องใจภายในอกของมาร์คเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น

“โครงการซ่อมแซมนี้จะมีค่าใช้จ่ายอย่างน้อย 100,000 ดอลลาร์ แค่สำหรับการซ่อมแซมขั้นพื้นฐาน และนี่เป็นเพียงการประมาณการขั้นต้นเท่านั้น! สำหรับบ้านที่มูลค่าประมาณ 1.5 ล้านดอลลาร์แบบนั้นมันจะต้องแพงกว่านั้นแน่นอน มันอาจสูงถึงหลายล้านเลยก็ได้!” มาร์คกล่าว

แอเรียนเข้าใจเหตุผลที่อยู่เบื้องหลังการพูดถึงเงินของเขา เขากำลังพยายามที่จะทำให้เธอใจอ่อนเพราะความมีน้ำใจของเขา! แต่เธอจะไม่ยอมจำนน ดังนั้นเธอจึงโต้กลับว่า “โอ้ เข้าใจแล้ว ฉันมีเงินเก็บอยู่สองสามแสน ดังนั้นฉันจะถอนทั้งหมดมาเพื่อสิ่งนี้และยืมเงินส่วนที่ขาดจากคุณ ไม่ต้องห่วง ฉันจะคืนมันให้คุณแน่นอน ฉันอาจจะไม่ได้ทำงาน แต่ฉันยังมีรายได้เสริมจากคาเฟ่ของฉัน วันหนึ่งฉันจะสามารถคืนหนี้ทั้งหมดให้คุณได้แน่นอน”

มาร์คสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนที่จะพูดออกมาอย่างขุนเคืองว่า “ทำไมเธอต้องพูดแบบนั้นด้วย? ใครบอกว่าฉันต้องการให้เธอคืนเงินนั้น?”

“ถ้านั่นไม่ใช่ปัญหา แล้วคุณจะพูดถึงค่าใช้จ่ายทำไมล่ะ?” เธอโต้กลับเรียบ ๆ

มาร์คขมวดคิ้ว “เธอต้องการอะไรกันแน่แอเรียน?”

แอเรียนหันความสนใจไปที่สมอร์และหัวเราะเบา ๆ ขณะที่พยายามจั๊กจี้เขา

“โอ้ ฉันไม่ได้ต้องการอะไรทั้งนั้น ฉันจะไปต้องการอะไรได้? ใช่ไหมสมอร์? หม่ามี๊เป็นคนอ่อนโยนและใจดีและไม่ได้ทำอะไรผิดเลย แต่ก็ยังมีคนบางคนหัวแข็งได้แบบนี้ ถูกไหม? เขายังออกไปสนุกและทิ้งพวกเราไว้อีกด้วย… ก็นะ! เรามาเมินบุคคลดังกล่าวและปล่อยให้เขาคิดได้เองกันเถอะ”

ท่าทีที่เย่อหยิ่งของเธอทำให้มาร์คโกรธ ความอดทนของเขาใกล้จะถึงขีดจำกัดแล้ว เขาจึงคว้าสมอร์ไปจากเธอด้วยความโกรธเคือง “ก็ได้ ฉันไม่สนหรอกว่าเธอต้องการอะไร แต่อย่ากีดกันลูกชายไปจากฉัน!”

แอเรียนหัวเราะเยาะ “โอ้ ตอนนี้ฉันเลยกลายเป็นคนที่พรากลูกชายจากคุณงั้นเหรอ? อย่างกับว่าคุณไม่ได้ตัดสินใจที่จะทิ้งเขาไว้เองอย่างนั้นแหละ! ถ้าอย่างนั้นก็ดีเหมือนกัน คุณต้องการที่จะดูแลลูกชายของคุณมากนักใช่ไหม? งั้นคุณก็ดูแลเขาตลอดทั้งคืนไปเลยสิ!

อันที่จริง ดูแลเขาคนเดียวไปเลยนะ ฉันจะไม่สนด้วยหรอก ในที่สุดคืนนี้ฉันก็จะได้นอนอย่างสงบสุขสักที! แล้วพรุ่งนี้ฉันก็จะไปที่เซาธ์ พาร์กและไปช้อปปิ้งกับทิฟฟ์ อย่ารบกวนฉันเว้นแต่ว่าเขาจะทำให้คุณเกือบสติแตกนะมาร์ค ถึงจุดนั้นบางทีฉันอาจจะกลับมาบ้านและช่วยชีวิตคุณหลังจากที่ฉันได้รับความพึงพอใจแล้ว!”

จากนั้นแอเรียนก็เดินขึ้นบันไดและเข้าไปในห้องนอนของพวกเขาก่อนที่จะปิดประตูและล็อกกลอน คืนนี้มาร์คจะต้องไปนอนกับสมอร์ในห้องของสมอร์

ตราบใดที่เขาปฏิเสธที่จะยอมจำนน แอเรียนก็จะปล่อยให้สมอร์อยู่ในความดูแลของเขาในขณะที่เธอจะไม่ช่วยแม้แต่นิดเดียว มาดูกันว่าเขาจะชอบเลี้ยงลูกเป็นกิจวัตรประจำหรือไม่!

เขาไม่รู้จริง ๆ หรือว่าการดูแลลูกชายของพวกเขาเป็นงานที่ลำบากแค่ไหน? มันไม่ได้แค่ดูดพลังงานทั้งหมดของแอเรียน แต่มันยังทำให้เธอต้องอยู่อย่างวิตกกังวลทุก ๆ วันอีกด้วย มันจำกัดเธอจากการทำในสิ่งที่เธอต้องการ เธอไม่สามารถแม้แต่จะเลื่อนดูฟีดบนโทรศัพท์ได้อย่างสงบ